Ex en beste vriendin

Hey dames… ik wilde hier eerst echt geen topic over maken, maar omdat ik hier nu al 3 maanden mee zit, wil ik het toch kwijt.

Het is sinds begin november uit met mijn ex. We zijn wel nog goeie vrienden gebleven en we spreken elkaar ook iedere dag gewoon (maar dat gaat echt niet altijd zonder slag of stoot btw). Maar waar ik nu mee zit, is dat mijn beste vriendin en mn ex nu heel close zijn. En met heel close bedoel ik dat ze echt besties zijn. Maar ook echt op de manier dat ze elkaar bijna iedere dag zien, soms blijft mn ex zelfs bij haar slapen. Ze kennen elkaar omdat ik mijn twee beste vriendinnen en mn ex z’n goeie vriend (die tevens ook mijn goeie vriend is) aan elkaar hadden voorgesteld, waardoor we nu één vriendengroep zijn. Tijdens mn relatie hadden mn bestie en mn ex niet heel veel gepraat, maar dat werd langzaam meer toen het uitging. Eerst had ik er geen problemen mee, maar daarna werden die twee steeds closer en closer waardoor ik t nogal kut begon te vinden. Ik was gewoon zo bang dat omdat ze zo close waren, dat ze uiteindelijk samen een relatie zouden beginnen enzo. Maar mn bestie en ex hadden gezegd dat ze nooit iets met elkaar zouden beginnen, puur vanwege mij en nu vertrouw ik ze ook echt (heeft wel lang geduurd hoor).

Nu zou je denken “okee niks aan de hand toch?” Maar gewoon het feit hoe close ze met elkaar zijn, daar voel ik me soms nogal kut over. Het heeft ook erg lang geduurd totdat ik hun hechte vriendschap geaccepteerd had. Maar hoe hun vriendschap is, is best apart (ik ben niet de enige die zo denkt hoor). Zelfs mn ex z’n goeie vriend en zijn vriendinnetje en mn andere bestie vinden t ook apart. Je zou haast denken dat mn bestie en mn ex een stelletje zijn ofzo. Heel veel mensen dachten dat ook, omdat ze elkaar vaak in memes taggen op facebook en ook allebei een profielfoto van met elkaar samen hadden. Ook bijschriften met “love you, best friend” etc. Ook als we met z’n allen chillen, praten die twee meer met elkaar dan met mij of de rest. Ook zijn ze soms zo speels met elkaar (elkaar vaak aanraken, soms hun gezichten zo close als ze ff dollen). Ook heeft mn bestie vaak haar arm om de arm van mn ex. Laatst toen ik thuis was bij mn bestie, was mn ex er ook (geen problemen ermee). Maar ze knuffelden elkaar ook zo vaak, waardoor ik me dan soms buitengesloten voel. Ook zie ik zovaak op hun snapchat stories dat ze samen zijn enzo en op insta ook vaak foto’s samen. Ook de manier hoe ze op elkaars foto’s en andere dingen reageren, ze noemen elkaar ook vaak beer (niet altijd een probleem mee, maar hoef het niet altijd aan te horen :p). Door al deze dingen voelt t de hele tijd alsof hun vriendschap in mn gezicht gewreven word. Nogmaals, ik vind t okee dat ze friends zijn en ik vertrouw erop dat ze niks zullen doen, maar alsnog zit ik hier wel erg mee. En dat na 3 maanden nog steeds. De goeie vriend van mn ex begrijpt me ook helemaal en mn andere bestie ook.

Nu zou je denken “praat erover met je ex en je bestie”. Dat heb ik al zovaak gedaan, maar het komt erop neer dat ze niks aan hun vriendschap willen veranderen voor mij. Ik verbied ze ook niet om vrienden te zijn, maar tis gewoon dat ik me hierdoor best buitengesloten voel en ook zoals ik al eerder zei, dat ik er teveel geconfronteerd mee word.

Mijn vraag aan jullie is: is t normaal voor mij om zo te voelen? En hoe kan ik hier het beste mee omgaan? (en zeg please niet dat ik ze niet vertrouw, want dat doe ik echt wel!)

Lijkt mij dat het alsnog kan groeien naar een relatie. Ze hoeven in principe geen rekening met je te houden; dat klinkt nogal lullig, maar jullie relatie werkte niet, maar misschien werkt het wel tussen hen. Het zou fijn zijn als ze rekening met je houden, maar als er meer is, dan kan je het niet tegenhouden. Het is lastig, ik zou meestal aanraden om afstand te nemen zodat je minder geconfronteerd wordt ermee.

Ja ik heb ook idd gezegd dat ik me buitengesloten voelde, en ze snapten dat wel. Ze probeerden me eerst ook meer bij te betrekken, maar dat plan was na 2 dagen alweer voorbij. En ja het is idd zo dat ik er helaas nu niks aan kan veranderen, dat was ook onder andere een reden dat ik hun vriendschap uiteindelijk geaccepteerd heb.

Ik heb naast mn vriendengroepje zelf ook niet echt veel andere vrienden. En de andere mensen in mn vriendengroepje (mn andere bestie en mn goeie vriend) hebben zelf ook een relatie dus die zijn dan ook heel vaak samen met hun eigen vriendje en vriendinnetje. Dus hen kan ik ook niet heel vaak vragen om te chillen (9 van de 10 keer kunnen ze niet eens).

En ja, dat social media betreft, ik wil ze ook idd niet met die reden gaan verwijderen en ik denk dat ze dan ook een reactie zouden hebben van wtf hoezo verwijder je ons.

Je hebt wel gelijk vind ik, maar ja, ik vind t gewoon not done als mn bestie een relatie zou beginnen met mn ex. Maar ja, ze zeiden dat ze vanwege mij nooit een relatie zouden beginnen en dat vertrouw ik ook, maar aan de andere kant ben ik iemand die ondanks beloftes en andere "zou ik nooit doen"s, alsnog op mn hoede ben. Dat afstand nemen betreft, in de afgelopen 3 maanden heb ik hierdoor vaak ruzie gehad met mn ex en soms ook nog met mn bestie. Ze hadden een beetje iets van: laat ons nou en vertrouw ons gewoon (niet dat ze t op die toon zeiden). Dus ik wil ook t liefst echt geen gedoe meer met ze hebben (het heeft ten slotte erg lang geduurd voordat we weer met z’n 3en konden chillen zonder gedoe en spanningen). Dus t laatste wat ik wil is weer ruzie hierdoor, maar alsnog zit ik ermee :frowning_face: en ik ben bang dat als ik afstand ga nemen, dat ik juist meer buitengesloten zal voelen.

Ik denk echter dat je vaak genoeg je grenzen hebt aangegeven en daar is eigenlijk geen ruimte voor; dat is geen onwil, maar als ze zo hecht zijn, dan gaan ze dat niet zomaar minderen. Waarom spreek je niet alleen af met je bestie en niet meer met je ex erbij? Ik vind sowieso, als het nog zo vers is, het niet verstandig om zo hecht te zijn met je ex. Dan kan het moeilijk slijten en blijft het confronterend.

Ja ik en mijn bestie spreken ook weleens af, maar niet heel erg vaak helaas. En dat hecht zijn met mn ex betreft, het was tussen ons ook heel erg slecht sinds t uit was (vaak weer vrienden, dan weer ruzie, dan weer vrienden etc.) Je hebt ook gelijk bij dat punt, maar ja, het is een beetje onmogelijk voor mij en mn ex om volledig afstand te nemen. We zitten ook bij elkaar op school, zelfde vriendengroep. Dat afstand nemen hebben we vaak geprobeerd, maar t lukt ons toch niet. En het liefst blijf ik ook graag vrienden met hem en hij ook met mij.

Dan blijft het denk ik lastig. Ik zou niet weten wat je nog meer kan doen. Eigenlijk denk ik, dat als ze elkaar wel leuk vinden en niet alleen maar beste vrienden zijn, dat je ze juist de ruimte moet geven. Ik vind ze namelijk, af te leiden uit je verhaal, opvallend close en het lijkt dat ze niet voor elkaar durven te gaan omdat ze jou niet willen kwetsen.
Dit is echter maar een interpretatie en wellicht klopt het voor geen meter, maar ik krijg het idee dat ze hun gevoelens onderdrukken door juist het te labelen als vriendschap.

Ja ik snap je interpretatie, maar ik kan met 90% zekerheid zeggen dat t niet zo is. Mn ex vind zelfs een oude vriendin van hem leuk en spreekt haar vaak op app (hij gaat maandag naar haar toe, ze woont namelijk ver). Mn bestie heeft ook vaak dates met andere guys. Denk niet dat ze dat allemaal zouden doen als ze elkaar leuk vonden. Maar ja, alsnog zit ik met de angst dat er ooit iets zal gebeuren, maar alsnog vertrouw ik ze…

Het enige dat echt gaat helpen is afstand nemen. Het is allemaal nog zo vers dat alles gewoon pijn doet. Later kan je er misschien wel mee omgaan. Want hoe lullig ook, ze hoeven geen rekening met jou te houden… Dus zij kunnen er eigenlijk weinig aan doen. Het is aan jou om even alles op een rijtje te zetten en van die twee mensen afstand te nemen. Denk dat je dit ook best tegen ze kan zeggen, zonder verwijtend te zijn, mochten ze erna vragen. Sterkte! Ik heb ook een soort van in deze situatie gezeten, maar gelukkig is die periode weer voorbij. Mijn beste vriendin en mijn ex gaan nu gewoon normaal met elkaar om, en niet meer zo hecht. Dus misschien is dit een periode, zou ook nog kunnen.

Het is eigenlijk niet echt “vers” omdat dit al 3 maanden aan de gang is. Maar ik snap idd wat je zegt. En ja ik en mn andere vrienden zien t ook een beetje zo van: “mss is dit nu een fase en gaat t gewoon weer over”. Maar ik zal proberen een beetje soort van afstand te nemen.

Ik snap jullie allebei eigenlijk wel.

Want zoals ik het nu lees, heb jij iedereen aan elkaar voorgesteld en zijn jullie sindsdien een vriendengroepje, toch? Dan kan ik me voorstellen als het binnen dat groepje goed klikt je vriendin en ex steeds meer met elkaar optrekken en daar het kwaad niet van inzien, omdat ze inmiddels in hetzelfde vriendengroepje zitten. Anderzijds kan ik me ook voorstellen dat het jij dit niet zo tof vind en je er niet fijn bij voelt.

Ik zou waar kan afstand nemen. Niet meer kijken op hun sociale media (ontvolgen ed) en zo min mogelijk met hen afspreken, en je ondertussen vooral op andere mensen en vrienden focussen. Daarnaast denk ik dat het met de tijd wel went en minder wordt. Jij vindt drie maand niet vers, maar ik vind drie maand ook nog niet echt lang. Ik zou er niet vanuit gaan dat het een fase is trouwens.

Dan is het de vraag: waarom heb je de angst dat er ooit iets zal gebeuren terwijl hij mogelijk gaat daten met een ander meisje? Heb je mogelijk moeite met dat idee of alleen het idee dat je bestie en je ex elkaar leuk zouden vinden?

Ik denk dat je er goed aan doet om meer afstand te nemen en niet meer te letten op hun vriendschap en alle hechte dingen die erbij komen.

Ook al vertrouw ik die twee als ze zeggen dat ze nooit iets zullen beginnen, alsnog is die angst er. Gewoon als ik zie hoe close die twee zijn, lijkt t alsof er van alles kan gebeuren, ook al zeggen ze dat ze niks zullen doen. En ja, ik heb die angst dat mn ex haar leuk vindt, bij mn bestie weet ik eigenlijk gewoon voor 90% dat ze hem niet leuk vind. Maar alsnog, door die vriendschap weet je maar nooit. En mn ex betreft, volgens mij wordt het toch niks met die meid dus ja…

Ik weet dat idd afstand hoor te houden, mss is dat ook wel goed. Maar ja, hoe kan ik niet letten op die vriendschap als ik er hele tijd geconfronteerd mee word…

Maar stel ze krijgen wel iets… Je kan het ze niet verbieden. Je kan er dan niets tegen doen…

Laat ze gewoon gelukkig zijn. Wat boeit het nou of ze wel of geen relatie met elkaar krijgen. Het is niet voor niets jouw ex; dat werkte niet en nu is dat klaar. Hij is niet jouw bezit, noch zij, laat het los. Ik vind het altijd behoorlijk egoïstisch als mensen elkaar gaan verbieden relaties te nemen met bepaalde personen.
Als jij je buitengesloten voelt is het misschien ook tijd om nieuwe mensen te ontmoeten. Het is overduidelijk dat jij je niet lekker voelt in deze vriendengroep op deze manier, dan moet je er zelf wat aan veranderen. Je kan niet van anderen verwachten zich aan jou aan te passen, als je verandering wilt in je leven, moet je daar zelf voor zorgen; dat geldt voor zo’n beetje alles.