Every day I see you

Meran, een meisje die erg onzeker is en het liefst alleen op haar kamer zit, is verliefd op Leroy. Als Leroy haar uitnodigt om mee naar de kroeg te gaan, zegt ze ja. Na lang twijfelen. Maar dan moet ze ineens drinken, strippen, drugs nemen en veel gokken. En dan blijkt Nathan, de beste vriend van Leroy, ook nog eens een groot geheim te hebben…

Categorie: drama

Meer lezen? Na 5 berichten met ja of iets in die trant dat ik moet beginnen aan het verhaal, begin ik.

Volgens mij moet je niet schrijven voor ons, maar voor jezelf. Als je zin hebt om het te schrijven schrijf het dan gewoon.

Ik tastte met mijn vingers naar de lichtschakelaar. Op mijn tenen sloop ik naar de deur. Zo stil als een vos dat kan was ik beneden. Zonder de lichtschakelaar gevonden te hebben. Mijn telefoon piepte en er brandde licht. Ik sloop nog steeds in een looppas naar mijn mobieltje toe om hem te pakken. “Kom naar de kroeg. XXX Leroy”. Leroy? Hoe komt hij aan haar nummer? Zij sprak hem nooit. Maar… waarom vraagt hij haar dan? En welke kroeg bedoelt hij? “Welke kroeg?” sms’te ze terug. Nog geen seconde later had hij geantwoord: “De vlamvatter.” De vlamvatter? Die kroeg, zat in een smal steegje met geen enkele lantaarnpaal of zelfs een lichtbron, waar het zelfs overdag in het volle licht nog eng was, maar nu in de nacht? Het was half een! Maar het was wel Leroy die het vroeg. Leroy, haar eeuwige crush en voorbeeld. Dé grootste hunk waar zelfs Jennifer Lopez geen kans bij maakt. Hij ging alleen bij de sletjes langs. Hoewel zij die niet was. Hé, Meran, houd je hoofd erbij! Straks wil hij je nog. Of juist niet. Ze keek om zich heen. Vanuit de hoek kwam er licht. Ze liep er in een zachte tred heen. Is daar iemand? ‘Hallo?’ fluisterde ze. Naarmate ze dichterbij kwam, hoe feller het lichtje werd. De magnetron. De magnetron stond nog aan. Ze zette hem open en er kwam rook uit, alsof hij vanbinnen in brand stond, maar dat was niet zo. Piep, piep! haar telefoon lichtte op. Shit, moest ze weer terug lopen. Haar ouders konden elk moment thuis komen. Ze waren op stap, en zouden hartstikke dronken zijn, maar ze zouden haar wel herkennen. En haar kamer controleren. Ze liep zachtjes. Voor haar zusje, van pas 3 jaar, die eindelijk vast sliep. “Kom je of niet? X” waarom stuurt hij steeds kusjes? “Ja” typte ze snel, zonder er bij na te denken. Nu moest ze wel. Of ze wilde of niet. Anders had ze geen schijn van kans meer bij Leroy. Ze liep snel naar boven en vergat even dat haar zusje maar een muur verder lag. Zachtjes duwde ik de klink van mijn kamerdeur naar beneden en sloop naar binnen. Opende mijn kast. Pakte een joggingpak. Deed de kast weer dicht. Ik gooide mijn pyjama op mijn bed en sprong in mijn pak. Ik pakte mijn sleutels van mijn nachtkastje en met mijn rechterhand gooide ik wat kussens onder mijn laken, zodat het leek alsof ik er lag. Als ze me zouden controleren.

Verder?