Ervaringen met 112

1 keer gebeld voor ambu, omdat een oudere man voor ons van zijn fiets viel en door een busje was geraakt en busje was doorgereden. Gelukkig niks ernstigs. Alleen een goede schrik bij ons en die man en hij had wat last van zijn heup door het vallen.

Het is wel twee keer voor mij gebeld, dat is ook echt eng.

ja heb ze een keer broekzak gebeld.
krijg je later zo’n smsje binnen: u heeft 112 gebeld, doe dit niet, misschien dat u broekzak heeft gebeld maar pas op.
schrok me dood

1x maar toen was mijn ex aan het bellen. Ik was te druk bezig om onze logee die midden in de nacht een nierstenenaanval kreeg te kalmeren. Ik ben toen ook mee geweest in de ambu enzo. Heb mijn exschoonvader ook eens mee zien gaan met de ambu toen hij nierstenen had… Heb nu echt vervelende associaties met nierstenen. :cold_sweat:

Gelukkig zelf nog nooit hoeven bellen. Wel is er gebeld voor mijn vader (levensbedreigend) en mijn moeder. Ben dus heel blij met de mensen van de ambulance!

Ik heb zelf een keer gebeld en meerdere keren erbij gestaan.
Toen ik zelf belde was ik getuigen van een ongeluk, verder is er een keer gebeld waar ik bij was omdat mijn moeder in elkaar werd geslagen, een keer omdat er brand was, een keer bij een ongeluk waar ik ook getuigen van was en een keer omdat de buren ruzie hadden wat behoorlijk uit de hand gelopen is.

Je moeder werd in elkaar geslagen? :open_mouth:

Ik reed een keer met een collega in de auto, toen we op de weg een man over zijn fiets zagen klappen. Toen hebben we die man goed neergelegd en 112 gebeld. Man begon te braken en reageerde slecht etc.

Viel gelukkig allemaal mee.

Mijn moeder moest een keer 's nachts bellen omdat er iemand met een fiets tegen een rijdende auto was geklapt, dus dat meisje lag op straat te krijsen dat haar been pijn deed (echt op een heel akelige manier).
Antwoord 112 aan de telefoon: ‘Weet u wel zeker dat het nodig is?’
Dus mn moeder doet het raam open, houdt de telefoon naar buiten en schreeuwt: ‘WAT DENKT U NOU ZELF?’

Ja was akelig, ze had uiteindelijk haar been verbrijzeld :confused:

Mijn vader heeft eens gebeld omdat mijn oma onwel werd, ik heb meegeluisterd toen. Echt superakelig was het. Ze zijn bij 112 inderdaad heel rustig, ik vond dat juist heel vervelend omdat ik dacht; DOE GEWOON IETS. Terwijl ze intussen natuurlijk van alles aan het regelen was haha. Maarja toen was ik 14 en in paniek omdat mijn oma nergens meer op reageerde.
Gelukkig allemaal goed gekomen en de ambulance was er vrij vlot :slightly_smiling_face:

Ja 1 keer, toen mijn zusje een koortsstuip kreeg en ze er niet uit kwam. Was nog best jong(jaar of 10) maar mijn ouders waren te druk met mijn zusje dus moest ik bellen.

Ik heb één keer per ongeluk gebeld. Mn telefoon was kapot en probeerde hem aan te krijgen, toen ging hij opeens bellen. Dus het scherm was kapot en de rest deed het nog haha. Schrok me dood ! Snel weggeklikt :")

Ik hoop echt dat ik het nooit hoef te bellen

Ik heb zelf nooit gebeld, maar wel iemand voor mij toen ik een ongeluk had gehad.

Ik heb een keer 112 moeten bellen. Er was brand in een huis vlak bij mijn ouderlijkhuis. Op dat moment waren mijn buren niet thuis en ik had geen sleutel om naar binnen te gaan om het kleine brandje te blussen. Het ging hier om kortsluiting in de meterkast, opzich kan je dat zelf blussen als je thuis bent.

Wanneer je 112 belt krijg je een net en rustig sprekend persoon uit die je vraagt naar de situatie en waar je ‘je’ bevindt op dat moment.

Ja. Ik zelf heb eens moeten bellen naar ambulance (vrouw hartproblemen onwel bewusteloos stopte even met ademen zelfs in een winkel… Mijn moeder heeft eerste hulp verleend en ik belde dus)
En voor mij is er ook aantal keer gebeld. Ook spoed. Dat deed m’n moeder.
Ook ambulance.
In alle gevallen is het situatie uitleggen, adres van locatie (dus ja ook straat) en soms krijg je dan handelingen toegewezen. Dus bijv reanimeren, kussen onder hoofd of niet, op de zij leggen of niet, voel de pols etc. Afhankelijk van situatie natuurlijk.
Met brandweer geen ervaring. Politie wel, maar dan belde ik n ander nr.

Ik heb echt zo’n respect voor de mensen in de meldkamer! Dat moet je echt maar kunnen…

Zelf nooit 112 hoeven bellen, wel met spoed de huisartsenpost toen mijn moeder onwel was geworden. Twijfelde tussen 112 en huisartsenpost, maar ik kreeg mijn moeder zelf weer enigszins bij gelukkig. De vrouw die ik aan de lijn krijg was super rustig, kalmerend (“Goed dat je belt. Je doet het heel goed.” etc.). Uiteindelijk is er een arts toen midden in de nacht langsgeweest.

Ik heb één keer moeten bellen. We waren met een grote groep (27 mensen) zeilen, en toen waren door te harde wind 2 van de 6 boten omgeklapt. Ik kon het alleen amper verstaan aangezien je midden op het water bent, in een zeilboot die elk moment ook kan omklappen en de wind om je oren raast. Dat was geen goede eerste ervaring met zeilen, al zou ik graag nog een keer gaan.

Ja 1x
We zaten in de auto terug van een avondje uit, zag ik ineens een man op de grond liggen. Met z’n tanden ernaast. Dus wij uitstappen en hij was straal bezopen en in elkaar gemept ofzo dus toen hebben we de politie voor hem gebeld.

Nog nooit gelukkig. Wat ik wel weet is dat als je het per ongeluk belt, je beter aan de lijn kunt blijven en zeggen dat het een ongeluk was! Als je ophangt weten ze namelijk niet wat er aan de hand is en kan het net zo goed een levensbedreigende situatie zijn.

1x toen iemand een hartaanval/hartinfarct kreeg, ik moest niet zelf erheen bellen maar uiteindelijk werd de telefoon wel aan mij gegeven want diegene die 112 had gebeld probeerde de persoon te reanimeren zeg maar dus moest ik de telefoon even overnemen. Was wel beetje in paniek maarja… binnen 2 min was de ambulance er al.