Ernstige irritaties aan tafel

Ik zit al een tijdje met een groot probleem,
als ik het nu uitleg lijkt het voor jullie misschien dat ik me aanstel,
maar het verpest het avondmaal elke avond en ook de sfeer in huis.

Mijn vader is sinds een aantal jaar heel erg gaan smakken met eten,
hier irriteerde we ons wel aan, maar niet heel erg ofzo.
Op den duur begon hij heel erg gehaast te eten, en erg met het bestek op het bord te tikken.
Het lijkt net of hij zijn bord met eten aanvalt.
Zelfs als we buiten eten dan zeggen de buren dat ze altijd iemand horen tikken op het bord (ja echt!)
Hij moet al het eten netjes verdeeld hebben, en is onbereikbaar als hij aan het eten is.
Als je hem iets vraagt of iets tegen hem zegt, hoort hij het gewoon niet.
pas als hij klaar is met kauwen dan verbaast hij zich over waarom we hem allemaal aan kijken omdat hij niet antwoordt.

Ik en mijn zus irriteren ons er mateloos aan, en mama ook maar die probeert het zo weinig mogelijk te laten merken.
We hebben het hier al zo vaak met hem over gehad, maar hij kan en wil er niks aan veranderen…
Elke keer als we avondeten dan ga ik gefrustreerd van tafel af omdat ik gewoon niet rustig van mijn eten kan genieten, omdat hij tegenover me zijn bord aan het vallen is… Ik ben gewoon ten einde raad en het liefst eet ik niet meer thuis als hij mee eet…

Ik hou heel veel van mijn vader maar ik kijk gewoon nooit meer uit naar het avondeten als hij mee eet…
Het lijkt alsof ik me aanstel, maar al jaren lang is elke keer avondeten steeds erger geworden hier…

Mijn vraag aan jullie: Hoe kan ik deze irritatie verminderen? Want veranderen met eten zal hij toch niet…

Tja, probeer je toch te focussen op iets anders. Ik kan me er zelf weinig bij voorstellen dat je je daaraan kan irriteren. Mijn vader smakt ook weleens, maar dat zal ik ongetwijfeld ook weleens doen.

Het smakken is het grote probleem ook niet, het is het tikken en het gehaaste eten, je hoort jezelf niet eens meer praten.
We hebben al ander bestek en andere borden geprobeerd maar dat werkt niet

Ik snap wel dat je je hier aan kunt ergeren. Iedereen smakt inderdaad wel eens, maar bij haar vader kan het wel een graad erger zijn, zeker dat continu tikken op het bord en zo van de wereld af zijn is niet echt normaal. Ik denk ook dat je vader dit niet kan veranderen, het is een soort tik die je hebt waar je weinig aan kunt doen.

Kunnen jullie niet onder jullie 3 praten? Dan valt het waarschijnlijk minder op tegen dat je in stilte eet.

Ik denk dat er misschien een neurologische oorzaak aan de basis is aangezien hij zich alleen focust op het eten. Zijn er andere veranderingen aan zijn gedrag? Als het antwoord ja is, rustig met je mama en papa spreken en misschien de nadruk leggen op het feit dat je je zorgen maakt op hem omdat hij een beetje is veranderd. Bij neurologische aandoeningen (beginfase) kunnen symptomen vaak opgemerk worden door eerder de omgeving. Ik weet niet of er aan dit soort (iets noem ik het nu maar even, ik ben geen deskundige) er iets te doen valt maar volgens mij is het voor jullie beter om te weten of er iets is of niet.
Hij zal het niet met opzet doen, je hebt geluk dat jullie samen eten… wij zijn met 5 en eten voor 95% kans per maaltijd alleen. Dat is ook niet fijn haha (oke dit was even naast de kwestie sorry, maar dat doet mij bv. dus pijn :/)