Ermee stoppen zodra het serieus wordt.

Ik vind het heel moeilijk om een relatie aan te gaan. Op dit moment heb ik wel iemand op het oog maar daar gaat het niet direct om. Ik heb er namelijk een heletijd over nagedacht.

Het begon eigenlijk drie jaar geleden, na mijn eerste vriendje. Ik ben toen vaak met jongens gaan afspreken. Zodra het serieuzer werd en ze vaker wilde afspreken of echt al over de toekomst praatte kaptte ik het af. Ik weet niet waarom ik dit doe? Ik denk omdat ik bang ben om pijn gedaan te worden, want dit is vaak gebeurd. Ik heb in de afgelopen drie jaar, drie relaties gehad. (Nouja relaties? Het was niet voor lange duur). Een van zeven maanden, een die nooit een datum heeft gehad, en een van vier weken.

Ik weet niet wat ik eraan kan doen. Vaak gebeurt het automatisch. Ik probeer me er echt overheen te zetten. Ik ben namelijk bijna achttien en ik heb gewoon weer behoefde om leuke dingen te doen, samen. Het is niet dat ik perse een relatie wil, en dat ik zo wanhopig ben dat ik niet kan wachten. Want dat maakt me niet uit. Maar zodra ik de kans krijg en alles goed loopt, wil ik het niet alweer verpesten…

Weten jullie wat ik moet doen?

Het is best simpel: het niet afkappen.
Misschien doe je dit wel helemaal niet expres enzo, maar als je dit van jezelf weet dan kun je het proberen te voorkomen. Gewoon proberen ervoor open te staan, meer kan je niet doen.

Eh wat? Je hebt al minstens 4 relaties gehad en bent pas 18. Wil je wel een vriend? Wil je eigenlijk niet gewoon vrijgezel blijven? Als je relatie goed zit en je blij met je vriend bent maak je het niet zomaar uit lijkt mij… Of misschien begin je te snel iets zonder duidelijk te maken aan die jongen dat je niets vasts wil.

Volgensmij heb je een beetje last van bindingsangst…
Het enige wat je eraan kunt doen is denk ik het niet afkappen. Het klinkt misschien een beetje bot, maar je moet je er toch proberen overheen te zetten. Wij kunnen dat niet voor je doen.

Als het echt niet lukt dan ja… dan zou ik misschien nog even wachten met nog een relatie?

Wellicht moet je stoppen met zoeken? Je zegt dat je momenteel iemand op het oog hebt. Je zegt dus eigenlijk dat je op zoek bent naar een nieuwe relatie. Maar je zegt ook dat je bang bent voor het hebben van een relatie, omdat jouw vorige relaties jou niet veel goeds hebben opgeleverd.

Leer een jongen eerst goed kennen. Bouw samen een vriendschap op. Als jullie echt goed bij elkaar passen, komen die vlinders vanzelf wel aanfladderen. Zat jongens die aantrekkelijk lijken, maar uiteindelijk helemaal niet bij je blijken te passen. Je weet pas of iemand echt bij je past, wanneer je weet of jullie samen goed kunnen praten, lachen en stil zijn.

Hier kan ik niets aan toevoegen!

Nee zij maaktte het met mij uit. De een omdat het gevoel over was, ander omdat hij niet zeker was of hij wel een langere relatie wilde en de derde hebben we samen beeindigd omdat de afstand tussen ons te ver was (Limburg/Overijssel).
Maar bedoel eigenlijk dat ik het afkap als ik met een jongen “bezig ben”.

Soms lijken ze ook opeens niet meer zo leuk… Misschien ben ik dan weer te kritisch maar ik moet toch wel dat goede verliefde gevoel hebben?

Oh sorry, ik las je berichtje hierboven niet! :slightly_smiling_face:
Dan had ik dat verkeerd opgevat.
Maar hoe bedoel je het dan? Als zij het uitmaakten, was jij dan nog wel verliefd oid?
Of bedoel je het met andere jongens buiten die 4 relaties?

Ik vond het zomaar afspreken in het begin niet erg (15/16 jr), maar dat doe ik sowieso al niet meer.

Inderdaad, maar ik ben dan toch bang. En dat komt omdat die vorige 4 relaties niet goed zijn gegaan. Ik gaf alles en ik kreeg niks terug. En ik weet dat niet iedereen zo is maar vind het moeilijk om weer mensen opnieuw te vertrouwen.

Geeft niet!
Ja die keren dat ik wel iets had, hebben zij het uitgemaakt. (Behalve met de jongen die te ver weg woonde, dat hebben we samen besloten). En ja, met andere jongen waarmee ik nog niks heb, daarmee kap ik het snel af omdat ik bang ben dat het weer gebeurt dan het uit gaat. Klinkt nogal wanhopig maar ben bang om mensen weer dichtbij te laten komen, denk ik.

Ik kan nu wel tegen je zeggen dat je het ‘niet zo snel af moet kappen’, maar dat helpt jou niet verder. Ik snap helemaal wat je bedoelt! Ik heb er zelf ook last van, zodra iemand te dichtbij komt of veel voor me gaat betekenen duw ik die persoon weg. Het gaat helemaal vanzelf en ik weet ook niet precies waar het bij mij vandaan komt. Misschien omdat ik geadopteerd ben en ik daardoor bang ben voor afwijzingen.
Jij bent bang om jezelf te overgeven aan iemand anders. Daarom is het slim om die persoon eerst echt door en door te leren kennen, zodat je alles wat van belang is over hem weet. Het is misschien ook wel slim als je hem erover vertelt dat je het moeilijk vind om je te binden aan iemand. En zeg ook dat hij geduld met je zal moeten hebben, omdat jij tijd nodig hebt om hem te leren vertrouwen. Als hij jou die tijd en ruimte geeft dan zit het wel goed :slightly_smiling_face:

Ik heb nu ook een relatie, maar de neiging om het te stoppen. Omdat het me echt té serieus wordt… Ik kan daar niet mee omgaan.

Vind je die jongen echt leuk?