Er is geen ´wij´ meer.

Er is geen ´wij´ meer.
Denise is een 17-jarige meid, blond haar blauwe ogen en een typisch nuchtere hollander. Nadat ze een jaar in Amerika gewoond en gewerkt heeft is ze weer terug in Nederland. De jongen, Jay, die samen met haar naar Amerika is vertrokken is inmiddels haar ex. Maar wat hebben die twee samen in Amerika meegemaakt?..

Reacties zou ik leuk vinden, ook als het niet goed is. Van feedback leer ik alleen maar! :slightly_smiling_face:

“Pfffft! Nog net gehaald!” Met een diepe zucht plofte ik neer op de stoel. Ik hoorde Marly lachen aan de andere kant van de lijn. “Haha, jij mist ook nooit iets he. Op welke tram zit je?” “Haha, op de 6. Ben benieuwd hoelaat ik er ben. Maar meid… Ik ga je hangen want moet nog even snel iets doorkijken! Doeeeeeg!” Zonder op antwoord te wachten hing ik op en stopte mijn telefoon ver onderop in mijn tas. Terwijl Beyonce’s stem in mijn oren klonk staarde ik naar buiten, ik hoef helemaal niks te leren, ik had stiekem een beetje genoeg van Marly en haar levenslange gezeur. Ik zakte onderuit en sloot mijn ogen, zachtjes zong ik mee met ‘Broken Hearted Girl’.

“Uw volgende halte is… Lagezwaluwelaan.” Ik schrok wakker en drukte snel op het knopje. Toen de tram stilstond pakte ik mijn spullen en liep naar buiten, de trap op. Bovenaan de trap stond ik even stil, welke kant moest ik op? In deze buurt ben ik nog nooit geweest, de lange straten en hoge gebouwden kwamen me ergens vaag bekend voor. Was ik hier dan wel ooit geweest? Ik weet het niet meer, met Jay ben ik overal geweest… De gedachte aan Jay gaf me meteen weer koude rillingen ik probeerde mijn gedachten ergens anders op te vestigen en liep rechtdoor.

Na een tijdje stond ik midden in een drukke winkelstraat, hier moest het ergens zijn maar de straat was zo lang. Ik stuurde Joey een smsje: ‘Hi dude, waar moet ik precies zijn? Sta nu in die lange straat, ben verdwaald denk ik… X’ Ik besloot maar even te wachten en ging op een bankje zitten. Net toen ik wilde gaan zitten hoorde ik iemand mijn naam roepen, ik keek om maar zag niemand. “Denieeeeeees!! Joehoeee! Hier boven!” hoorde ik weer, ik keek naar boven en zag Joey uit het raam hangen. Ik moest lachen, hij is zo leuk! Ik stond op en liep naar de deur, toen hij open deed gaf ik hem een kus op zijn wang en liep voor hem de trap op. “Zo zo, lekkere billen heb je gekregen in Amerika chick!” hoorde ik Joey zeggen. “Haha, Joe, hou op. Jij bent al bezet.” antwoorde ik kil. Het klopt, hij is bezet… Door Daan. Joey is homo, maar helemaal geen echte homo.

Boven aangekomen gaf ik Daan een knuffel, Daan is een echte homo. Helemaal niet zoals Joey. Daan houdt van roze en pluche terwijl Joey de stoere man in huis is. Als Daan er is voel ik me nooit helemaal op mijn gemak, hij denkt te diep na over simpele dingen.
Joey plofte naast me op de bank en gaf me mijn kop thee aan. “Nou schat, vertel. Hoe is het met Jay afgelopen in de USA?” Ik wist het niet meer, ik had het zo diep weggestopt dat ik lang na moest denken…

Je schrijfstijl trekt me niet aan

up

upppp

Toen Joey me aanstootte schrok ik, waar was ik met mijn gedachten? Misschien toch nog bij Jay? Nee… Dat kan niet, dat mag niet! Ik ben zo vreselijk bang voor die jongen dat ik niet meer aan hem mag en kan denken. Ik zette een neppe lach op mijn gezicht en zei: “Laten we het maar niet over die sukkel hebben, hij heeft meer kapot gemaakt dan me lief is. Ander onderwerp please.” Joey haalde nonchalant zijn schouders op maar Daan keek me raar aan. Ik wilde niet vragen waarom, dan zou ik een antwoord krijgen van een uur en achteraf zou ik het nog niet snappen.
Snel dronk ik mijn thee op en stond op. “Ga je nu al weer weg?” vroeg Joey verbaas. “Ja, sorry. Ik bedenk me ineens dat ik nog een hele hoop huiswerk heb voor morgen. Sorry!” Ik gaf Joey en Daan een knuffel en liep naar beneden, de deur uit.
Eenmaal buiten liep ik snel terug naar de tramhalte, ik wilde naar huis, op bed liggen en even helemaal nergens aan denken. De tram zou pas over 20 minuten komen maar in wachten had ik geen zin. Dan maar lopen. Het waait hard, maar dat maakt niks uit, ik moet even uitwaaien en mijn gedachten op een rijtje zetten.

Na iets meer dan een halfuur kwam ik thuis aan. Door het grote keukenraam zag ik mijn moeder al achter de pannen staan, mijn moeder is een geweldige kokkin. Ze heeft niet voor niks haar eigen restaurant, ik zie haar zo’n 3 dagen per week. De rest van de week ben ik niet thuis of mijn moeder is aan het werk, een goede band met mijn moeder heb ik dus niet echt.
Ik stak mijn sleutel in het slot en opende de deur, mijn 6-jarige zusje kwam op me afgerend. “Denise! Denis! Kom is kijken wat ik gemaakt hebt!” Ze trok me aan mijn jas mee de woonkamer in. In de woonkamer stond een groot barbiehuis. “Wow Janelle, heb je die helemaal zelf gemaakt? Knap hoor!” Mijn zusje knikte trots. “Wil je met me spelen?” met haar grote blauwe poppenogen keek ze me aan, ik kon nu natuurlijk geen nee meer zeggen… “Sorry Janelle, ik moet nog veel huiswerk maken. Morgen spelen we samen, oke?” ik gaf haar een aai over haar hoofd en liep naar de keuken. “Goedemiddag schat! Hoe was het op school? Ben je nog langs de winkel gegaan voor me? Heb je nog huiswerk voor morgen? Wanneer moet je weer werken? Hey… Is er iets?” mijn moeder is een kwebbelkont, ik word er soms gek van. “Hoi mam, was wel leuk, nee niet langs geweest sorry, heb huiswerk, moet het weekend weer werken en er is niks. Ik ga nu huiswerk maken oké? Al pratend pakte ik een appel van de schaal en liep naar boven. “Oke, we eten over anderhalfuur!” hoorde ik mijn moeder me nog na roepen.