Enorme onzekerheid

Eigenlijk wil ik hier helemaal geen topic over openen, maar ik ben toch benieuwd of hier mensen last van hebben. Nou, ik ben dus heel erg onzeker. Ik weet dat meer mensen hier last van hebben, maar volgens mij gaat het van mij wel iets verder. Sowieso, ik haal mezelf in ALLES enorm naar beneden. Maakt niet uit waar het over gaat, de enige gedachten die ik heb (over mezelf) zijn: dat kan ik niet en de anderen vinden me vast raar/dom/stom/lelijk. Op school heb ik deze enorme onzekerheid (bijvoorbeeld bij presentaties/mondelingen), bij jongens heb ik deze enorme onzekerheid (ik geloof bijvoorbeeld gewoon ECHT niet dat een jongen mij leuk kan vinden. En zoals nu, bijvoorbeeld, een jongen zegt me leuk te vinden maar ik geloof het gewoon niet. Ik heb zoiets van: wie zegt dat hij niet met 100 andere meisjes precies zo bezig is? Waarom precies ik? Er zijn duizenden andere meisjes!) en eigenlijk gewoon bij alles. Ik heb het er best vaak over met vriendinnen, en ook wel eens met m’n ouders, maar het enige wat ik dan te horen krijg is dat het nergens voor nodig is enzovoorts, maar dit gaat echt het ene oor in, andere uit. Ik ben echt al-tijd, alleen maar bezig met wat andere mensen van me denken en wat ze voor iets negatiefs aan me zouden kunnen opmerken. Ik weet echt niet hoe ik hier vanaf moet komen want ik word er zelf ook wel een beetje gek van, maar met wie ik ook praat, ik geloof gewoon niet wat ze zeggen. En geloof me, dit gaat wel iets verder dan gewoon ‘normale onzekerheid over hoe je haar zit vandaag’. Ik hoop dat jullie een beetje snappen wat ik bedoel en me niet een ontzettende aanstelster vinden…

Denk je dat er een duidelijke oorzaak voor is dat je onzeker bent of weet je niet waarom je zo over jezelf denkt?

Edit: oorzaken kunnen trouwens vanalles zijn. Meestal nare ervaringen, zoals gepest zijn of scheiding ouders… (of nog ergere dingen…)

Eerlijk gezegd weet ik het niet. Ik heb nooit echt ‘erge dingen’ meegemaakt, daarom voel ik me ook snel een aansteller. Ik wil er eigenlijk ook niet echt met mensen over praten, omdat ik zoiets heb van: ik wil andere mensen niet lastig vallen met mijn problemen/gevoelens/leven, want wat hebben zij eraan? Er zijn mensen die veel ergere dingen hebben meegemaakt, dusja. Maar nee, niet echt dus, ben ook nooit gepest of iets.

volgens mij denk je te veel aan wat andere van je vinden…
dat is heel normaal want dat heeft iedereen wel

Je bent zeker geen aanstelster, ik heb hier ook wel last van (miss ietsie minder)
Bij mij is het minder geworden, je moet accepteren wie je bent en ook accepteren dat er mensen zijn die je echt leuk vinden (dat moet je geloven)
Ook is het bij mij zo dat als ik iemand hoor zeggen dat ik knap ben, dat ik denk dat dat vast sarcastisch is… Wat goed is is dat je er met mensen over praat, jammer is dat ze niet luisteren. Dring daarom meer aan en zeg dat het serieus is.
Dingen die mij helpen;
-opschrijven wat je voelt.
-praten met m’n moeder
-als bureaublad achtergrond had ik de tekst: ‘you’re beautiful, never forget that.’ dit gaf me elke keer als ik er naar keek een prettig gevoel… zeker doen dus…
-vergelijk jezelf niet met anderen, iedereen is uniek!
-Geloof anderen (wat die jongen tegen je zei dus)

xx
-

Als het niet echt een oorzaak heeft is het denk ik niet nodig om meteen naar een vertrouwenspersoon of psycholoog te gaan. (Anders misschien namelijk wel.) Als je hier over een paar jaar nog last van hebt of het je echt belemmert in het maken van contact met andere mensen kun je dit overwegen.

Je moet er in ieder geval wel iets aan doen… praat erover met je ouders of schrijft het op in een dagboek.
Het is in ieder geval goed dat je hier een topic over hebt aangemaakt, dan kun je zien dat heel veel mensen dit hebben en dat dit helemaal niet nodig is. Zelfs de populairste mensen hebben dit gevoel, alleen uiten die het vaak in andere dingen. (Zoals extra veel tijd aan hun uiterlijk besteden of anderen pesten.)

Het kan verband hebben met je leeftijd. Zeker in de puberteit zijn dit soort gevoelens sterker.
Wanneer je echt merkt dat het niet vanzelf over gaat (ik ben 18, bij mij begint het nu pas over te gaan) of je er echt praktisch gezien super veel last van hebt kun je beter hulp zoeken.

Dit is niet aanstellerig, want wanneer je hier in je volwassen leven nog veel last van hebt kan dit je ontzettend belemmeren in je carriere of je sociale leven. (Aangezien je dan minder makkelijk vrienden maakt, etc.)

ik heb dit zelf ook heel erg, alleen kun je er volgensmij niks aan doen.
Het is voor mij overigens wel heel makkelijk om die onzekerheid te verbergen,
maar toch ben ik het ontzettend erg. Heb trouwens ook nooit iets meegemaakt of gepest enz.

Ik heb precies hetzelfde. Ik had dat stukje net zo goed kunnen schrijven.
Alleen praat ik er met niemand over…

Wel vervelend zeg meid!! Het is inderdaad belangrijk om er juist wel met mensen over te praten en om hen te geloven. Ze zullen echt niet dingen zeggen als ze het niet menen, echt niet!

Precies! Hoe vaak denk jij iets positiefs over iemand (leuke schoenen, die is slim, mooi haar, wat is zij zelfverzekerd) en dat je er dan geen comliment over maakt? Een compliment is best een ‘grote stap’… als mensen zoiets zeggen menen ze het 9 van de 10 keer gewoon.

Ik herken dit ook. Ik ben ermee geholpen, misschien kan je er ook eens een cursus voor volgen? Het schijnt ook zo te zijn, dan mensen niet zoveel oordelen hebben over andere mensen, omdat ze vaker met zichzelf bezig zijn. En dat over die jongen, herken ik ook, ik geloofde het ook gewoon niet. Maja je moet maar zo denken zou jij tegen een jongen zeggen dat je hem leuk vindt, terwijl je het eigenlijk niet meent? Nee.

Wat voor cursus heb jij gevolgd?
En over jongens ik heb dat ook, er is een soort van angst dat het een grap is ofzo. Heel dom als ik er zo over nadenk en dit lees, maar die gedachte blijft hangen.

Ben blij dat ik niet de enige ben [niet fijn natuurlijk dat je er last van hebt, maar toch fijn om te weten dat ik niet “raar” ben]

Ikzelf zit momenteel bij een psycholoog voor mijn onzekerheidsproblemen. Zo wil ik niet in de bus aan de raamkant zitten want dan zie ik mijn reflectie en word ik doodongelukkig. Ook zit ik altijd binnen omdat ik niet tussen de mensen wil komen, ik vind dat ik dat niet mag en niet waard ben omdat ik mezelf te lelijk en te min voor de maatschappij vind. En ja, ik geloof ook dat geen jongen ooit mij leuk zal vinden. [Ook al heb ik vreemd genoeg een vriend] En net als jij kan ik ook zo 1,2 3 geen oorzaak bedenken voor dit alles. Vroeger had ik er geen last van.

Mijn ouders en vriendinnen willen me hier ook in helpen, zeggen dat ik me druk maak om niks en echt niet zo lelijk ben als ik denk. Ik ben zelfs gaan afvallen toen ik 51 kilo woog want ik vond mezelf te dik. Complimenten gaan inderdaad het ene oor in en het andere oor weer uit. Ook ben ik 24/7 bezig met mezelf afkraken en me onzeker voelen, als iemand me alleen al aankijkt word ik gek.

Allemaal zwaar klote idd, maar je omgeving kan je bijna niet helpen. Voor mij heeft het best opgeschoten professionele hulp te zoeken. Ook ben ik me veel meer gaan verdiepen in mode [Aparte keuze maar als ik kleding draag die ik leuk vind, gaan mijn aandacht naar zelf uitgezochte kleding waar ik positief over ben, dat helpt een beetje.] Het is misschien best een goed idee voor je om hulp te zoeken, niet geschoten is altijd mis.

Ik heb het maar dan nog iets heftiger. En ik heb net als Squared hierboven hulp ervoor. :slightly_smiling_face:

Wow, bedankt voor alle reacties (en tips) meiden! :slightly_smiling_face:
Over dat hulp zoeken: tja, ik krijg dan meteen weer van die gedachten van: waarom zou iemand mij willen gaan helpen? Ik bedoel, ik wil niemand lastig vallen met mijn gezeur of met mijn verhaal. Er zijn mensen die het zooo veel erger hebben dan ik, of die bijvoorbeeld hun moeder hebben verloren. Die hebben het veel moeilijker dan ik. Snappen jullie wat ik bedoel?

Misschien zou het wel helpen, maarja. Die stap wil/durf ik eigenlijk ook niet te maken. Maar goed, bedankt voor alle tips, ik ga er even over nadenken enzo… :slightly_smiling_face:

Seg mop die lui uit afrika sijn pas sielig dus ga asjeblief ff erges anders sitte kniese!!

Too long didn’t read. GAA-HAAAP!

ach die lui uit afrika kunnen nog beter nederlands dan jij mop.

Wtf, doe ff normaal.

Deels heb je gelijk: typisch gevalletje first world problem dit!

Zeg ‘mop’, rot op… :’)