en nu?

hallo allemaal…
ik zal maar meteen beginnen met het vertellen van mijn verhaal…
Een tijdje geleden kreeg ik een relatie met een hele lieve jongen, maar nu na 3 maanden heeft hij het uitgemaakt, hij beschuldigt me van een aantal dingen:

*Ik zou iedereen alles vertellen over ons seksleven
*Ik zou aan verschillende mensen hebben verteld dat hij geadopteerd is.

maar dit is helemaal niet zo, over ons seksleven, tja, ik heb een paar mensen wel verteld dat we seks hebben gehad, maar meer niet…
en dat hij geadopteerd is wist IK nog niet eens, beetje moeilijk doorvertellen dan he…
maar zijn moeder heeft hem dit dus gezegd, dat een heleboel mensen tegen HAAR hebben gezegd dat ik dit gedaan zou hebben, maar ze wil niet zeggen WAT precies en WIE het zeiden…

Ik had zowiezo al het idee dat zijn moeder iets tegen mij had, maar dit is niet zo volgens mij vriend/ex.
Hij heeft het dus uitgemaakt nadat hij dit allemaal had gehoord van z’n moeder (nu 3 dagen geleden)
Maar zegt dat hij nog heel veel van me houdt en me eigenlijk terug wil…
Zijn moeder heeft daar echter iets op tegen, en heeft gezegd als hij weer wat met mij krijgt, hij het zich ook maar moet bekijken…

sorry voor het lange verhaal, maar wat vinden jullie dat ik/hij nu het beste kunnen doen?

xx

als je het lef hebt, moet je met die moeder praten.
maak je (ex)vriend duidelijk dat jij die dingen niet hebt gezegt en gedaan, zodat dat iig goed zit (:
laat hem ook met zijn moeder praten, want zij mag niet tussen jullie in staan om een domme reden!
sterkte meid!

Allereerst: Doe wat he hart je ingeeft: houd jij nog wel van hem, en zo ja, dan zou ik er eerst met je eigen moeder over praten. Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar als zijn moeder al zegt Bekijk het maar tegen hem, ga ik ervan uit dat jullie geen tieners meer zijn. (anders kan zij hem nooit zomaar op straat gooien, tenzij zij al bij wijze van spreken een pleeggezin klaar heeft staan die haar taken kan overnemen) Heb je bijvoorbeeld al met zijn moeder gepraat?
Lukt dat niet (het praten met zijn moeder) ga dan aan grotere stappen denken. Ik weet niet hoelang jullie elkaar al kennen etc. maar er zijn meerdere opties.

Als ik jou was zou ik het eerst helemaal maar dan ook he-le-maal goed praten met je ex. Zo dat voor hem alles duidelijk is.
Ik zou hem dan ook vragen wat hij er van zou vinden als je weer wat met hem zou nemen niet dat zijn moeder dan hem niet meer aan gaat kijken ofso. Want ik denk niet dat hij ook zin heeft om ruzie met zijn moeder te krijgen, maar ik vind het nogal raar van die moeder om te zeggen dat haar zoon niets met jou zou mogen hebben. Dat kan je je zoon toch niet verbieden.
En als jullie wat hebben met elkaar zou ik een keer bij hem blijven eten en dan laten zien dat je een perfecte schoondochten bent :wink:
Je hebt wel lef nodig maar het resultaat zou waarschijnlijk goed zijn.
Hopelijk heb je hier wat aan
'x

Ik ben 16 en hij bijna 19 :wink:
ik vind dat zijn moeder zowiezo moeilijk doet over dingen, hij mag niet alleen thuis zijn met iemand enz.
Met haar praten, heb ik voorgesteld, maar dat wil zij absoluut niet.
en tja, heb duidelijk maken dat ik dat niet heb gedaan, heb ik geprobeerd, maar hij zegt dat hij me wel wil geloven, maar het gewoon niet kan…

en we kennen elkaar nu ong. 1.5 jaar :wink:

me ex wou het eerst ook heel graag, gewoon haar laten zien dat we het wel kunnen samen enz. maar zij BLIJFT koppig… en tja. dat hij het zich maar moet bekijken is bij hem nogal hard aangekomen

dat is lullig!
als je van hem houd laat dan duidelijk blijken dat het niet zo is, als jullie relatie goed zit vertrouwd hij je toch en dan snapt hij uiteindelijk toch ook wel dat je dat niet gedaan hebt!

Oei ja beetje lastig als jij nog geen 18 bent, anders zei ik : samenwonen! Maar idd wat een crap zeg, hij is 19 en mag dus helemaal niks… Ik herken dat, mocht toen ook niks.
Probeer uit te vinden waarom die ouders van hem zo over beschermend doen… mijn ouders hadden namelijk al eens een kind verloren, dus dat viel nog te verklaren.
Misschien (voorzichtig) een balletje opgooien van: "Lieverd, waarom ga je niet op jezelf? " :slightly_smiling_face:

(ik heb zo het idee dat hij het van zijn moeder moest uitmaken)

Op zichzelf wonen is geen optie :wink:
hij is net begonnen aan zn opleiding, en hij op zichzelf… nee dat zie ik niet voor me, hij is wel bijna 19. maar zo gedraagt die zich niet :wink:

nja, ik heb m net op msn gevraag wat die zou doen als hij NU zou moeten beslissen
(hebben straks ookal een tijdje met elkaar gebeld)

Pleeg een terroristische aanslag op die moeder ga er met hem vandoor, en trek door heel de wereld.

Nee grapje, je moet zoals al eerder gezegt met die moeder gaan praten, zij is misschien kinderachtig dat je niets met hem mag hebbenvan haar, maar dat ben jij niet. Je moet vragen wat er aan de hand is, en als ze dan een goede moeder zou zijn zou ze dat gewoon zeggen. En of het dan weer aan is is dan de vraag. Ik zou me in iedergeval vele malen beter voelen dan die moeder, dat is ook een leuk idee toch?

Wow lastig dit,
maar je kan je ex/vriendje niet dwingen natuurlijk om met jou te gaan en dat hij niet naar zijn moeder mag luisteren. Heb je al aan hem gevraagd of hij nog wat met jou zou willen proberen?

Maar aan de andere kant, ik ben ook bang voor die moeder, zij heeft OVERAL een weerwoord op, weet alles beter, daar kan ik geen normaal gesprek mee hebben…

Hij wil heel graag nog wat met mij, maar de enige reden dat hij het niet doet, is dat hij geen zin heeft in maandelang ruzie bij hem thuis. dat snap ik opzich ookwel, maar toch :S

Als ik hem was en ik gaf veel op jou zou ik tegen mijn moeder zeggen: Toedeloe de ballen, je kan me geen drol maken want ik ben Meerderjarig! Ik geef om haar en niet om jou! (zeker niet als je mij loopt tegen te houden te leven!
(tenzij je nog twee jaar geduld hebt)

ik heb al een jaar op hem moeten wachten, gewoon door zijn moeder alles, alles ik nog langer moet wachten, nee laat maar zitten… maar dan wil ik ook ECHT geen contact meer met hem. hoeveel ik ook van hem houdt

Ow oke, dat is vrij duidelijke taal. Er is zo’n gezegde: Als je iets loslaat en het komt terug, dan is het pas echt van jou.
Komt het niet meer terug dan is het nooit van jou geweest. :slightly_smiling_face:

Ik weet het zinloos misschien, mja, het was niet verkeerd bedoeld van mijn kant iig. :slightly_smiling_face:

ik zou gewoon naar zijn huis toe gaan, en aanbellen, en met die moeder gaan praten. bel aan en zeg “mevrouw, ik zouw graag even met u willen praten. ik zou graag ook uw kant van het verhaal direct van u willen horen en er samen uitkomen” gewoon heel netjes en beleefd, ookal behandeld ze je als oud vuil.

en dan dingen vragen als: “van wie (of waneer of zo) heeft u dan gehoord dat ik dat soort dingen zeg, want volgens mij heb ik dit niet gedaan en is dit allemaal een groot misverstand”
niet beschuldigen en dat soort dingen. dus niet: “waarom heeft u iets tegen mij?” vermijd dat soort dingen en vraag meer dingen waarom ze iets heefd gezecht of gedaan.

oefen desnoods even thuis voor de spiegel of met je moeden, en denk na over wat je gaat zeggen op de fiets naar zijn huis toe.
ook een goeie om te zeggen : “ik geef erg veel om uw zoon, dus daarom wil ik graag ook goed met u op kunnen schieten.”

sucses. ik hoop dat je er wat aan hebt

Ik wil het heel graag, maar zij heeft hem duidelijk gemaakt dat het toch niks uitmaakt.
Ze wil niet met me praten, volgens mij zou ze zo de deur voor mijn gezicht dichtgooien :S

ik zou toch de gok wagen.

en so what als ze die deur in je gezicht gooit. dat is genanter voor haar als voor jouw hoor! en als je dat tegen je vriendje/ex zecht, kan hij mischien aan zijn moeder vragen waarom ze dat gedaan heeft en dan staat ze voor lul.

en weet je trouwens of er een rede is dat ze je in eerste instantie niet aardig vond. ik vind het raar dat zo’n moeder zomaar jullie uit elkaar probeert te drijven. heb je perongeluk iets tegen haar gezecht wat ze verkeert kan hebben opgevat ofzo (srry, ik wil je niet beschuldigen of zo, alleen ik snap niet waarom iemand zomaar zo kan reageren) of is het gewoon een trut?

ikhoop echt voor je dat je hier uit komt

ik heb het er net op msn met hem over gehad… *alles… voor de zoveelste x :S

maar… Hij zegt nu dat hij niks meer met me wil, omdat zijn moeder teveel voor hem betekend (ivm zijn verleden enz, wat ik niet eens weet allemaal)

wel moet ik van hem mee uitgaan enzo dit weekend, hij weet ook echt niet wat hij wil. ik denk dat ik gewoon een week hem volkomen negeer, kijken hoe hij dan reageert

of is dat ook geen optie?

waarom zijn moeder mij niet aardig zou vinden, ik kom maar uit een heel normaal gezin, hun zijn super rijk, hebben een naam hoog te houden ofzoiets enz.
ofterwijl,ik ben gewoon minderwaardig