Emigreren.

Hai,

Ik zit met een probleem,
mijn ouders zijn gescheiden toen ik 1,5 was dus ik weet ook niet beter,
ik heb heel veel half-zusjes en broertjes, en ik woon bij me moeder en haar vriend.
Mijn echte vader zie ik ook nog heel vaak en hij heeft ook een vriendin.

Nu willen mijn moeder en stiefvader gaan emigreren naar zweden,
en ik moet kiezen of ik meega, of dat ik bij me vader ga wonen,.

Het is nog niet zeker dat het gaat gebeuren, maar ik heb het er wel moeilijk mee…

Ik wil namelijk liever met me moeder mee, want ik heb al een x voor langere tijd bij me vader gelogeert en dat was niet zo’n suc6, aangezien ik nogal bijdehand ben. ;$

Ik zie er heel veel nadelen aan om te verhuizen bijv.

  • Ik zie mijn vriendinnen nietmeer.
  • Me familie zie ik nietmeer.
  • Ik kan me sport nietmeer beoefenen wat ik met veel plezier op die vereniging doe.
  • Zweden in minimaal 1000 kilometer hier vandaan.

Ook zijn er voordelen aan bijv. ;

  • Nieuwe start maken.
  • Nieuwe vrienden maken / nieuwe mensen leren kennen.
  • Ander land betekend andere omgeving, dus andere cultuur.
  • We gaan in veel groter huis wonen met alle luxe.

Maar ik kan geen zweeds, zit in de 2de klas van de middelbare school, en zo moet ik dus me schooldiploma in het zweeds halen…

Ik hoop dat iemand me tips kan geven, of me kan helpen .

Dikke kus, X .

Kan je niet een halfjaar in Zweden gaan wonen, om het te proberen? Of mag dat niet?

Me ouders willen er dan gelijk blijven, omdat ze het zo’n ‘geweldig’ land vinden.
En ik kan het inderdaad wel een halfjaar proberen … :slightly_smiling_face:

Ik ben van gedachte veranderd nu zal ik gaan, als je het liefst bij je moeder woont en het bij je vader niet zo goed gaat zou ik zelf gaan. Je kan altijd nog terug naar nederland en in zweden heb je ook weer een nieuwe uitdaging, vrienden kan je overal te wereld maken en in zweden leert iedereen ook heel vroeg engels en als je nu alvast begint met de standaard zinnen in het zweeds te leren gaat het daar vast op het beging ook makkelijker

Ja, maar ik bedoel jij (: Dat je zegt dat je een halfjaartje meegaat, om te zien hoe je het bevalt enzo, en dat je dan je keuze maakt?

Ja dat is inderdaad wel een oplossing…

ik zou gewoon gaan als ik jou was.
vrienden maak je overal hoor.

Misschien kan je naar een internationale school gaan? Dan krijg je les in het Engels en kan je als keuzevak Zweeds nemen om het toch te leren… En uit ervaring weet ik dat de tickets naar Zweden heel goedkoop zijn (met ryan air). Soms kan je voor 50 euro al heen en weer! Dus je kan gewoon zo’n beetje elke vakantie naar je vriendinnen als je moeder het goed vindt. En je vriendinnen vinden het zeker te weten leuk als je een paar dagen komt logeren!! En hetzelfde geldt voor je familie natuurlijk.
En je zou er inderdaad voor kunnen kiezen om het een jaartje te proberen in Zweden, als het echt niet gaat kan je altijd nog terug…

Suc6 met een keuze maken!! X

ik zou niet gaan. Ik bedoel dat lijkt me zo niet leuk, als je de taal nog helemaal moet beheersen enz. Dan is het ook lastig met vrienden maken,school wordt dan ook lastiger.

Het lijkt me niet dat je nooit van je leven meer terug naar Nederland zal komen. Dus je familie kun je altijd nog opzoeken, en hetzelfde geldt voor je vrienden. Verder is er nog email, msn, sms, skype en dergelijke. Je kunt dus gewoon contact blijven houden. Sporten kun je overal.

Verder kun je er een hoop van leren. Als ik in jouw schoenen zou staan dan zou ik nog geen seconde twijfelen en het gewoon doen. Als het écht niks blijkt te zijn kun je alsnog bij je vader in Nederland gaan wonen.

Wat egoïstisch van je moeder, in plaats van dat ze wacht tot je afgestudeerd bent…
Ik vind dat ze je voor een bijna onmogelijke keuze stelt.

Mijn beste vriendin is verhuisd naar zweden, eerst zag zij er ook heel erg tegen op en wou ze als haar zus een vast inkomen had weer terug naar NL zodat ze bij haar zus kon gaan wonen. Nu anderhalf jaar later zit ze nog in Zweden en heeft ze het ontzettend naar haar zin, ze mist natuurlijk alles hier wel maar ze zegt dat het daar 100x beter is dan hier. Dat licht er natuurlijk ook maar net aan wat voor’n type je bent…
Zweeds is trouwens heel makkelijk te leren, ze sprak het na een half jaar al vloeiend!
Ze komt gelukkig wel 2 x per jaar 1 weekje terug naar hier, en in de zomervakantie ga ik naar haar toe:)

Kinderen pikken een vreemde taal bijzonder snel op, dus daar zou ik me in elk geval niet druk om maken.

Het lijkt me een goed idee om, als ze er al voor de zomervakantie naartoe verhuizen, er dan in de zomervakantie heen te gaan. Of gewoon een half jaartje, in de zomer heb je geen school en maak je het dus niet echt goed mee denk ik.

Praat er in ieder geval met je ouders mee, niet alleen met je moeder, ook met je vader. Ze kunnen niet van de één op de andere dag gaan verhuizen, en ik denk dat het je helpt.

Met je familie en vrienden kun je nog contact houden, door middel van internet en ze of uit te nodigen of zelf terug te gaan naar Nederland in de vakantie.

Toch vind ik het egoïstisch dat je moeder dit heeft verzonnen, want als je mee gaat, zul je je vader heel weinig in het ‘echt’ zien, en dat is wel nodig denk ik.

Denk er goed over na, dit zijn mijn gedachten erover, en succes.

Moeilijke keuze. Als ik jouw was (je wilt graag bij je moeder blijven wonen) zal ik naar Zweden gaan en als het echt niet naar je zin hebt naar een half jaar ofzo, kom je terug en ga je bij je vader wonen?

ik heb ook van Engeland naar Nederland geëmigreerd toen ik 8 was.
ja het was moeilijk, en ik wil nog altijd terug naar Engeland.

maar ik heb wel gewoon de taal leren spreken.
ik heb heel veel nieuwe vrienden gemaakt.
wij hebben nu ook een veel groter huis, en dat is geweldig.

straks hoor je alle verhalen van je moeder en stiefvader,
en heb je toch nog spijt dat je er niet gaat wonen.
als ik jou was zou ik het gewoon doen, en mssh indd naar een internationale school gaan!

maar je zegt ook zelf dat het bij je vader niet zo goed gaat,
en het lijkt mij ook dat je dan heel erg je moeder gaat missen.

zweden is echt een mooi land trouwens hoor!
en je kan altijd in de vakanties terug naar nederland.
heel veel succes meid!

Nou ja, je kunt het die moeder toch ook niet echt verwijten? Die wilt ook gewoon een leuk leven, en als je in Zweden wilt wonen, waarom niet?
TS heeft toch de keuze om in NL te blijven of mee te verhuizen… dat vind ik al heel wat.

Maar ze zit wel al in de 2e van de middelbare, dus dan gaat het veel minder snel.

^^ Haha, ja idd. Echt kinds is ze niet meer…

Kleine kinderen pikken een taal snel op, dit meisje is al wat te oud…Zweeds is geen extreem moeilijke taal , maar je gaat sowieso achterstand hebben op school omdat je het eerst nog moet leren. Vrienden maken zou geen probleem moeten zijn (Zweden kunnen vaak ook Engels). Ik vind het eigenlijk heel egoïstisch van je moeder…Ik zou nooit gaan als ik wist dat jij geen goede band had met je vader. Maar ja, volg je hart, zou ik zeggen.

Ja sorry, dat kan je zeggen als je geen kinderen hebt, maar als je zelf de ongelooflijk grote keuze maakt om kinderen te nemen moet je daar ook rekening mee houden. Kinderen moeten in een stabiele omgeving opgroeien en ze moeten kansen krijgen om een goed diploma te kunnen halen… Ik ken ook een jongen wiens moeder hem van Engeland naar België en terug blijft sleuren omdat ze een ‘leuk’ leven wil (ok, dat is misschien wat kort door de bocht, ze heeft er wel goede redenen voor gehad en ik begreep haar dilemma wel) en hij nog te jong is om alleen achter te laten bij zijn broers. Ik kan me niet inbeelden dat die jongen daar niets aan gaat overhouden…
Sorry, maar een kleine tien jaar wachten tot ze zelf op haar benen kan staan vind ik niet zo heel veel gevraagd. Ze had dan maar niet aan kinderen moeten beginnen… Uiteindelijk heeft ze al zoveel jaar in België gewoond, die paar jaartjes zullen toch niet zoveel meer uitmaken zeker?

Om maar niet te spreken over de echte keuze die ze eigenlijk moet maken en dat is die tussen haar vader en haar moeder. Tgaat je misschien verbazen, maar meestal zijn dit soort dingen net trucjes van de ene ouder om hun kind los te weken van de andere omdat ze er niet meer mee kunnen omgaan om die persoon te moeten blijven zien.