Elke dag in tranen.

Het is nu anderhalve maand ongeveer uit met m’n ex en mij.
De eerste week ging het nog wel maar nu verder heb ik bijna elke dag wel gehuild.
Ik heb elke dag gevraagd of ik wel de juiste keus heb gemaakt en ik stond zelfs bijna op het punt om hem te contacten.
We hebben een relatie gehad van 2,5 jaar waar veel liefde bij kwam kijken. We hebben ook samengewoond dus het verhuizen en alles viel me ook best zwaar.

In het begin was ik boos en kon ik nog wel eens lelijk over hem spreken. Dit was natuurlijk niet met opzet maar eerder door m’n woede en verdriet. Nu een maand verder zie ik ook weer de goede kanten die onze relatie kende. Dat maakt het dus extra zwaar en moeilijk. Ik besef dat naast die vervelende kant er ook een hele mooie kant was. Onze relatie was leuk en mooi. Helaas hebben de vele moeilijke situaties dat verpest en hebben we daardoor besloten te stoppen.

Ik voel echt nog veel verdriet. Het ene moment voel ik hoop en het andere moment weer woede. Zo waren we afgelopen weekend met de familie bijeen om lekker te genieten van het mooie weer. Het was gezellig en we maakte veel grapjes. Een moment waar mijn ex zeker tussen hoorde. Mijn familie merkte ook even het gevoel van dat er iemand miste. Ook zij waren erg gek op mijn ex. Ook dat idee trekt zwaar aan me en laat me elke dag weer doen twijfelen. Is de juiste keus wel genomen. Heb ik het wel goed gedaan?? Zelfs tijdens het typen van dit stukje biggelen de tranen over mijn wangen. Zal ik dan ooit weer eens ECHT gelukkig zijn. Stralen en lachen zonder hem…

Ik kan je een ding zeggen: je zal weer gaan stralen en lachen zonder hem. Het lijkt nu van niet, maar het zal slijten met tijd. :sob::muscle:

Of je de juiste keuze hebt gemaakt weten wij niet. Dat weet alleen jij. Heb je voldoende mensen in je omgeving om hierover te kunnen praten?

Tijd heelt alle wonden.