Eind 6 jarige relatie

Hallo iedereen,

Ik zit nogal in een moeilijke situatie, eind dit jaar heb ik een relatie van 6 jaar (die op een redelijke vroege leeftijd begonnen is :slightly_smiling_face: ). Natuurlijk iedereen kan veel veranderen op zoveel jaar, positief als negatief. In het begin was natuurlijk alles rozegeur en manenschijn maar na 3 jaar ging het niet zo goed meer, mijn vriend deed anders tegen mij; grof, kortaf, alles wat een vriendje niet zou moeten doen ! Ik was toen van plan om het uit te maken maar iedereen verdiend een 2de kans. Wij hebben destijds eens goed gebabbeld, wat bleek: hij wou mij veranderen! Wat natuurlijk niet pakte bij mij, hij heeft toen besloten van terug ‘normaal’ te doen tegen mij.

De volgende jaren verliepen gewoon, zoals een verliefd koppel, maar het laatste jaar merk ik dat hij terug anders begint te doen, niet zoals de vorige keer. Het is eerder of zijn echte karaktertrekken beginnen te uiten. Hij verzwijgt veel voor mij, zeer rare dingen waarvan je denkt ‘moet hij dat nu verzwijgen voor mij ?’. Het is ook hoe ouder hoe wordt hoe meer hij aan zijn moeder begint de hangen.
Ja erg vindt ik dat natuurlijk niet, iedereen hangt aan zijn moeder, maar hij zou eerder dingen aan haar zeggen dan aan mij. Je kan een moederskindje zijn en je kan een moederkindje zijn hé. Je moet er niet in overdrijven !

Het laatste jaar heb ik veel tegenslagen gekend, op gezondheidsvlak, waar hij mij altijd heeft bijgestaan. Ik ben hem zeer dankbaar voor zijn steun! Maar eerlijk zoals onze relatie nu is voel ik mij er niet goed meer bij. Soms heb ik ook het gevoel alsof hij mij tegen mijn familie wil opzetten(dat komt uit invloed van zijn moeder, we komen niet zo goed overeen).

Nu ik zou graag eens wat raad willen van anderen, buitenstaanders, die hebben daar meestal een beter zicht op :slightly_smiling_face:. Vinden jullie dat ik hem een 2de kans moet geven, eventjes ademruimte moet vragen,…? Natuurlijk is er nog zoveel dat ik hier niet vertelt heb maar dit is eventjes ‘kort’ samengevat (sorry voor de lange tekst :s)

Hopend op goede en vriendelijke raad,
Fleur1234

Ik kan hier heel diep op ingaan, maar als er iets is in mijn leven wat ik geleerd heb is het dit wel; als je twijfelt zit er iets niet goed. Want anders zou je niet twijfelen… daarom zou ik er mee stoppen als ik jou was. Maar misschien is dat te zwart/wit bekeken.

En mocht je het grijs bekijken ? Ermee stoppen is natuurlijk niet zo simpel na 6 jaar !

Het klinkt alsof jullie samen al best veel hebben meegemaakt (een dip in jullie relatie, samen goed opgelost). Ik zou het dan ook niet zomaar uitmaken maar een goed gesprek met hem aangaan over de dingen die je dwarszitten, en aangeven dat als alles zo blijft gaan als nu, je dat niet heel lang vol zult houden (niet te bot als een dreiging “pas je aan of ik maak het uit”, maar gewoon eerlijk zijn over wat je voelt).

Aan de andere kant moet je niet bij hem blijven omdat het nu eenmaal moeilijk is na 6 jaar een relatie uit te maken. De reden om bij hem te blijven moet echt zijn dat je nog bij hem wíl blijven :slightly_smiling_face:

Ik zie hem natuurlijk nog altijd graag, maar aan de andere kant ben ik ook soms blij dat hem eventjes niet meer moet zien, is dit wel gezond?
De laatste tijd heb ik zelfs soms al eens het gevoel dat ik niet meer van hem moet weten, het klinkt nogal cru maar ik heb soms het gevoel als ik een kus geef dat het niet met liefde is omdat hij zuur riekt? Dan heb ik zoiets van urgh, liever niet :s En dat had ik vroeger nooit !

Als je dr dus zo erg aan twijfelt zou ik er niet mee door gaan, ik snap heel goed dat het moeilijk is na zo’n lange tijd maar wees true, dat je er nu aan twijfelt is al een teken dat het moet stoppen en wie weet, wilt hij je terug en doet hij weer heeeel erg z’n best.

Je moet bij iemand zijn omdat je gewoon van diegene houdt, en niet omdat je al zoveel jaar hebt. Je hebt al vaker getwijfeld dus ik zou echt een soort van pauze inlassen om te kijken hoe je je dan voelt… Als je even een pauze hebt dan merk je pas of je hem echt mist of juist beter voelt zonder hem.

Ik zou voor een pauze gaan, even een tijdje zonder elkaar en kijken hoe dat voelt, 6 jaar geef je niet zomaar op, maar er nu in blijven lijkt me ook niet super verstandig…

Wat ik heb geleerd in bijna 5 jaar relatie is dat je voor een dipje het niet gelijk moet uitmaken.
Al zal dit misschien niet een dipje zijn maar wat erger, toch zou ik het eens goed met hem erover hebben.

Moeilijke situatie, want na zes jaar een relatie met een persoon te hebben gehad is hij natuurlijk helemaal niet meer weg te denken uit je leven. Als ik jou was zou ik even goed met hem gaan praten en jezelf vervolgens afvragen of je nog wel gelukkig bent.

6 jaar is erg lang en niet niks om dan ineens weer ‘alleen’ te zijn, dus ik snap wel dat je twijfelt. Denk goed na wat dit voor effect op jou heeft - heb je het idee dat het altijd met ups en downs gaat en dat het gewoon op is? Aan de andere kant, je geeft ook aan dat je hem eerder al een tweede kans gegeven hebt toen je na 3 jaar twijfelde. Je kunt hem nu weer een kans geven, en over 3 jaar weer twijfelen. Daarnaast, 6 jaar is lang, maar door blijven sukkelen is ook niet slim - dan kom je er straks na 20 jaar achter dat het toch niet de ware is. Het is moeilijk, maar ik zou me niet laten tegenhouden door getallen

Wel dat denk ik ook soms, wat als het toch niet de ware is? Ik denk dat ik eens een goed gesprek ga houden en daarvan ga zien of ik een pauze ga inlassen.
Alvast iedereen al bedankt voor de reacties, dit heeft me al wat meer duidelijkheid gegeven! :slightly_smiling_face: