egoïstische vriendin?!

ik heb een probleem met mijn beste vriendin. ik heb 3 jaar lang chronisch vermoeidheidssyndroom syndroom gehad (van mijn 15de tot 18de) en ik ben er eindelijk een beetje vanaf. maar daardoor ben ik eigenlijk nog nooit uit geweest en ontmoet ik ook geen leuke jongens. ik zat daar 2 jaar geleden best wel mee en vroeg mijn beste vriendin, die toen net een vriend had, om hulp. maar zij zei dat ik zelf een vriend moest zoeken als ik een vriend wilde. ik was daar heel verdrietig over en ook boos omdat ze voordat ze deze vriend kreeg heel lang verliefd was op een andere jongen, ik heb haar heel erg geholpen met bijvoorbeeld op schoolfeesten zo dicht mogelijk bij hem te komen enzovoort. en ze wilde mij gewoon niet helpen. hierdoor heb ik iets best wel stoms gedaan waar ik nu spijt van heb. daarom heb ik mijn vriendin weer om hulp gevraagd, dit was wel heel moeilijk omdat ik door mijn vermoeidheidssyndroom het erg lastig vind om hulp te vragen, ik wil alles zelf opknappen, maar ik heb ingezien dat dat echt niet kan. ik vertelde dat ik erg ongelukkig ben en dat ik graag een vriend wilde. ze reageerde heel lief en zei dat ze wel een keer met me uit wilden enzo. maar nu is het inmiddels 6 weken later en we zijn nog steeds niet uitgegaan, ze heeft elke keer wel wat waardoor we niet uit kunnen gaan. en dit weekend kon het ein-de-lijk, zij had niks te doen en ik wilde echt heel graag. het betekende heel veel voor me als we uit gingen. maar helaas kon geen andere vriendin mee. ik vind dat geen probleem, want hoe minder meiden er mee zijn hoe groter de kans is dat er jongens naar ons toekomen. maar zij vond het helemaal niet leuk, ook omdat ze het lullig vond tegenover haar vriend, dat ze op mannenjacht ging voor mij. en ze vond het saai en wilde niet alleen staan als ik met een jongen zou gaan praten. dus uiteindelijk wilde ze niet meer. ik was zo verdrietig. ik voelde me die avond zo alleen, ik kon zelfs niet meer op mijn beste vriendin rekenen, die ik op dat moment het hardste nodig had. maar ik denk niet dat er echt jongens naar ons toe zouden komen, en ik zou haar al helemaal niet laten stikken.
ik heb geprobeerd met haar te praten, maar ze zegt dat ik te ‘wanhopig’ ben en dat ik dan juist moet wachten en dat ik het van haar kant moet zien.
als de rollen omgedraaid waren en zij kwam naar me toe voor help, sleurde ik haar meteen de eerste de beste discotheek of kroeg binnen om haar te helpen. en ook als haar vriend haar zou slaan, zou ik meteen naar hem toe gaan en hem helemaal in elkaar slaan. want ja, daar zijn vriendinnen voor. maar blijkbaar ben ik niet belangrijk genoeg voor haar en ziet ze me alleen maar als hulpje met schoolwerk. zodra ik om hulp vraag bij haar, ben ik niet goed genoeg meer. ik heb het gevoel dat haar vriend 10 x belangrijker is dan ik ben. ze doet echt alles voor hem en mij wil ze niet eens helpen.
het is nu echt een koude oorlog, ik praat niet meer tegen haar en zij niet meer tegen mij.
wat moet ik doen? ik wil liever geen vriendin dan een vriendin waar ik niet op kan rekenen als ik het het hardste nodig heb.
sorry voor het lange bericht, maar ik zit er echt mee… :frowning_face:

Hoofdletters gebruiken misschien (: ?

Hmm heb je chronisch vermoeidheids syndroom gehad? Dat heb ik ook, of noujaa misschien heb ik een andere lijpe ziekte maar daar zijn ze niet achter.
Anyways, ik weet dt het dan super vervelend is als je (enige?) goede vriendin dan geen begrip toont. Ik heb ook heel lang zoiets gehad, dat zij mij niet begreep en ik ben ook zeker vrienden ‘kwijt’ geraakt door het ziek zijn. Je bent immers niet meer in staat super sociaal overal aanwezig te zijn. Ik denk dat dit bij de chronisch vermoeidheid ervaring hoort, iets waar je naar mijn idee heel veel van leert. Je wordt zelfstandiger, leert je eigen gevoel beter te begrijpen, je gaat vriendschappen meer waarderen en zo zijn er nog wel meer dingetjes.
Als het op een vriendje willen aankomt, vraag ik me af of dit wel goed voor je zou zijn? Mis je niet gewoon goede vriendschappen in je leven? Zo klinkt het namelijk wel. Ik weet dat als je ziek bent je vriendschappen erg verzwakken, maar het is een feit dat iedereen echte vrienden nodig heeft. Dus denk daarover na: wat is het dat je echt nodig hebt, een vriendje of echte vriendinnen?
Ik heb een vriendje gehad terwijl CVS hebbend en eigenlijk miste ik in de periode heel erg vriendinnen. Die waren nl. net allemaal verhuisd naar het buitenland en ik werd op een gegeven moment ziek en ik voelde me heel alleen. Ik werd ontzettend blij door mijn vriendje en het leek allemaal heel goed te voelen. Maar, doordat ik niet veel andere vrienden had en niet veel andere dingen kon doen werd mijn gevoel heel erg afhankelijk van hem. Hij had nog een leven als ik er niet was, maar ik had dat niet zozeer omdat ik niet veel naar school ging en kon en veel sliep en de rest van de tijd nog huiswerk moest maken. Uiteindelijk deed het dus alleen maar pijn als hij er niet was.
Dat was even mijn verhaal, misschien dat het je enigsinds aan het denken zet (: En je vriendin: blijf gewoon altijd lief en kies ervoor om altijd van je vrienden te houden, wat ze ook doen. Dat is zoo belangrijk in relaties. Het wil niet zeggen dat je moet respecteren wat zij doet, maar dat je haar als persoon accepteert, no matter what. Vrienden zijn super belangrijk, it’s not worth the risk of losing them :wink:
Goodlucks!

Ik snap je vriendin wel, het is ook niet leuk als zij alleen moet staan terwijl jij met iemand staat te praten.
En je bent redelijk wanhopig, je bent nog hartstikke jong, je vindt wel een keer een jongen. Plus nu dat het beter met je gaat kun je kijken of je nieuwe meisjes kunt ontmoeten. Voor je vriendin is het ook vreemd dat haar vriendin nu ineens weer beter is en uit wil. Misschien wil je vriendin andere dingen met je doen.

ik weet niet wat je van uitgaan verwacht, maar bij de eerste keer uitgaan vind je niet ineens hups, de jongen van je dromen. een vriendje vind je niet zomaar, je moet iemand vinden waar je echt van houdt, en hier gaat nou eenmaal tijd overheen. ik snap jou vriendin wel dat ze niet op jongensjacht wil, aangezien zij een vriend heeft. ik heb zelf ook een vriend en weet dat hij zich in zo’n situatie ook niet fijn zou voelen. terwijl jij daar leuk staat te doen met jongens, moet die vriendin zich alleen vermaken in een discotheek, dat is toch ook niet echt leuk?
ik zou, als ik jou was, niet zo vasthouden aan het uitgaan alleen om iemand te ontmoeten, dat kan net zo goed ergens anders, ga gewoon andere leuke dingen doen. misschien heeft de vriend van je vriendin zelfs leuke vrienden!

De kans is niet megagroot dat je bij uitgaan je toekomstige vriend vindt. Ga winkelen, of ergens wat drinken, etc etc overal lopen jongens rond. :slightly_smiling_face:

@ Maid_Cinderella
dat is niet een shaar grootste probleem, het gaat meer om dat je vriendin je niet wil helpen toch?
als ik jou was zou ik nieuwe vriend(en) zoeken & haar laten, als je wel wat voor haar betekend dan maakt zij het wel goed…

klote ik snap je heel erg goed. aangezien ik dat ook best vaak heb. dat 1 van mn beste vriendinnen bv niet mee willen anar feestje of uit gaan omdat ze simpelweg geen zin hebben terwijl ik heel erg graag wil gaan ofzo. en dat ik dan uiteindelijk niet meer kan. maaaar anyways ja ik weet het niet doet ze het ALTIJD? dan zou ik zoals jij zei. er klaar mee zijn. want je wilt idd geen vriendin die jeniet helpt en je laat zitten.
en anders vraag je of iemand anders met je mee wilt

Je kunt toch ook met andere vriendinnen uitgaan?
Ik zou niet uitgaan om een vriendje te vinden, want hoe meer je zoekt hoe kleiner de kans is dat je iemand vind.
Misschien even vragen of ze zin heeft om gezellig met zn 2en uit te gaan en als je dan toevallig een jongen ziet die je wel leuk lijkt kan je er altijd nog even mee gaan praten, of tegen haar zeggen.
Snap haar ook wel, want het klinkt alsof je alleen met haar uit wil om een jongen te vinden. (Ik zou dan best beledigd zijn)

Eigenlijk vind ik dat jij hier een beetje egoïstisch doet.

waarom wil je zonodig een vriendje???
+ je vriendin is geen vriendin, blijf
bij haar uit de buurt. Ze gebruikt je alleen.

Mja en je komt echt wel een beetje wanhopig over, jongens merken dat ook en dat schrikt hen net af. Daarom vinden de meeste meisjes ook een vriendje als ze net helemaal niet op zoek zijn.

ik ben gewoon bang dat als ik met een ernstiger probleem zit dat ik niet bij haar terecht kan.

klinkt idd beetje wanhopig dit.

ik ben erg verlegen, dus ik stap niet zomaar op jongens af, en tijdens het uitgaan gaat dat toch wat makkelijk. daarnaast stelde zij voor om een keer uit te gaan.

wat zou jij doen als je vriendin je om hulp zou vragen?
haar vriend woont 180 km van haar vandaan, dus dat laatste kan niet echt :slightly_smiling_face:

@ noa
Uhu, waarschijnlijk heb je daar ook gelijk in (dat je niet bij haar terecht kunt). Daarom is het misschien fijn om vriendinnen te hebben die meer denken zoals jij en jouw verleden (het ziek-zijn) en hoe je nu voelt beter begrijpen. Maar er zal nooit iemand zijn die je helemaal begrijpt, ook niet een potentieel vriendje.