Egoistisch ingesteld?!

Ik zit de laatste nogal in de knoop. Bij mijn vader is een ziekte geconstateerd en hij moet geopereerd worden en er is een erg grote kans dat hij het niet gaat halen. Mijn moeder is 44 en dus eigenlijk nog in de bloei van haar leven. Ik ben erg bang dat mijn vader het niet gaat halen (daar ga ik namelijk van uit).
Hierdoor ben ik erg bang dat ik niet in Amsterdam kan gaan studeren maar thuis moet blijven wonen om te gaan studeren (amsterdam is 2,5 uur treinreizen). Want ik laat mijn moeder natuurlijk niet hier alleen achter.
Mijn zus en broer wonen namelijk ook al op kamers.

Het schrikt mij soms af dat het idee dat mijn ‘toekomstdroom’ veranderd word mij meer bezighoud dan dat mijn vader waarschijnlijk ten overlijden komt.
Ik zag het leven na mijn middelbare school gewoon heel erg leuk, ik kijk echt al jaren naar uit om student te zijn. Nu word het juist een erg zwarte periode…

ik weet vrijwel zeker dat jouw moeder jou niet gaan thuis houden als jouw vader komt te overlijden. zij wilt waarschijnlijk dat jij gewoon een fijn leven krijgt, en zij begrijpt dat uit huis gaan daar bij hoort.

en eigenlijk vind ik wel dat je je nu eerst meer ‘zorgen’ moet maken over de gesteldheid van je vader, dan alvast nu al te sputteren over dingen waar je misschien niet eens problemen mee gaat krijgen.

ik las egoistisch ongesteld. :grinning_face_with_smiling_eyes:

ontopic:
en ik denk inderdaad dat je moeder je die vrijheid wel zal gunnen, gewoon zoveel mogelijk helpen als je wél thuisbent, maa wat faalhaasje inderdaad zegt, ik denk ook dat je eerste zorgen je vader zou moeten zijn nu.

Misschien moet je het een paar jaar uitstellen en eerst er helemaal boven op komen samen met je moeder. En je moeder snapt je heus wel dat jij een mooie toekomst wil opbouwen

Tsja, logisch dat je er zo mee zit en bang bent, maar ik denk dat je uit huis gaan en de hele situatie rondom je vader los moet zien van elkaar.

Je gaat toch wel uit huis, dat hoort er gewoon bij en dat wil je moeder waarschijnlijk ook.

Heel veel sterkte, ik hoop echt keihard voor je dat je vader het haalt!

Ik vind het niet vreemd ofzo, je hebt je waarschijnlijk al heel veel zorgen gemaakt om je vader en doet dat ook nog steeds en dat er dan ook andere zorgen bij komen dat heb je noueenmaal want aan het ene probleem zitten vaak andere problemen vast
En waarschijnlijk is het ook veel onwaarschijnlijker om je nu voor te stellen dat je vader niet meer is dan dat je niet daar zou kunnen wonen en studeren…
Je moeder zal er vast ook wel begrip voor hebben dat jij uit huis wil

Je moeder zal het logisch vinden dat jij aan je toekomst wil bouwen, maar ik snap je gevoel ook zeker omdat ze anders alleen blijft. Praat er anders met je zus en je broer over, en vertel hoe je je er over voelt. Verder moet je je er niet al te druk over maken, misschien zie je het dan allemaal wel! Maak je nu meer druk om je vader. Van mij ook heel veel sterkte gewenst, wat een vreselijke situatie :confused: Hopen dat het allemaal goed gaat met hem!

De vader van een vriendin van mij was vlak voor ze ging studeren en uit huis zou gaan ook overleden. Ze is toen gewoon haar pad gaan volgen dat ze anders ook zou volgen als haar vader niet was overleden, dus daar zou ik je niet te druk om maken. Ik zou als ik jou was zoveel mogelijk tijd met je vader doorbrengen en je niet zo druk maken om je toekomst. Probeer wat meer in het nu te leven.

Puur als je deze tekst leest denk je: ja je bent egoïstisch ingesteld. Maar, op momenten als waarin jij nu in zit, reageer je anders op zulke dingen, juist omdat je zo bezig bent met je vader en je je zorgen om hem maakt, vestig je je aandacht op iets anders. Oké ik formuleer het slecht, maar hoop dat je me begrijpt.

Er zijn ook tussenoplossingen, natuurlijk is het zwaar voor je moeder als ze in 1 klap haar gezin ‘kwijtraakt’, maar dat hoeft helemaal niet! Je kan natuurlijk elk weekend naar huis komen, dat scheelt toch weer 2/7 dagen. En dan kan je gewoon op donderdag en vrijdag stappen in je studeerstad. Ook kan je een half jaartje proberen heen en weer te reizen, en kijken hoe het gaat, en daarna alsnog op kamers gaan. En zoals hierboven staat, je kan het altijd een jaartje uitstellen, dat verandert helemaal niks aan jouw toekomstdroom! Daarbij, je kan altijd afspraken maken met je broer en zus, dat zij op bepaalde dagen ook weer naar huis komen. Er zijn sowieso mogelijkheden, dus maak je daar niet teveel zorgen over. En probeer nog niet teveel op de zaken vooruit te lopen. In ieder geval heel veel sterkte!

En heel veel sterkte.

^ livethegoodlife heeft gelijk, op zo’n moment ga je over van alles en nog wat nadenken en wat voor gevolgen het evt. gaat hebben. Want natuurlijk gaat er op zo’n moment heel wat veranderen. Dan ben je nog niet meteen egoistisch als je daarover nadenkt!

Dankje meiden! Jullie zijn zo lief allemaal, bedankt voor jullie adviezen :slightly_smiling_face:

Sterkte met je vader!

Maar jij moet niet je toekomstdroom opgeven omdat je moeder alleen zou achterblijven.

en veel sterkte!

heel veel sterkte
ondanks alles moet je gewoon doen wat je wilde doen, dat willlen je moeder en je vader vast ook. je kunt toch in het weekend naar huis gaan? of anders gaan jij, je broer en je zus om de beurt naar huis.

ik erotisch ingesteld XD

Ik snap je, ik heb dat ook. Als mijn vader komt te overlijden… zit ik echt in de shit…

Ik las erotisch ingesteld :grinning_face_with_smiling_eyes:

^Ik las ook egoistisch ongesteld!