eetstoornis

Heeft er hier iemand een eetstoornis? Hoe heb je het je ouders verteld en hoe reageerde ze?

1 vraag: waarom wil je dat weten?

Inderdaad; waarom wil je dat weten, denk je dat je zelf een eetstoornis hebt?

Omdat ik zelf een eetstoornis aan het ontwikkelen ben, en ik wil het m`n moeder wel vertellen maar ik durf het niet en weet niet hoe

[i]ik zou het juist wel vertellen,
liever dat ze nu even schrikt en jou er doorheen kan helpen,
dan dat ze er achter komt op het toppunt,
dat er niks meer aan te doen valt!

gewoon eerlijk opbiechten,
ff doorbijten meid![/i]

inderdaad, écht vertellen hoor!
voor het te laat is,
nu kan ze je nog helpen, straks gaat het niet meer, of véél moeilijker…

ik denk trouwens dat ze helemaal niet boos ofzoiets zouden reageren, waarom zouden ze dat doen? jij kan er als het goed is niks aan doen, dus een reden om boos te zijn hebben ze niet.
ik weet bijna zeker dat ze je heel goed zullen helpen en steunen…
welke ouder zou dat niet doen?

Ik zou het gewoon vertellen :slightly_smiling_face:

Ik heb geen anorexia nervosa of een andere ziekte, maar ik heb op de een of andere manier ook een eetprobleem. En mijn ouders weten dat, en nu gaat het goed maar 2/3 jaar terug ofzo was ik er echt depressief van en mijn ouders hebben me er bij geholpen! :slightly_smiling_face: Dus het kan alleen maar goed voor je zijn als je ouders het weten, zodat je niet verder door kunt slaan!

Ik kreeg een huilbui en toen heb ik het verteld. maar het lucht echt heel erg op. je moet het zeker proberen te vertellen, hoe sneller je erbij bent hoe beter. en ik weet zeker dat je moeder je wel zult snappen. succes!

ik heb het ze verteld in een brief, omdat ik wist dat ik het anders neit duidelijk uit zou kunnen leggen…
Het is een van de beste keuzes ooit geweest en ik ben blij dat ze het weten! J

Ik heb het aan mijn moeder verteld, lucht erg op! Als ik het moeilijk heb ga ik ook naar haar toe. :slightly_smiling_face: Er zijn nog wel steeds natuurlijk dingen die ze gewoon niet KAN snappen omdat dat echt in mijn hoofd zit en voor haar niet te begrijpen is, dan wordt ik nog wel eens boos enzo, maar het is wel fijn dat er gewoon iemand is waarmee je erover kan praten, en je ouders houden altijd van je wat je ook doet en wat zij ook doen, onthou altijd dat ze het doen omdat ze van je houden. :slightly_smiling_face:

(want geloof me, het zit ook niet altijd snor met mij en mijn moeder over dit hoor, iedereen heeft het er moeilijk mee. )

ik had een eetstoornis en heb het m’n ouders niet verteld. Daarom was het erg moeilijk. Vertel 't hen gewoon!

ik heb geen eetstoornis ofzo, maar ik vind dat meiden tegenwoordig veel te overdreven doen met dat ze een eetstoornis hebben, dan vraag ik mij af van; waarom stop je met eten, dat is toch gewoon dom. Ik vind het eigenlijk zielig, ik wil die mensen best helpen. vorige week lag ik een aantal dagen in het ziekenhuis en daar was ook een meisje met een eetstoornis (anorexia) het was echt een leven of dood situatie en ik heb een heel goed gesprek met haar gehad en ze heeft er ook echt wat aan gehad (sinds ik het tegenovergestelde van haar ben, if you know what I mean). wat ik getypt heb bedoel ik absoluut niet beledigend of dat je denkt dat ik aanval. maar ik moest het er even uitflappen :slightly_smiling_face:. People, Be more down to earth please. Life will be so much better

Je kunt het ze beter uit jezelf vertellen, dan dat ze er achter moeten komen.
Dat was bij mij het geval. Ben achteraf wel blij dat ze het weten, want ik wilde niet meer blijven liegen. Dat is in iedergeval een een stuk minder geworden. Ze zullen je alleen maar proberen te helpen, ook al wil je die hulp misschien zelf niet. Maar je geeft aan dat je het eigenlijk wel wíl vertellen… Doe het dan ook, echt! Desnoods schrijf je het op zoals in een andere reactie stond, als dat wat makkelijker is…

Bij mij is het heel anders gegaan, mijn ouders zagen aan me dat het helemaal niet goed ging, dus zijn we naar de dokter gegaan, die verwees ons door naar de ggz, daar moest ik met een vrouw praten (psychologe) en moest ik alles maar ook echt alles vertellen of mijn probleem. Ook voel ik me de laatste tijd erg rot, dus uit de diagnose kwam dat ik Anorexia heb en een depressieve stoornis. Ik vind het gewoon niet meer leuk, steeds spijt hebben als je een vreetbui hebt gehad, of teveel hebt ‘gegeten’ en altijd die calorieen tellen, ik zeg tegen al die meiden, begin niet met lijnen, vooral niet als je in de groei bent! Bij mij is mijn groei stop gezet en ben k ook niet ongesteld. En vertel het ook aan je ouders, anders kan het voor jezelf slecht aflopen!

xxx

Natuurlijk mag iedereen een eigen mening hebben, inclusief jij ^^ maar wat je hier zegt vind ik wat overdreven. Een eetstoornis is niet alleen ‘stoppen met eten’ ofzo, het gaat verder dan dat. Met “down to earth” zijn heeft het ook niets te maken, want dat ben ik best erg, en toch heb ik een eetstoornis.
Mensen met een eetstoornis doen niet overdreven. Dat je dat zo zegt komt idd beledigend over want het lijkt net of je een eetstoornis bestempeld als iets waar iemand voor kiest. En dat is niet zo.

Gewoon vertellen. Ik weet niet of ik een eestoornis heb of een eetprobleem, wel dat ik ongezond bezig ben. Ik heb eetbuien en ik geef veel over. Heb dit lang volgehouden, toen 1,5 jaar gestopt en weer opnieuw begonnen. Nadat ik het aan mam had verteld ging ze me extra controleren en dat hielp wel.

nee je kiest er niet voor, maar het is meestal wel hoe iemand over bepaalde dingen denkt, en dit dan weer toepast want sommigen zeggen wel dat het vanzelf komt maar dat kan bij niks (ook niet bij dikke mensen). ach, ik weet het eigenlijk ook niet (: als mensen maar blijven eten en zich niet de dood in werken
much love! <3

Waarom oordelen als je uiteindelijk zegt dat je het niet weet ??
Een eetstoornis komt net als een depressie ongewild aanwakkeren… ik heb geen eetstoornis maar heb wel 3 maanden een depressie gehad. Ik ben totaal geen depressief persoon en toch heb ik die meegemaakt. Omdat ik dat zelf wilde?? nee… ik heb veel meegemaakt en daardoor kwam die. Zo is dat ook met meiden (en jongens) die een eetstoornis hebben. Ze kiezen er niet voor het overkomt ze. En het klopt; meiden die een slecht zelfbeeld hebben, veel hebben meegemaakt, gepest zijn etc. zullen het sneller hebben als zelfverzekerde meiden. Maar ook die laatste kan het overkomen. Veel vergissen zich, maar een eetstoornis is een ziekte geen levenstijl!!

moest het f kwijt…

[i]ik spreek mijn mening, en tjah ik kan er ook niks aan doen dat jij het ander ziet dan ik. Zelf heb ik ook veel mee gemaakt en ik weet dus hoe dat voelt. In de meeste gevallen bijvoorbeeld met een eetstoornis zijn het mensen die onzeker zijn en graag aandacht willen (zoals populair zijn, veel vrienden hebben etc…). tjah dan vind ik dat je het onbewust toch zelf veroorzaakt.

en dat moest ik even kwijt.[/i]