Eetstoornis obsessie

Hoi meiden, Aller eerst ik maak hier geen grappen over of dergelijke.
Ik ben altijd eigenlijk al onzeker geweest over mijn gewicht, op mijn 9e wou ik al gaan afvallen, natuurlijk is dat nooit gelukt ofzoiets.
Vorig jaar wou ik echt zo graag afvallen en ging ik opzoek naar snelle dieeten, ik kwam toen op het pro ana dieet terecht, dat staat voor pro anorexia. Ik deed het ‘‘dieeet’’ een week en ik viel 2 kg af ik was zo ontzettend trots opmezelf. Alleen dat weekeind propte ik me weer vol en kwam het er zo weer aan. Ik kan het nooit langer dan een week vol houden, maar goed… mijn moeder zit ook de hele tijd aan me kop te zeuren over eten, gezond, dun zijn, sporten ect. Ze is zelf zo harstikke dun. Soms denk ik gewoon als ik een eetstoornis heb dan laat ze me met rust, zei is 80% de reden waarom ik gewoon dun wil zijn.
Maar nu dus mijn probleem, ik heb echt een obsessie met pro ana gekregen, ik wil het soms op momenten hebben en ik weet dat dit een vreselijke ziekte is enzo, maar ik denk gewoon dan heb ik geen gezeur meer van me moeder en heb ik eindelijk mijn doel behaald sinds ik 9 ben, dun zijn…
Ik wil hier vanaf komen, want sinds ik op de sportschool zit heb ik de drang om extra veel cardio te gaan doen en niks te eten.
Hoe kom ik hier het beste vanaf? Want ‘‘ana’’ zit eigenlijk al in mijn hoofd.

up

Zoek professionele hulp. Dit is niet gemeen bedoeld, maar ik denk dat dit de enige manier is dat je er op een goede manier vanaf kan komen.

Wat je moet doen om er vanaf te komen? Wat je op dit forum al doet…

Hulp zoeken.

zoek hulp, niet alleen voor jezelf maar ook om met je moeder te praten. Waarom vind je moeder het zo belangrijk dat je dun bent? Heb je het daar weleens over gehad met haar, het lijkt me belangrijk om aan te geven dat jij door haar heel onzeker wordt. Want als je nu afvalt of op dieet bent geniet jij duidelijk ook niet, want of je mist iets lekkers en dan ga je jezelf te buiten en voel je je weer schuldig. Je moet een goede balans vinden lijkt me

Ze vind het niet echt belangrijk ofzo, maar ze zou het wel liever willen. T gaat meer om gezond te zijn, maar omdat ik in het afgelopen jaar best wel veel ben aangekomen zit ze alleen maar te zeuren. Elke ochtend ook: heb je je gewogen? Nee. Dat wil ik niet.

En ik durf niet zo goed om me gevoelens te uiten tegen haar… ik weet niet hoe dat komt.

ik heb het ook dus kan je nie helpen

Dat heb ik ook jarenlang gehad…

In die tijd kon iedereen ook zeggen wat ie wilde, maar ernaar luisteren deed ik niet…

Toch wil ik het zeggen: Probeer je er vanaf te zetten, ik heb jarenlang met die gedachtes rondgelopen, en het resultaat is dat ik nu al ruim 2 jaar orndloop met boulimia, en nog steeds niemand er iets vanaf weet…

Als je er eenmaal in bent gezogen kom je er niet meer uit zonder hulp…

En ik kan je wel zeggen, het is ontzettend eng om hulp te zoeken, ik heb het na 2 jaar nog steeds niet gedaan omdat ik zo ontzettend bang ben voor de reacties.

Zelf mijn beste vriendin weet het niet, en die vertel ik voor de rest echt alles…

Ik hoop dat je er toch wat mee doet… Xx

Zoals veel mensen al zeggen zoek hulp.

En als je toch heel graag wat wil afvallen kan je ook naar een dieetiste gaan, dan kan je toch afvallen, maar dan op een gezonde manier.

Ik zit gewoon net op het randje van een gezond gewicht hebben kwa BMI. Maar het cijfer op de weegschaal vind ik zo erg en het liefste zou ik gewoon 43 kg willen zien, 43 is altijd zo’n obsessie geweest voor me.

^ Ga naar de dokter voor het te laat is. Ik meen het, er is niets glamoureus aan een eetstoornis en zodra je dat getal ooit bereikt heb, zul je lager willen omdat je beeld van je lichaam niet matcht met het getal wat jij op de schaal ziet. Het zal nooit genoeg zijn en het is een strijd met jezelf die je alleen maar kunt verliezen.

zoek hulp voordat het te laat is!

IK ZEG DOEN

Zoek professionele hulp!
Je mag me altijd noten als je ergens mee zit.

ik herken je probleem trouwens wel een beetje. Ik heb maatje 34 en sta op het randje van gezond gewicht(ik neig naar ondergewicht) maar heb toch de neiging om bv ongezonde dingen te weigeren en te lijnen.(bv extreem veel sporten). Terwijl ik weet dat ik gewoon heel dun ben en dat regelmatig te horen krijg van vrienden,vriendinnen etc. Ik vind dunheid gewoon heel mooi en wil graag dun blijven. Ik wil ook graag boven de 50 kilo blijven, en zit nu op 47 en dat vind ik heel vervelend. Ik wil ook graag weer 43 wegen.

wow dit voelt echt als een soort opluchting, heb dit eigenlijk nog nooit aan iemand vertelt ofzo

Ik durf gewoon niet naar de dokter want ik zie er totaaaaal niet uit als een meisje met anorexia, verre van dat. Maar wat gaat hij precies doen? Mijn moeder mag hier niet achter komen, ik wil dat niet… ik wil eerlijk gezegd niet dat ze met mijn leven bemoeit. Vooral niet met dit.

wat zal ik dat graag willen zeg. Ja precies dat… heel veel te gaan sporten. Dat heb ik ook. Ik kijk ook teveel pro ana plaatjes op weheartit en tumbrl enzo… heel slecht allemaal.

he meid, je mag me altijd noten. x

de dokter heeft geheimhoudingsplicht en een huisarts komt nooit! ter verrekening, je zorgverzekering dekt dit volledig zonder dit te vermelden op papieren die thuis gestuurd krijgen.
Het gaat niet om hoe je eruit ziet het gaat om de innerlijke strijd die je nu elke dag aan het voeren bent!
Ik had ook moeite om met mijn moeder te praten, het wordt beter met de jaren. Alleen in jou geval zou ik het toch proberen of daar ook hulp bij zoeken hoe je met je moeder moet communiceren

Dit is het probleem je hoeft er niet uit te zien als iemand met anorexia! Een meisje dat ik ken zag er gewoon normaal uit maar die had ook anorexia. Meid als je geen hulp zoekt dan word het alleen maar erger en erger tot je echt ziek bent en dan heb je zo’n spijt dat je nu niet naar de dokter bent gegaan! Ik hoop echt dat je over deze angst heen komt want je moet echt naar de dokter!