Eetstoornis, help.

Hey meiden,

Ik heb eigenlijk geen idee of dit nou bij lifestyle of hierzo moet, maar aangezien het toch over gezondheid gaat enzo heb ik het maar hier gedaan…

laat ik maar bij het begin beginnen,

Ik heb een eetstoornis, en heb echt hulp nodig.
Het probleem is dat ik het aan niemand durf te vertellen, (ouders, vriendinnen).
Omdat ik toch graag mijn verhaal kwijt wil, en misschien steun van jullie kan krijgen post ik maar een topic.

Ik probeer zo min mogelijk te eten, en na het avondeten gooi ik alles er weer uit, als het overdag kan ook. Ik tel alle calorieen die ik binnenkrijg, aan het eind van de dag heb ik er altijd teveel binnen gekregen en verafschuw ik mezelf. Er is gewoon een stemmetje in mijn hoofd wat tegen me zegt dat ik geen eten in mn lichaam mag hebben, en als er na het avondeten wel eten in mijn lichaam zit wordt ik er zo ongelukkig van, dan voel ik me zo misselijk en word ik zo vreselijk boos op mezelf.
Daarbij heb ik ook nog eetbuiten, die me echt tot wanhoop drijven.

Ik deed het al vanaf 12/13, (nu 17), maar sinds 4/5 maanden geleden is het gewoon veel erger geworden, ik heb me nu echt in een systeem gegooid van ‘totale controle’ waarbij ik echt elke avond van mezelf het eten eruit MOET gooien, en zo weinig mogelijk mag eten.

Daarbij weeg ik 55 kilo bij 1.60 wat overigens gewoon een hartstikke normaal gewicht is, maar elke keer als ik in de spiegel kijk zie ik wat anders.
Mijn familie helpt ook niet echt (ik ben half filipijns/nederlands) als we dan het jaarlijkse bezoekje naar de filippijnen maken, krijg ik altijd weer te horen dat mijn nichtjes zoveel mooier en dunner dan mij zijn, en dat ik mollig en ‘chubby’ ben, ze zeggen altijd ‘Waarom ben je niet wat meer als hun?, zij zijn dun, mooi en slank’ of Je hebt dikke armen, Wow!jou benen zijn echt gigantisch, je lijkt wel een varkentje met die buik etc… Mijn moeder zegt wel altijd dat ik mooi ben en niet dik, maar als de rest van de familie het elke keer weer tegen je zegt, doet het toch wat met je.

Ik wil er zo graag vanaf, van het eindeloze eten uitkotsen en wegen, maar het is zo moeilijk, het is een verslaving geworden.
Ik weet dat het vreselijk slecht voor me is, maar in mijn eentje kom ik er gewoon niet vanaf.
Toch durf ik het tegen niemand te zeggen, of er over te praten. Ik ben bang dat als ik het vertel en er uiteindelijk toch ECHT mee stop, dat ik de controle kwijt raak en écht dik wordt.

Sorry voor het superlange verhaal, maar toch hoop ik dat er een paar meiden zijn die het lezen en me een duw in de goede richting kunnen geven, want zo kan het niet verder.

Alvast heel erg bedankt!

Ik zou zowiezo die familie negeren en een lijstje maken met alle mooie dingen aan jou en ophangen aan je spiegel

sterkte !

Wat erg dat je familie zulke dingen zegt, dat is echt niet normaal. Je hebt een heel normaal gewicht. Ik zou toch aan je moeder vertellen, of in ieder geval ergens hulp gaan zoeken. Heel veel sterkte.

Vervelend, jij bent goed :slightly_smiling_face: je kan het wel, je bent een perfect en uniek persoon :slightly_smiling_face:

als je moeder wel zegt dat je mooi bent, praat er met haar over!
en dun is echt niet alles! niemand wil heel dik zijn maar gewoon mooi
rond is bij een meisje heel mooi hoor dus ook bij jou!!

Ik vind het heel knap van je dat je in ziet dat je een probleem hebt. Anders maak je hier geen forum voor! Je bent dus al wel een stap verder, je weet ergens wel dat 55 kilo voor 1.60 m normaal is. Je zou langs kunnen gaan bij de huisarts, deze hebben namelijk een beroepsgeheim… en die kan je er wel mee helpen. Je kan het natuurlijk ook aan je moeder vertellen, dat is misschien wel beter. Je denkt misschien dat ze allemaal vooroordelen krijgt, maar vaak kun je je ouders vanalles vertellen zonder dat ze je vooroordelen!

Bedenk wat je mooi vind aan je lichaam, zo leer je het misschien langzaam waarderen. En een cliche: zeg elke dag in de spiegel tegen jezelf dat je niet dik bent, op een dag geloof je het! Ik hoop dat je er wat aan hebt!

Nou meid veel sterkte ermee

Heeel erg bedankt meiden!, ik was al bang dat niemand zou reageren omdat het zo’n lang verhaal is.
Ik ga er het toch echt serieus overwegen om het aan mijn moeder te vertellen, want ik weet niet hoeveel langer ik dit mezelf nog aan wil doen, en alleen lukt het me echt niet.
Heel erg bedankt meiden, jullie geven me weer hoop.

Wat rot dat je familie zulke dingen zegt. Maar als je moeder zegt dat ze je wel mooi vindt, denk ik dat je het er ook wel met haar over kan hebben. En misschien dat je hulp kan zoeken via de huisarts of iets dergelijks? Ik denk dat de huisarts je dan wel verder kan doorverwijzen. Verder zou ik je ook niet goed kunnen helpen, maar ik denk dat het echt wel goed zal komen als je hulp zoekt, je ziet immers zelf in dat dit zo niet kan en je wil er zelf wat aan doen, dat is al heel wat! Heel veel sterkte ermee!

Gelukkig heb je nog een mooi gezond gewicht. 1 ding is zeker: jij bent niet dik. Jouw familie is verschrikkelijk dat ze zulke dingen tegen je zeggen, zegt je moeder niks tegen je familie als ze zulke dingen tegen jou zeggen? Mijn moeder zou dan namelijk echt transformeren in een Rambo om mij te beschermen:P

Als je dit gedrag blijft houden dan kan je gewicht er wel onder gaan lijden en dat is natuurlijk niet goed. Misschien is het dan een optie om naar de huisarts te gaan als je hier niet over durft te praten met familie/vriendinnen? Ik denk overigens dat je je een stuk beter zult voelen als je het aan iemand die je vertrouwt vertelt, misschien heeft je omgeving niet door dat jij er zo mee bezig bent.

Ik heb eigenlijk een beetje hetzelfde… ik wens je veel sterkte, het komt allemaal wel goed meid!

Wat erg dat je familie dat zegt. Gelukkig dat je moeder wel zegt dat je mooi bent.
Ik zou het toch echt tegen je moeder vertellen. En als je dat niet wilt tegen een vertrouwenspersoon op school. Want je moet er echt vanaf zien te komen! Heel veel sterkte, meid!

Je eet niet omdat je de controle over iets wil, namelijk over je lichaam.
Maar eigenlijk zit het probleem hem niet bij je lichaam, maar bij je zelfbeeld.
Je denkt dat als je maar dunner en dunner wordt je wel tevreden zal zijn met jezelf, maar dit is niet zo.
Hoe meer je je doel bereikt, hoe hoger je de eisen voor jezelf gaat stellen en zo ben je nooit klaar.

Probeer controle te krijgen over iets anders dan je lichaam.
Stel goede doelen voorop.
Bijvoorbeeld een lange afstand lopen.
Bouw dit op en je zal zien dat het makkelijker gaat dan je denkt.
Zo kan je trots zijn op wat je bereikt hebt,
en het is ook nog eens goed voor je lichaam.

Probeer iets te zoeken dat goed is voor je lichaam en je geest.
Verzorg jezelf.
Minder eten lijkt voor jou nu het beste wat je kan doen,
maar op lange termijn jaag je je lichaam de vernieling in.

Ik zou proberen met je moeder te praten
of iemand anders in vertrouwen te nemen.
In ieder geval moet je er niet mee blijven zitten.

Er is trouwens een hele mooie film over wat jij doormaakt.
Hij heet ‘Sharing The Secret’.
Misschien is het een beetje te confronterend nu voor je om hem te bekijken…
Misschien helpt het je net, ik geef het maar mee.

Ik wens je veel sterkte.

Het lijkt me ontzettend moeilijk om zo’n eetprobleem te hebben! Ik kan je 1 ding zeggen, dun zijn is ook niet alles. Ik ben juist te dun en te licht en kan maar niet aankomen, terwijl ik het juist supermooi vind als een meisje/vrouw gewoon rondingen heeft. Dat hoort erbij, en dat vind ik juist vrouwelijk! Dus probeer jezelf ook gewoon zo te zien, want je hebt inderdaad gewoon een prima gewicht!

Wat erg voor je!

ik heb ongeveer het zelfde, alleen wat erg dat ze zo tegen jou doen
sterkte!

ik vind het wel al heel knap van je dat je zelf in ziet dat je een eetstoornis hebt, want dat is ook een hele moeilijke stap. Ik zou er toch met je moeder over praten. Ze komt er vroeg of laat toch wel achter.

He,
Echt zoo rot voor je! Ik heb ook een tijd gehad dat ik mezelf te dik vond. Ik had geen eetstoornis ofso, maar was wel op dieet gegaan. ik kwam erachter dat het eigenlijk niks uitmaakt. je moet van jezelf houden zoals je bent. nu kan ik dat ook zonder dat ik op dieet ben ofso. ik ben blij met hoe ik er nu uitzie. Hier een paar tips:

  1. Eet gewoon normaal! Ik weet dat het heel moeilijk is maar probeer een normaal eetpatroon aan te houden. Dus ontbijt, lunch en avondeten. Als je dat doet maar verder tussendoor niks eet kom je ook niet aan.
  2. Sport een keer in de week. Sla er niet in door want je kan ook teveel afvallen en dat is niet goed. Gewoon een keer in de week een halfuurtje hardlopen ofso.
    hou dat patroon aan.gewoon ff doorzetten
  3. Wat ik ook doe omdat ik te veel van eten hou: Ik doe elke ochtend wat sit-ups. Zo kan ik eten wat ik wil zonder dat ik een bole buik krijg. Ook dat moet je gewoon aanhouden. Ik ben het nu gewent en ik snoep ook af en toe tussendoor maar ik heb nog wel een redelijk strakke buik.
  4. Praat er toch maar over. Ik weet dat dat heel erg moeilijk is maar je moet het er gewoon een keer uitgooien. Maakt niet uit tegen wie dat nou is. Maar geloof me het lucht zeker op!
    Kortom: hou van jezelf zoals je bent en deze tips zijn echt handig! Ik spreek uit ervaring ookal ben ik nog maar 12 (nu denk je vast dat ik het allemaal uit mijn duim heb gezogen) maar ik heb hetzelfde probleem gehad. Ik was ongelukkig met hoe ik eruit zag en ging op dieet maar het is niet goed voor je! Nu ben ik blij met mezelf en ik hoop dat jij dat ook snel word!
    Sorry voor dit belachelijk lange bericht maar ik wil je echt helpen!

groetjes,
Chloë

wat rot voor je, vooral dat je familie zo doet. je moet echt hulp zoeken, is er op school geen vertrouwenspersoon?
heel veel sterkte

Echt heel vervelend voor je, ik zou idd ook hulp gaan zoeken. Kijk eens om je heen, echt niet iedereen is heel dun en je hoeft echt niet heel dun te zijn om mooi te zijn.

iedereen is mooi op zijn/haar eigen manier,
jij dus ook,
je bent goed qua gewicht en lengte!
ik hoop dat je dat zelf heel goed weet, en alsjeblieft, spuug je eten niet uit, dat is zo slecht voor je lichaam!
in ieder geval heel veel sterkte meis!!