Eetbui

Is 1000 kcal eten boven wat je van jezelf mag eten een eetbui?

uhm ik denk het?

Ik denk dat je ‘beter’ kan kijken naar of het eigenlijk ‘begrijpelijk’ is of niet.

Als je 500 kcal per dag van jezelf ‘mag’ eten is het vet logisch om zo’n honger te hebben dat je de kasten leeg vreet. Als je 1500/2000 kcal eet (en niet dramatisch sport) en dan dagelijks de kasten leeg eet, is dat niet handig.

Ik ‘mag’ van mezelf 1100 kcal, vaak zit er onder (ja, i know. HA zegt anorexia + wil/moet ik afvallen) ik heb vandaag 1000 kcal te veel gegeten dan ik mag… Vandaar ook m’n vraag of dit dan een eetbui is, aangezien ik nu walg van mezelf en het liefst alles der uit gooi en weer alles eraf loop/fiets

^ ik denk dat je dit beter met je huisarts (of een psycholoog) of iemand die er verstand van heeft kan bespreken.

In ieder geval heb je in totaal 2100 kcal gegeten op een dag, en dat is gewoon een normale hoeveelheid. Van jezelf walgen is helemaal niet nodig (al snap ik dat je daar niks aan kan doen haha, maar alsnog).

Huisarts weet ervan. Psycholoog heb ik afgewezen, wil geen hulp. T gaat wel prima, alleen vandaag met n zo’n grote hoeveelheid eten voel k me gwn onwijs slecht. Zal dus vast een eetbui zijn, waar k normaal nauwelijks last van heb… wordt dus minder eten en meer sporten komende dagen

Ja, maar wat als ik hier zoveel van aankom??

Dat vind ik wel wat ver gezocht…

Ver gezocht? Je eet bijna de helft van wat je zou moeten eten. Zoek hulp, je huisarts zegt niet voor niets dat je anorexia hebt. Je hebt er zelf blijkbaar ook last van, anders had je dit topic niet geopend. Mensen proberen je te helpen, dus accepteer die hulp.

Helaas gaat dat niet zo makkelijk… Ik leef al een lange tijd volgens een aantal regels, om ineens dat te doorbreken… Durf dat gwn niet!

Misschien kun je in dit topic terecht?

http://forum.girlscene.nl/forum/food-sport/overwin-die-eetstoornis-164231.0.html

Sorry… Je weet dan denk ik ook dat t heel moeilijk is om erover te praten, laat staan hulp vragen…

Topic heb ik bezocht, maar triggert heel erg…

Meid, pas een beetje op jezelf. Die 1000 “extra” calorieën eet je alleen maar omdat je lichaam daar behoefte aan heeft omdat het dagelijks te kort komt. Dat is dus niet zo zeer een eetbui, meer het opvullen van nodige voedingsstoffen.
Natuurlijk is het moeilijk om hulp te zoeken, niemand vindt dat leuk, maar als jij je zelfbedachte regels niet zelf kan doorbreken, dan moet je daar hulp bij hebben, omdat je dit anders op den duur niet zelf na kan vertellen. Je bent niet de enige, en die mensen zijn gespecialiseerd in mensen helpen, dus maak daar gebruik van.

K zie de ernst er gwn niet van in. T gaat al jaren zo…

HA verwees me door naar een psycholoog en daar ben ik 1x geweest (intake). Kreeg de vraag of ik nog een afspraak wilde maken maar k zei nee.

Nouja, dan zie je de ernst er niet van in… Ik neem toch aan dat je inmiddels door onze reacties wel begrijpt dat het wel ernstig is als je zo door gaat? Helaas is dit alleen door middel van een scherm, als jij beslist dat wij onzin praten en jij gelijk hebt dan is dat jouw keuze. Maar als je een beetje geeft om je lichaam en gezondheid dan maak je er werk van. Dit gaat op den duur een keer fout, ook al vindt jij misschien van niet.

Jullie hebben ook echt gelijk! Ik kan het alleen zelf niet inzien… Jullie zijn dan ook niet de enige die dit tegen me zeggen… K moet het zelf doen, dat weet ik. Misschien komt dat ooit, dat ik wel hulp durf te vragen… Het is gewoon heel lastig voor me…
Ik woon ook niet meer thuis, dus kan ik m’n gang gaan, wat eerlijk gezegd super fijn is…

Ik wilde met dit topic weten of dit een eetbui was, aangezien ik volledig in paniek raak (& ga janken)…

Ik wil niet onaardig overkomen, maar zie dit eerder als een reactie vanuit bezorgdheid.[i]

“Psycholoog heb ik afgewezen, wil geen hulp. T gaat wel prima, alleen vandaag met n zo’n grote hoeveelheid eten voel k me gwn onwijs slecht”[/i]

Ik denk eigenlijk niet dat het een kwestie is van hulp willen of hulp moeten. Hoe kan je nou zeggen dat “het prima gaat” als je vervolgens totaal in paniek raakt als je denkt dat je teveel hebt gegeten.

Een psycholoog kan je juist helpen met bepaalde dingen, buiten dat eten om. Het gaat niet alleen om ‘wel of niet genoeg eten’, het gaat ook over hoe je naar jezelf kijkt. Wellicht heb je bepaalde nare herinneringen die je niet hebt kunnen verwerken, een laag zelfbeeld, etc.

Een psycholoog gaat je niet gelijk verplichten om meer te eten, maar kijkt samen met je naar waarom je die drang hebt om alles te controleren en jezelf bepaalde dingen wel of juist niet te geven. Een eetstoornis gaat natuurlijk ook om bepaalde controle, het gevoel hebben dat jij de macht hebt over wat je wel of niet ‘verdient’. Het gegeven dat je je eigenlijk een psycholoog ‘ontneemt’, door niet te gaan, duidt duidelijk aan dat je bang bent om bepaalde patronen te doorbreken; als dat geen alarmbellen laat rinkelen, dan weet ik het ook niet meer. Ik kan me voorstellen dat het dieper ligt dan dat, maar je kan het niet alleen oplossen of verhelpen.

Mocht je in de buurt van Rotterdam wonen, overweeg dan zeker Stichting Jij: