Eerlijk zijn of het laten gaan?

Hai meiden!

Ik hoop dat jullie mij wat goede raad kunnen geven:)

Ongeveer drie maanden geleden leerde ik een hele leuke jongen kennen, ik noem hem even Daan op het feestje van een vriend, we gingen erna nog uit met z’n allen en uiteindelijk bleef ik over met de jongens. Ik danste met Daan en we hadden het erg leuk samen! Ik kon merken dat hij me wel zag zitten en uiteindelijk zoenden we. We fietsten met z’n allen naar huis en Daan wilde telkens bij mij blijven.
De volgende dag voegde hij me toe op Facebook en sprak me aan. Vanaf dat moment spraken we elkaar dagelijks, de hele dag door. Na twee weken hadden we een eerste date, die ik had uitgestippeld. Hij had aangegeven dat ik mocht kiezen wat en waar we gingen doen. Dus we gingen wat drinken in een gezellig café.
De avond was ontzettend leuk, we hadden niet gezoend en er volgden meer dates, die ook super leuk waren:). Het was wel vaak dat ik er mee kwam, maar hij reageerde direct heel leuk en kwam met dagen wanneer hij kon! Dus ik had een beetje het idee dat ie niet zo goed wist hoe en wat als het op afspraakjes aan komt.
Hij zei vaak lieve dingen tegen me en ik kon echt merken dat hij zich tot me aangetrokken voelde en zich ook heel erg prettig voelde bij mij thuis. Mijn ouders vinden hem ook erg leuk!

Maar op het moment dat ik hem ontmoette was hij net een maand single na een relatie van twee jaar. Hij gaf ook aan dat ie de relatie heeft gestopt, omdat hij zijn vrijheid miste. Ik heb daarom alles heel rustig aan gedaan en hem nooit ergens toe gedwongen of verplicht voor mijn gevoel. Hij was juist degene die mij bleef whappen ook al was ie met vrienden en zei ik dat hij lekker met hun moest zijn.

Nu sinds 2/3 weken heeft hij het nogal druk met school, dan begrijp ik heel goed dat ie minder tijd voor mij heeft. Maar ondertussen is hij wel dagelijks in de avond niet thuis, gaat drinken met vrienden en komt vervolgens dronken thuis. Voorheen whappte hij me altijd nog slaap lekker en zei lieve dingen. Nu amper, alles lijkt wel van mijn kant te komen opeens…
Terwijl, als we dan eindelijk weer eens contact hebben dan loopt het gesprek heel erg leuk! Gisteravond sprak ik hem, tussendoor was ik even weg en sprak hem erna en vervolgens antwoordde hij gewoon niet meer. Ik heb toen gezegd dat ik ging slapen en het wel zag wanneer ie zou antwoorden.
Nu whatsappt hij net pas: sorry, was wat drinken met aantal geslaagden, ben helemaal gesloopt.

Ik begin het inmiddels vervelend te vinden dat hij zo weinig tijd voor mij lijkt te hebben. Ik ben totaal niet van dat ik veel aandacht nodig heb, want zo vaak zie ik hem ook niet. Of 1 keer in de week of om de twee weken. Maar na drie maanden daten begin ik me toch wel af te vragen hoe het nu zit tussen ons.
Ik merk dat ik hem heel erg leuk vindt en open sta voor meer, maar ik wil hem best de ruimte en tijd geven om eerst zichzelf verder te leren kennen.
Alleen nu het de laatste tijd zo veel van mijn kant af komt, baal ik daar nogal van… Het geeft me een onzeker gevoel of hij me nog steeds wel zo interessant en spannend vindt zoals in het begin.
Misschien handig om te weten, maar we hebben nog geen seks gehad en ik ben 1 keer bij hem blijven slapen. In principe is het allemaal nog best wel pril. En hij woont ook een half uur reizen met de trein van mij vandaan. We wonen niet in dezelfde stad/dorp.

Vinden jullie dat ik dan degene moet zijn die tegen hem zegt: yoo, wanneer wordt het nu eindelijk wat? Of zal ik blijven afwachten en wel zien waar het strand?

En wat moet ik nu tegen hem zeggen? Want het liefst zeg ik tegen hem dat hij gisteravond best even had kunnen zeggen dat hij niet thuis was. Omdat hij zo abrupt niks meer tegen me zei, terwijl het gesprek nog lopende was.
Of moet ik het laten waaien en er niet een punt van maken?

Bedankt!!

Ik zou t wel even aankaarten hoor!
Even kijken of jullie wel op t zelfde level zitten. Niet te dwingend overkomen, maar toch wel duidelijk vragen waar hij nu heen wilt en of hij je niet aan t lijntje houdt.

Ja weetje wat het ook is. We zijn heel open naar elkaar toe, echt ontzettend open. Hoef me nergens voor te schamen en ik zeg alles tegen hem.
Behalve dit. Omdat ik eigenlijk zoiets heb van: doordat ik lieve dingen zeg en hem uitnodig om iets leuks te gaan doen. Moet ie wel door hebben dat ik hem iig écht zie zitten. Daar kan ie niet aan twijfelen. Dus hij mag nu weleens degene zijn die over een date begint of zelfs over een relatie.

Ik wil het ook wel aankaarten, maar vindt over whatsapp niet fijn… En een volgende date staat nog niet vast, omdat ik hem nu af wacht en ik zelf ook erg druk ben. Maar altijd tijd zou vrij maken voor hem!

Ik ben niet zo goed in dit soort dingen, maar ik zou hem echt even gaan negeren. Hij praat wanneer hij wil met jou en doet wel leuke dingen. Waarschijnlijk wil hij nog niet meteen weer in een relatie duiken. (zoals jij ook zegt 2 jaar achter de rug). Nu ook met de vakantie enzo. Ik zou er niet te veel op hopen.

Ik zou als ik jou was nu niet vragen hoe zit het nou tussen ons? Waarschijnlijk wil hij nu nog even jolig doen, doen waar die zin in heeft, geen rekening met jou houden. Jij wil graag dat het nu eindelijk echt iets wordt of niet?

Ik zou echt even twee weken niks laten horen of niet reageren 2x en dan pas een week later van o sorry wel gelezen nog niet gereageerd sorry. Beetje dat hard to get. Kan hij voor zichzelf ook bedenken ik wil haar graag spreken vind ik haar niet heel leuk.

Hmm ja, we zitten nu wel echt in een situatie dat ik hem niet opeens kan gaan negeren. Dan geef ik hem waarschijnlijk het idee dat ik hem niet hoef en hij weet ook wel dat ik hem wel degelijk zie zitten.
Op dit moment doe ik nu wel erg kortaf tegen hem… Hij blijft doorvragen en vraagt zelfs wat ik vandaag doe.
En idd, nu naar de vakantie toe, dan begrijp ik heus wel dat ie graag single is. Ik ga zelf ook op vakantie met vriendinnen, maar ik heb zoiets van: het loopt zoals het loopt.
En ja, ik sta inmiddels wel open voor een relatie:)

Ik vind het altijd zo: Ook al begin ik altijd met praten, als hij leuk reageert en het gesprek ook lopende houd, maakt het mij niks uit wie er begint. Daar moet je je niet te druk om maken. Ga hem nou juist niet compleet negeren, dat is allemaal nogal tegenstrijdig. Ik zou eens met hem afspreken, en dan iets zeggen in de trant van dat je hem heel erg graag mag, ofzoiets.

Ooh en over dat laatste: je mag er best iets van zeggen dat hij opeens weg was, dat vind ik ook redelijk onbeschoft. Maar maak er niet een te groot punt van. Zoals ik lees is hij geslaagd met zijn opleiding, en dan heb je momenteel erg veel feesten, en een ontzettende drukte.

Ja dat heb ik ook! Ik ben totaal niet zo van: ik eerst, dan hij eerst. Dat gaat vanzelf! Op dit moment komt het alleen nogal veel van mijn kant…
Maar negeren doe ik ook niet, had alleen net even zoiets van: ja leuk, jij bent weer brak en ik heb de hele avond zitten wachten totdat je antwoord (overdreven, maar je snapt me wel).
Nee, hij is niet geslaagd. Hij heeft nog allerlei toetsen… Maar is graag met vrienden enzo, niet vaak thuis. Zijn toetsen haalt hij meestal wel, dus dat boeit me ook niet, moet ie lekker allemaal zelf weten! Maar 1 berichtje kon er wel vanaf vind ik.
Heb het toevallig net 10 minuten geleden tegen hem gezegd, dat hij best iets had kunnen zeggen! Nu nog reactie af wachten haha
Bedankt iig!

Wauw, sorry, maar misschien is mijn verhaal niet helemaal goed. Maar dat hij me nu ‘opeens’ niet meer ziet zitten kan ik me niet voorstellen.
En ik doe niet moeilijk dat hij iets met vrienden doet, juist totaal niet. Hij moet lekker zijn gang gaan, heb daar helemaal niks op tegen!
Alleen gister waren we nog in gesprek en ineens zegt hij niks meer. Dat staat me tegen, omdat dat vaker gebeurd sinds kort en voorheen niet.

Ik denk dat je alles niet helemaal goed hebt gelezen. Maar bedankt!

Naja, zo als ik jouw verhaal lees na deze reacties. Wil je dus een relatie met hem. Je bent heel erg van oo hij heeft nu niet gereageerd op mij etc. Dan zou ik inderdaad maar gaan vragen of die een relatie ziet zitten. Zegt hij nee, ik wil single blijven genieten van mijn vakantie weet je dat ook weer.

Ik denk alleen dat je je eigen ruiten in gaat gooien, omdat hij (hoe hij zich nu gedraagt) zich nog niet wil binden nu.

Laat maar, ik ben niet heel erg van: oo hij reageert niet. Dat was alleen gisteravond, omdat we in gesprek waren en hij vervolgens niks meer zei de rest van de avond omdat ie bij vrienden was. Verder als hij niet antwoord, maak ik er geen punt van, vond het nu alleen erg opvallen, omdat het contact ineens zo veranderd.
Is het dan heel raar dat ik er onzeker van wordt als we opeens veel minder contact hebben? Dat dat dus veranderd. En dat het vooral van mijn kant komt.
Ik sta open voor een relatie, maar heb ook meerdere malen hiervoor gezegd dat ik hem de tijd wil geven en er daardoor nooit over ben begonnen. We gaan nu al drie maanden met elkaar om. Best lang, lijkt mij.

Nee natuurlijk, dat is helemaal niet raar!! Sorry als ik zo overkom. Het is alleen jij vraagt of je er wat van moet gaan zeggen… En daarop antwoord ik met het lijkt mij niet verstandig, omdat ik denk dat hij echt nee gaat zeggen. Dan ben jij teleurgesteld en verdrietig. Ik denk dat je het even moet rekken tot na de vakantie :slightly_smiling_face:! (je zei van ik geef je de tijd…)

Oke, ja sorry! Maar had het idee dat je me verkeerd begrijpt. Want hij is niks aan me verplicht, ik laat hem ook heel erg vrij, want we hebben niks. En sowieso, al hadden we wat, dan kon hij nog veel zijn vrienden zien. Vind het juist leuk dat hij zo is!
Maar ik baalde er nu nogal van, omdat het sinds 2/3 weken langzaam verandert tussen ons en hij me dan ook ‘vergeet’ op whatsapp. Maar, ik wil zelf ook niet beginnen over een relatie. Het is alleen wel dat ik daar erg voor open sta, maar hem niet wil pushen. Ik word er alleen wel lichtelijk onzeker van dat hij er nog niet over is begonnen en het de laatste tijd zo veel van mijn kant komt. Terwijl we het altijd zo leuk hebben samen!

Ik vatte je eerste berichtje wel erg bot op… Maar dat komt wss doordat ik natuurlijk zelf dolgraag zie dat het blijft gaan zoals het nu gaat en dat hij me wél ziet zitten.
En ja dat snap ik wel! Ik heb er ook niks op tegen en snap heel goed dat als hij met vrienden is dat hij dan niks stuurt. Dat heb ik zelf juist in het begin tegen hem moeten zeggen, dat hij lekker lol moest maken met hun.
Maar het ging er gister meer om, dat we in gesprek waren en dat hij gewoon niets meer zegt… En dan alles van afgelopen weken erbij, dat er zo weinig van zijn kant komt en hij me nu ook vergeet. Dat komt dan een beetje hard aan, net alsof ik niet meer zo belangrijk ben voor hem als voorheen…
Maar dankjewel voor je reactie hoor!

Ik vind best dat je tegen hem kan zeggen dat je graag wat duidelijkheid wilt. Hoe het zit tussen jullie en wat hij ervan verwacht. Je hoeft niet gelijk te zeggen van oh loopt het uit op een relatie of alleen vriendschap, maar gewoon hoe hij zich er op dit moment bij voelt.
Zelf ben ik echt totaal niet van het ‘ik wacht gewoon af totdat hij duidelijk maakt wat hij wilt’. Door het er met hem over te hebben dwing je hem niet, je laat hem gewoon nog steeds vrij alleen jij wilt die duidelijkheid gewoon, daar is niks mis mee.

Spreek met hem af om wat te gaan drinken ofzoiets en vraag het hem dan gewoon? Het is echt niet zo raar dat je na 3 maanden wil weten waar je staat. Heeft hij geen tijd om af te spreken en zegt hij keer op keer af dan weet je het antwoord zelf al. Uiteindelijk is gewoon laten gaan geen optie, tenzij je je over een jaar nog wil afvragen of hij nu een relatie wou of niet.