eenzame student

hoi allemaal,

Ik heb de zoekfunctie gebruikt, maar kon niet vinden wat ik nu eigenlijk zocht.

Ik ben een 3e jaars student op een Nederlandse universiteit. Ik woon op kamers in een huis met 3 andere meiden. Leuke meiden, maar het is geen actief huis. Ik ga naar de meeste hoorcolleges, en studeer soms met 2 vriendinnen in de bibliotheek. Verder doe ik een talencursus, ga ik meerdere keren per week naar groepslessen in de sportschool en ben ik actief in een commissie van mijn studievereniging.

Nu mijn probleem: Ik voel me ontzettend eenzaam. Ik heb veel mensen om me heen, en vind die dan ook best aardig enzo, maar redelijk oppervlakkig. In het weekend ga ik meestal naar mijn ouders, omdat ik ook niet echt iets te doen heb in mijn studentenstad. Daar is het eigenlijk alleen maar erger. Mijn vrienden van de middelbare school kunnen bijna nooit afspreken. Vaak zit ik op zaterdagavond alleen thuis terwijl ik mijn broertje gezellig met vrienden weg zie gaan en lol zie hebben.

Ik vind het echt heel erg dat ik me zo voel, het maakt me verdrietig en ik huil veel.

ik probeer zo veel, en de meeste dingen die ik doe vind ik ook gezellig, maar de mensen zie ik dan bij die activiteit en daarna niet meer.

Nu vraag ik me af: Hebben meer mensen dit? Wat doen jullie hier aan? Hebben jullie tips voor mij?

Liefs,
Summer

Oh wauw, ik volg even. Heb precies hetzelfde: derdejaars, studentenhuis, actief bij verenigingen en sport vaak, maar voel me enorm eenzaam de laatste tijd. Geen tips, wel een lotgenoot :slightly_smiling_face:

Ik volg dit even. Ik heb ook veel mensen om me heen maar voel me ondanks dat echt heel eenzaam dat ik regelmatig jank.

Op het student na heel herkenbaar helaas. Heb werk, sport etc maar toch zit ik verder altijd thuis.

Klinkt ook voor mij heel bekend!!
op het studeren en op kamers wonen na dan, woon bij me ouders en op het moment afgestudeerd en werkeloos.

Ik he geen tips maar aangezien meer mensen dit probleem hebben misschien wel een idee: een soort groeps app aanmaken waar we elkaar motiveren om dingen zelf te doen waardoor we ons minder eenzaam voelen.
en misschien leuk eens af te spreken ofzoo.

Misschien vinden jullie dit wel helemaal niks maar misschien helpt het iets?

Hier hetzelfde. Ik ga naar school/stage, werk en sport als ik zin heb en verder doe ik eigenlijk niet zoveel… Heb wel vriendinnen maar een paar en die hebben het ook erg druk dus die zie ik af en toe eens.

Ik vind een whatsappgroep niet eens zo’n gek idee, ook omdat ik in mijn omgeving dus niemand heb met wie ik dit kan bespreken.

Mijn ‘probleem’ is volgens mij vooral dat ik wel veel vage ‘vrienden’ heb, maar dat ik het daar dan een avond gezellig mee kan hebben en er verder weinig mee deel. Op de middelbare school had ik een paar goede vriendinnen met wie ik alles kon bespreken, nu heb ik dat niet meer (vooral omdat de mensen die ik wel als goede vrienden beschouw het druk hebben of niet in de buurt wonen, waardoor ik ze misschien eens in de twee maanden echt spreek). En ik heb een vriend bij wie ik nu vaak ben, maar ik hoef nog niet 24/7 op elkaars lip te zitten en hij ziet het probleem ook niet zo. Maar als ik niet bij m’n vriend ben voel ik me dus enorm eenzaam.

Vervelend zeg.
Ik denk wel dat je dit zelf in de hand hebt, wat positief is want dat betekent dat je er zelf ook iets aan kan doen.
Kan je niet met die “vage” vrienden een keer wat gaan drinken/stappen? Als je de contacten oppervlakkig blijft houden worden het ook nog echt goede vrienden. Ik denk dat je die pas maakt als je buiten school en andere verplichtingen ziet, samen dingen meemaakt waar je over kan lachen etc.
Door elk weekend naar huis te gaan mis je ook veel van alle sociale activiteiten. Wat doen je huisgenoten in het weekend? kan je niet een keer met hun meegaan?
Studieverenigingen organiseren toch ook vaak activiteiten? neem je hier aan deel? zo niet, waarom niet?
Misschien kan je een baantje nemen in de horeca of een andere plek waar andere studenten werken.
En als laatste: Als je meer weggaat met je “vage” contacten, leer je tijdens het uitgaan ook weer super veel nieuwe mensen kennen waar je misschien wel een hele goede klik mee hebt! In ieder geval leer je geen nieuwe mensen kennen door bij je ouders te zitten, dus kwaad kan het niet!

^ Je kunt nog zoveel activiteiten ondernemen en met mensen afspreken om je alsnog eenzaam te voelen. Ik onderneem genoeg, al dan niet alleen, maar je moet niet met tegenzin elk weekend maar mee naar de kroeg gaan (bijv.) om zo met vrienden te kunnen afspreken.
Dus je hebt het wel degelijk vaak zelf in de hand, maar ik denk dat ik hier voor meerdere meiden spreek dat dit niet voor iedereen geld helaas.

ja ik snap wat je bedoelt!
Het is misschien niet de oplossing voor haar probleem en zeker niet de oplossing voor iedereen, maar het kan in haar geval wel degelijk veel veranderen omdat ze aangeeft dat ze nooit uitgaat en bij haar ouders zit in het weekend. dus het was een ander geval als ze met tegenzin uitging, maar ze gaat helemaal niet uit.

Ik kan mij ook soms heel eenzaam voelen. Ik woon samen met mijn vriend, loop stage en werk. En heb dan ook altijd wel mensen om mij heen en vind het dan echt heerlijk als ik een avond alleen kan zijn, maar toch zijn er momenten dat ik het mis om een beste vriendin te hebben waar ik alles tegen kwijt kan en lekker gek mee kan doen en mee naar de stad kan. Dan voel ik mij heel eenzaam. Nu ga ik af en toe mee stappen met collega’s en daar geniet ik dan ook heel erg van op dat moment. Maar wanneer mijn vriend dan een keer weg is met vrienden en ik dan dus eigenlijk niemand heb waarmee ik kan afspreken dan komt het aan dat ik naast mijn vriend niet iemand heb waar ik heel close mee ben. Dat vind ik dan ontzettend jammer. Ik hoop dat dit lukt wanneer ik ook klaar ben met mijn studie. Nu neem studie + werk zoveel tijd in beslag dat ik er eigenlijk ook gewoon geen tijd voor heb.

Ik onderneem inderdaad ook van alles. Neem deel aan veel activiteiten van mijn studievereninging. Ook had ik een horecabaantje, maar ik vond het echt niet leuk… Nu wel weer op zoek naar een nieuwe baan :slightly_smiling_face: (wil alleen nog niet erg lukken haha)
Door de week ga ik dus wel soms uit, en dat vind ik dan ook best leuk, maar meestal kan ik geen medestanders vinden. Vriendinnen vinden uitgaan of niet leuk, of ze hebben het druk.
Mijn vrienden gaan in de weekenden dus ook vaak naar huis, waardoor ik in mijn studentenstad dan niet echt weet wat ik moet doen. Vragen wat mijn huisgenoten in het weekend doen is inderdaad wel een goed idee, dat ga ik doen:)
Ook denk ik eraan om bij een studentenvereniging te gaan vanaf volgend jaar (dan begin ik aan mijn master), maar ik weet niet of dat dan raar is, aangezien de meeste studenten vanaf hun 1e jaar bij een vereniging gaan. Een sportclub lijkt me ook wel leuk, alleen het punt is dat ik de meeste teamsporten niet zo leuk vind en bij individuele sporten heb je dat ‘teamgevoel’ dan weer niet… Lastig!

Ik ben eerstejaars student in een grote studentenstad en ik was eerst ook heel bang dat ik heel eenzaam zou worden. Ik kan je maar een tip geven en dat is bij een studenten(sport)vereniging gaan. Ik zit zelf bij een roeivereniging en het is echt heel gezellig! Je sport zo’n twee keer in de week met jouw ploegje en er is elke week een borrel waar je naar toe kan. Veel activiteiten met jouw jaarclub, dispuut of vereniging zelf. Ik heb zo veel nieuwe mensen leren kennen! Ik eet nu ook regelmatig met een klein groepje van de vereniging en ga naar verjaardagen van deze mensen. Maar je moet natuurlijk er wel voor open staan door inderdaad naar de borrels te gaan en aan de activiteiten deel te nemen, anders wordt het niks.

Ik zit dus bij een studentenvereniging, en in de eerste twee jaar van mijn studententijd was dat ontzettend leuk. Maar nu ik dit jaar stage loop en het druk heb met bestuur merk ik dat ik er toch een beetje ‘klaar’ mee ben. Ik voel me ook heel oud inmiddels, en ik drink bijna niet meer (en dat maakt het echt minder leuk voor mij). Hoewel er heel veel mensen zijn met wie ik daar optrok heb ik er maar weinig echte vrienden aan overgehouden - en die mensen zijn inmiddels ook druk met werk, afstuderen, stage etc. Het haalt de eenzaamheid bij mij in elk geval niet weg.

Maar als je doel vooral is om meer mensen te leren kennen zou ik het zeker doen! Je doet waanzinnig snel contacten op en er zijn meestal vaste borrel- en dixo-avonden waardoor er altijd mensen zijn met wie je iets kunt drinken. En je bouwt bij de meeste verenigingen ook een band op met de andere eerstejaars, daarom was ik in mijn eerste jaar ook superactief.