Eenzaam op kamers

Hoi allemaal,

In mijn andere topic kunnen jullie mijn hele verhaal lezen. Ik wil graag weer op kamers, maar steeds op het laatste moment durf ik niet meer omdat ik bang ben om me alleen te voelen zoals eerst toen ik op kamers woonde. En bang dat het weer mislukt. Ik voelde me toen echt verschrikkelijk en dacht alleen maar waarom doe ik dit en waarom zit ik niet thuis op de bank gezellig met mijn ouders.

Nou vroeg ik me af, zijn er meer mensen die dit hebben ervaren? Het eenzaam voelen op kamers. En zo ja, ging dat over? Hoe lang duurde dat? En wat hebben jullie eraan gedaan?

Ik vind dit fijn om te weten voordat ik er weer aan begin.

Liefs Anonymous

kwestie van jezelf bezig houden… wat heel moeilijk is. kan je ook geen huisdieren nemen als je op kamers bent? dat kan ook al iets helpen… en veel met vriendinnen afspreken natuurlijk!

Je kunt op zich dit ook vragen in je vorige topic. Je hebt nu twee topics aangemaakt over hetzelfde onderwerp.

Sommige mensen hebben het prima op kamers, anderen niet. Ik was nooit eenzaam, maar ik ben dan ook iemand die goed alleen kan zijn en zich goed vermaakt. En als ik iemand wilde zien, dan sprak ik gewoon af met iemand. Nu heb ik de laatste twee jaren wel veel huisgenoten en is het best gezellig, maar ik zou ook rustig alleen op een studio kunnen zitten.

Jij moet zelf die afweging maken of je op kamers wilt zitten of niet. Wat me wel opvalt is dat je er sowieso al heel negatief over denkt, allemaal scenario’s bedenkt waarom het niet goed zal gaan, en daardoor ga je er al heel negatief in. Ik zou zeggen, ga gewoon op zoek naar een kamer, zet er geen druk achter voor jezelf. Heb je een goed gevoel bij een bepaalde kamer/huis, dan ga je er voor. En heb je er geen goed gevoel bij, dan doe je het niet.

Ik denk dat het twee verschillend topics zijn, maar ik had het misschien ook daar kunnen vragen ja, oeps. Het leek me wel goed om een topic aan te maken over eenzaam zijn op kamers, omdat ik op internet heb gelezen dat er veel studenten zijn die dit ervaren. Zo kunnen we ervaringen delen etc. Ik heb de afweging wel gemaakt. Ik wil het. Dat ik zo negatief denk, dat komt door mijn eerdere ervaringen met het op kamers wonen. Misschien is het nu anders, maar ik vind dat lastig om te geloven en daar vertrouwen in te hebben. Bedankt voor je reactie.

Altijd als ik mij eenzaam voel klop ik bij mijn huisgenootje aan, die tevens een van mijn beste vriendinnen is geworden. Ik zou dus een huis uitzoeken waarbij het goed klikt met de andere meisjes, en zoals Isfet het zegt er niet teveel druk achter zetten.

In de eerste studentenstad waar ik woonde had ik hier ook vaak last van. Ik was nog heel jong, woonde heel ver van mijn ouders af en had ook niet echt hele goede vriendinnen gemaakt waar ik regelmatig mee kon afspreken. Uiteindelijk ben ik naar een andere stad dichterbij mijn ouders gegaan, waar ik via een studentenvereniging een leuke groep vriendinnen ontmoette. Ook bij mijn studie ontmoette ik leuke mensen en mijn vriend. Inmiddels ben ik niet meer zo heel vaak alleen op mijn kamer, maar als ik een keer een avondje voor mezelf heb vind ik dat heerlijk! Ik denk dat jezelf bezig houden en bij een vereniging gaan (kan ook een sportvereniging of een studievereniging zijn) al een goede reden is waardoor je je minder eenzaam gaat voelen.

Is het niet mogelijk om samen met een vriendin in hetzelfde huis te wonen? Ik ben ook uitwonend wegens mijn studie, maar omdat mijn vriend in dezelfde stad is gaan studeren en wij inmiddels al 5 jaar een relatie hebben zijn we gaan samenwonen. Maar ik kan me goed voorstellen dat ik me ook eenzaam zou voelen als ik hier alleen zou zitten…

Ik herken zooo erg wat jij nu ook voelt. Ik zit op dit moment alleen op mijn kamer en voel me hier regelmatig eenzaam. Ik heb een geweldige vriend, maar niet heel veel vriendinnen, dat zijn ook nog eens twee afzonderlijke vriendinnen met wie ik beiden af en toe eens afspreek, maar helaas niet regelmatig genoeg, ook door schoolverplichtingen enzo, is altijd weer lastig af te spreken. Bij mijn studie lijkt iedereen al zijn eigen vriendengroepje om zich heen te hebben en kan ik geen echte aansluiting met mensen vinden, alles blijft heel oppervlakkig. Verder ben ik ook niet zo’n uitgaanstype, ik vind het heel gezellig om af te spreken, maar niet 's avonds/'s nachts, dansend en drinkend, eerder lekker samen eten, spelletjes doen, films kijken, dat soort dingen. Maar die mensen zijn blijkbaar zeldzaam om te vinden (of ze er niet zijn weet ik niet, maar ik ontmoet ze in ieder geval nergens). Als ik op school ben vind ik het niet zo erg, maar als ik dan weer op mijn kamer zit voel ik me zooo eenzaam, ik kan niet wachten totdat het weer weekend is en ik weer gezellig bij mijn ouders ben. Ik heb ook nog geen idee hoe dit precies op te lossen is, en kan alle tips gebruiken :slightly_smiling_face:

Ik voelde me ook zo op kamers. Eerst heel erg, daarna minder. Ik heb het er nooit naar mijn zin gehad in de 3 jaar dat ik daar zat. Uiteindelijk ben ik gaan samen wonen en ben ik beginnen pendelen naar school. Is dat geen mogelijkheid voor jou?

Ik zeg niet dat het niet over gaat, want dat kan wel degelijk. En het wordt sowieso beter, dat wel. Maar als je de kans hebt om te pendelen, zou ik dat doen, gewoon om safe te zijn. Als het niet in je zit, zit het niet in je en ga je het niet snel geweldig vinden denk ik.

Ik woon nu ongeveer drie maanden op mezelf, de eerste week voelde ik mij alleen eenzaam omdat alles nieuw was en niets “van mij” voelde. Nu ben ik helemaal gewent aan mijn huisje :slightly_smiling_face:.

Na een dag stage kom ik rond 6 uur thuis en dan begin ik eigenlijk meteen met het eten zodat ik mezelf een beetje bezig hou. Daarnaast heb ik eigenlijk altijd radio/tv/laptop aanstaan zodat het nooit helemaal stil is in huis. Daarnaast sport ik 's avonds en ga ik redelijk op tijd naar bed omdat ik constant moe ben door stage, haha.

Ik ga nu elk weekend naar huis toe, maar anders had ik zeker een konijn of kat genomen :slightly_smiling_face:

Daarnaast werk ik natuurlijk de hele dag met allemaal meiden en ben soms stiekem af en toe 's avonds wel toe aan rust haha. Mijn vriendinnen proberen ook langs te komen en anders app ik ze gewoon. Daarnaast bel ik meestal ook een keer per week met mijn familie.

Hopelijk heb je hier wat aan :slight_smile:

Ik heb het ook… Ik ben de enige van mijn vaste vriendinnengroep die hier woont en dat vind ik best lastig. Met mijn klasgenoten kan ik het heel goed vinden dus daar wil ik wat vaker mee afspreken! Maar de uurtjes die ik alleen doorbreng op mijn kamer vind ik nog steeds moeilijk…

Kun je niet iets afspreken met huisgenootjes? Ik heb er geen, maar anders zou ik bv. voorstellen samen te eten/tv te kijken of zo?

Ik woonde alleen op een kamer, maar dat was in een studentenhuis. Er was dus altijd wel iemand om mee te praten en als ik me terug wilde trekken dan kon ik dat op mijn kamer doen.

Ik had dit op mijn vorige kamer ook heel erg. Ik woonde daar met nog twee huisgenootjes maar zag nauwelijks iemand.

Sinds ik verhuist ben, voel ik me niet eenzaam meer! Ik woon nu met 10 mensen (iedereen is wel hard bezig met coschappen en stages dus je merkt eigenlijk niet dat het zo druk is) en we doen regelmatig dingen samen zoals films kijken, voetbal kijken, eten, biertjes drinken, thee drinken of naar een café. Het hangt er dus heel erg vanaf in wat voor huis je woont. Ik zou echt op zoek gaan naar een gezellig huis!