Eenzaam en onbegrepen

Heey allemaal,

Ik voel me de laatste tijd best wel kut, ik weet niet hoe dit komt…
Ik zou het even proberen uit te leggen, en ik hoop dat jullie mij zouden kunnen helpen.

Ik voel me de laatste tijd erg verdrietig of eenzaam, voor mijn gevoel zonder reden.
Ik was verliefd op een jongen, en die heeft nu al bijna een maand niets meer van zich laten horen… Hiervoor appten we (bijna) elke dag en snapte we ook best veel. We hebben ook een leuke date gehad en daarna nog gepraat. Ik snap dus niet helemaal waarom hij nu niets meer van zich laat horen, ik heb hem om uitleg gevraagd enzo, zelfs dit negeert hij. Volgende week zie ik hem pas weer, en ik denk dat ik dan niet op hem af durf te stappen, hoewel ik wel graag uitleg van hem zou willen hebben.

Daarnaast heb ik het gevoel dat ik mijn vriendinnen verwaarloos en ze niet echt meer als vriendinnen zie… Ik ben de week voor de vakantie ziek geweest, ik heb wel met ze geappt enzo, maar ik heb ze nu al heel lang niet meer gezien… Met uitgaan was ik wel weer een avond bij hen, maar ik weet niet wat ik ervan moet denken… Het is vet gezellig met hen, ook op school enzo, maar toch knaagt er iets aan mij…

Ook heb ik met een hele goede vriendin, die ik een hele poos niet had gezien, een soort ruzie. Ze vond dat ik te weinig tijd voor haar vrij maakte, maar ik heb helemaal geen tijd over om meer met haar te kunnen doen… Nu denken jullie misschien dat ik best tijd kan vrijmaken. Dit doe ik ook wel, maar alsnog een keer in de twee weken vind ze te weinig, terwijl ik al vet weinig tijd heb… Ik ben bang dat we uit elkaar groeien, terwijl we het daarvoor altijd heel gezellig hadden met elkaar.

Verder moet ik voor school veel teveel doen, ik zit nu in 5 vwo en ik houd naast school geen tijd over voor andere leuke dingen. Mijn cijfers zijn vergeleken met vorig jaar echt veel slechter, maar gelukkig sta ik nu nog wel bijna op overgaan met een onvoldoende op een kernvak.

Ik heb soms echt het gevoel dat ik de hele dag alleen maar met school bezig ben, en daarnaast sport ik ook 3 a 4 keer per week. Door school en sport kom ik er niet aan toe om te gaan werken, terwijl ik ook graag een baantje zou willen hebben. Straks als ik zou willen studeren, kost dit heel veel geld dus als ik nu geen baantje ga zoeken, ben ik bang dat ik een hele hoge lening krijg die ik dan ook nog eens terug moet betalen…

Ik zit echt met mezelf in de knoop, hoewel ik dus wel goede vriendinnen heb enzo, maar ik voel me gewoon kut… Hebben jullie misschien tips hoe ik me weer wat beter kan voelen? Want ik ben bang dat ik het zo niet veel langer trek :frowning_face:

Je kunt het gewoon aan jouw vriendinnen vertellen. En als ze het niet begrijpen, dan zijn ze niet zulke goede vrienden als jij denkt.
Over jouw baantje en je angst voor een hoge lening, daar kun je met je ouders over praten. Die kunnen jou daar misschien wat meer zekerheid in geven. En als je het al zo druk hebt, ga je het echt niet trekken om nog te gaan werken.

Waarschijnlijk heb je het nu gewoon heel druk met school en leid voor jouw gevoel je sociale leven eronder. Sporten moet je ook als ontspanning zien. VWO 5 is nou eenmaal heel druk en dat zul je ook nog wel even houden. Je moet je ook bedenken dat een sociaal leven niet altijd alles is. 1x per 2 weken je vrienden zien vind ik goed als je het zo druk hebt. Dat lukt mij vaak nog niet eens.

Mijn vriendinnen begrijpen het inderdaad wel, maar een andere vriendin die begrijpt het niet… Die woont hier nu een tijdje niet in de buurt, waardoor ik maar 1x per 2 weken met haar kan skypen. Ik heb het verkeerd omschreven zie ik nu, maar het probleem is een beetje dat zij niet inziet dat ik niet altijd tijd kan vrij maken, hoe graag ik dat ook wil. Nu zegt ze dat anderen betere vriendinnen zijn, terwijl ze daar eerst echt bijna niet mee omging. Ik heb het gevoel dat de vriendschap nooit meer zo wordt zoals eerst, terwijl ik dit echt zonde zou vinden!

Bedankt voor je antwoord!