Eenzaam en depressief alleen op kamers

Hallo allemaal,

Op het moment loop ik voor 20 weken stage in Belgie. Ik zit deze week in de zevende week van mijn stage. Mijn stage is leuk maar wel emotioneel heel zwaar vanwege de moeilijke doelgroep (verslaving). Nu is het zo dat het te ver is om elke dag op en neer te gaan dus ik kan op het terrein van het ziekenhuis verblijven. Dit is mijn eerste keer op kamers en het op kamers zitten is opzich wel prima. Het is echter zo dat ik hier alleen zit. Er zijn verder geen andere studenten in dat complex waar ik verblijf. Doordat ik op het terrein zelf verblijf ben ik continu bezig met stage (onbewust). Ik voel mij hier zeer eenzaam en hierdoor depressief omdat ik verder niemand heb. Ik ga een dag in de week sporten bij de lokale volleybalclub in de bijgelegen stad. Echter is dit niet genoeg. Ik maak lange dagen en dan moet ik koken en huiswerk maken. Ik kom niet aan mijn huiswerk toe want ik krijg mijzelf er niet toe gezet. Ik ben heel moe en ik voel me daar niet goed. Ik heb hier vandaag op school over gepraat en ze hebben geprobeerd me te helpen maar ik vrees dat ik niet uit deze situatie kan komen. Ik kan geen andere stage gaan doen en wil ik ook niet want de stage is leuk.

Ik weet niet wat ik hiermee moet doen. Ik heb er vandaag om gehuild en voel me gewoon depressief bij het idee dat ik er weer heen moet gaan. Op de zondag voel ik me al rot dat ik er de maandag weer heen moet en vanaf de woensdag kijk ik al uit naar de vrijdag. In het weekend kan ik soms niet genieten want er zit steeds in mijn hoofd dat ik na het weekend weer terug moet. Op en neer gaan elke dat is geen optie.

Wat ik met dit topic wil bereiken? Ik weet het niet. Tips, ervaringen denk ik. Ik zit er op het moment even doorheen.

Ah, wat naar! Een paar dingen die bij mij helpen:

  • Misschien kun je ergens anders je huiswerk maken? Dat je naar een bibliotheek/cafeetje gaat zitten om je huiswerk te maken. Dat kan je doen alleen of studentengenootjes meevragen. Dit helpt mij heel erg met focussen, ik kan thuis niet zo goed huiswerk maken/leren.
  • Meer sporten, misschien bij een sportschool? Daar kan je mensen ontmoeten + het is goed voor je humeur.
  • Kan je je kamer niet meer inrichten zodat het echt voelt als je eigen plekje? Dan vind je het misschien fijner om op je kamer te zitten wanneer je wel ‘thuis’ bent. Of nodig vrienden uit, dat soort dingen.

Ik denk ook dat het deels kan komen omdat je studie zo intens is. Het is vast moeilijk om zulke heftige dingen van je af te schudden! Misschien kun je een hobby vinden waar je je emotioneel kan afreageren, iets creatiefs of wederom meer sporten zodat je een uitlaatklep hebt?

In ieder geval heel veel succes!!! Ik hoop dat je je snel beter voelt.

Zijn er misschien collega’s met wie je na stage eens kunt afspreken? Je kunt ze ook vragen wat zij bijvoorbeeld na het werk doen, of ze ideeen hebben wat je in je vrije tijd kunt doen.

Vervelend om te horen! :sob::muscle: Wat jij nu beschrijft is voor mij echt heel herkenbaar; ik heb namelijk ook een half jaartje op kamers gezeten en zelfs ondanks dat mijn vriendinnen ook op kamers zaten en we soms iets samen deden vond ik het niet prettig toen ik eenmaal alleen op mn kamer was. Het voel zo, leeg ofzo vergeleken met thuis, ook al zonder ik mij thuis ironisch gezien af van iedereen :").

Ik weet niet precies hoe ik je kan helpen helaas. Ik heb zelf uiteindelijk toch besloten om mijn kamer op te zeggen, maar ik had een reistijd van +/- 2 uur, wat voor mij wel te doen was.

Algemene tip is vaak om andere mensen te zoeken waarmee je kan afspreken etc. Maar naar mijn mening heb je het probleem niet echt opgelost zo. Misschien kan je een hobby vinden die je op je kamer kan doen, zodat je tenminste vrije tijd hebt terwijl je letterlijk op kamers zit ipv alleen sporten, aangezien je weer niet veel kan doen wanneer je weer terug bent op je kamer.

Voor de rest ken ik je situatie niet helemaal, dus kan je helaas verder geen tips geven. Hopelijk vindt je er wat op en misschien kan het zelfs vanzelf voorbij gaan. :flushed: Succes!