Een toekomst vol electronica en wetenschap, praktisch of angstaanjagend?

Gisteren postte ik dit in het opbiecht-topic, omdat vrijwel iedereen die ik ken mijn gedachtegang niet lijkt te begrijpen. Zij zien een toekomst vol nieuwe mogelijkheden en fascinerende ontwikkelingen op het gebied van electronica en wetenschap, terwijl ik zo’n toekomst juist beangstigend vind.

Verrassend genoeg bleken veel mensen het met mij eens te zijn en aangezien er dus blijkbaar veel (verschillende) meningen over zijn, dit topic om er verder over te praten.

Dus wat vinden jullie, een toekomst vol electronica en wetenschap, praktisch of angstaanjagend?

Ik geef je ergens wel gelijk.
Aan de ene kant is het wel praktisch, maar als je alles door een machine kunt laten doen kan je straks zelf niks meer.
Ik bedoel, als je zelfs simpele rekensommetjes in gaat toetsen in je rekenmachine, dat zorgt er nou niet echt voor dat je beter gaat hoofdrekenen

Dus ik ben voor angstaanjagend

Ik denk dat het ons einde zal worden. We hoeven uiteindelijk niets meer, alles wordt voor ons gedaan door elektronica. Dus of we hebben geen doel meer om voor te leven, alles wordt voor ons gedaan dus het leven het geen nut meer, of onze enrgiebronnen raken uitgeput en dan moetenw e weer opnieuw beginnen, maar dat zijn we zo verleert dat we dat niet redden.

Ik vind het naar. Ja, het is fijn, computers en smartphones, maar het gaat veel te ver. Over weet-ik-hoeveel jaar kunnen we precies gaan bepalen hoe ons kind eruit gaat zien door het dna aan te passen. We gaan onmenselijk worden als het zo door gaat. En dat vind ik een beangstigende gedachte.

Then again, er is niets aan te doen, dus heb ik er verder vrede mee. Op een gegeven moment creeërt de mensheid zijn eigen ondergang, maar dat ga ik denk ik niet meer mee maken. De vooruitgang op technologisch gebied is onvermijdelijk, en ze zullen er ook mee door gaan. Dus ik maak me er niet te druk om, mocht het me te veel worden verhuis ik wel naar een afgelegen dorpje dat nog niet zo ver is en ga ik daar lekker verder met leven. ^^ Maar zo ver zal het niet komen, want dan moet het wel ehel snel gaan.

Ik speculeer bewust niet mee met dit soort dingen, omdat het geen zin heeft. Je weet niet wat de toekomst brengt en er bang voor zijn maakt de toekomst echt niet anders, dus je kunt maar beter gewoon een fijn leven hebben en er niet over nadenken. Wie weet begint er volgend jaar wel een nieuwe ijstijd, vriezen we allemaal dood en begint het leven weer van voor af aan… Je weet maar nooit. Daarnaast denk ik dat het nog wel even duurt voor dat mensen onsterfelijk gemaakt kunnen worden en dat als het kan dat we het niet gaan gebruiken. Volgens mij wil niemand onsterfelijk zijn.

Ik ben het er ook zeker mee eens dat je er niks aan kunt veranderen en dat je er daarom niet te veel over na moet denken. Dit is ook niet iets waar ik dagelijks bang voor ben, meer iets waar ik af en toe over nadenk. Ook ben ik het ermee eens dat het in sommige gevallen handig kan zijn. Maar aangezien er moeilijk grenzen aan te geven zijn, is de kans groot dat het in de toekomst uit de hand gaat lopen, waardoor er een onmenselijke en onpersoonlijke samenleving ontstaat. En dat vind ik niet echt iets positiefs.

Volgens mij is het sinds de invoering van de smartphone al gewoon dagelijkse realiteit. We zitten al op het punt waar Einstein jaren geleden al bang voor was, de elektronica heeft ons ingehaald waardoor we niet meer normaal communiceren. Het is inmiddels zelfs een “spelletje” geworden om als je met een groep uit eten gaat om alle telefoons op een hoop te gooien en de eerste die zijn/haar telefoon eruit pakt moet de rekening betalen.

Of het een slechte zaak is weet ik niet, wat ik wel weet is dat het erg handig kan zijn om even iets op te kunnen zoeken als je niet thuis bent.

ik vind het nu al ver gaan, en dit soort gesprekken heb ik ook wel eens met mijn vriend.

het is of we bezig zijn met de “verautistialisering” van onze samenleving, tegenwoordig ben je een creep als je zomaar een praatje maakt met iemand die naast je zit in de bus. google was geloof ik bezig met iets van een bril waardoor mensen niet meer zien dat je tekst oid aan het lezen bent die dus als het ware in je glazen zit. je hoeft niemand meer aan te spreken/bellen om iets af te spreken en het is net of alles wat er op je telefoonschermpje te zien is belangrijker is dan hetgene wat er in het echte hier en nu gebeurd.

en vaak zijn de gesprekken met random strangers hartstikke leuk, ik word er altijd heel vrolijk van.

Ik zit er niet zo mee eigenlijk. Ik vind niet dat het voor medische doeleinden gebruikt moet worden want ja dan krijg je overbevoling enzo. Als iemand op sterven ligt moet je die dood laten gaan en niet alles eraan doen om hem langer te laten leven.

Maar verder, voor eigen gebruik vind ik het allemaal leuk en aardig.

Ik zag bij RTL Boulevard inderdaad laatst zo’n bril met een soort ingebouwde computer, eng ding is dat. Je kan daar ook zomaar foto’s maken van alles en iedereen zonder dat het opgemerkt wordt. Lekker voor je privacy.

Ik vind het wel een beetje angstaanjagend om eerlijk te zijn. Maar aan de andere kant kan ik er niks aan doen en zal ik het maar moeten accepteren.

Dat kan met een smartphone ook best onopgemerkt hoor. Daarnaast mag het ook gewoon, mits je op een openbare plek bent. In die zin heb je bijna nergens privacy, ook nu niet.

Een poosje terug kwam er een jongen (van in de twintig) bij me aan de kassa met ook zo’n bril op. Om te testen ofzo. Maar toen bedacht ik me ook zo dat het echt niet zo fijn voelt als iemand dan gewoon foto’s van je kan maken of filmen! Hij maakte geen foto’s maar het is idd niet echt prettig dat zoiets kan. Voelt toch een beetje anders dan dat iemand ongemerkt met zijn telefoon foto’s kan maken, dat gaat volgens mij wel iets moeilijker dan gewoon recht in je gezicht zeg maar.

Maar volgens mij gaat het echt niet zo ver dat ons brein ooit elektronisch wordt… Bovendien denk ik dat mensen hun ‘mens zijn’ wel willen behouden en met een elektronisch brein gaat dat niet echt haha. Ik denk dat het wel mee valt. Veel nieuwe dingen zijn juist weer heel gaaf. Zoals zo’n bril waardoor een game realistisch wordt. Dat zou ik wel eens willen proberen. Alleen elektronica die privacy kunnen schenden zijn minder leuk…

Ik vind dit ook en schijn uit mijn omgeving ook de enige te zijn die dit denkt, maar blijkbaar ben ik niet alleen :'D

Vooral het idee dat ze álles digitaal en elektronisch willen maken. Banken, overheidsinstanties e.d. zijn nu al praktisch weerloos tegen ddos-aanvallen, laat staan wanneer alles elektronisch wordt. Mensen willen zoveel mogelijk ontwikkelingen, zoveel mogelijk technologie… er is gewoon een grens.

M’n bloedirritante lerares Engels heeft wel gelijk met haar standaardzin ‘we became the tools of our own tools’ of iets in die richting.

Zegt zij, al typend op een laptop met een mobiele telefoon naast haar terwijl de tv voor achtergrondgeluid zorgt. :’)

Dat lijkt me dus ook vreemd. Je weet nooit wat diegene allemaal aan het doen is met die bril. En ja natuurlijk heb je nergens privacy en kan dit met een mobiele telefoon ook, maar ik vind dit toch wel iets anders.

Hoe kan je brein ‘elektronisch’ worden?

Oke, ik ben heel slecht in verwoorden maar ik ga het toch proberen.

Ik denk dat het van nature in de mens zit om zichzelf te blijven ontwikkelen. Ik vind electronica hier een heel mooi punt van. We kunnen onszelf sterker maken en meer kennis vergaren met de hulp van elektronica. Ik snap dat mensen bang zijn dat ze de wereld overnemen ofzo. Maar ik acht deze kans klein, wij hebben ze geprogrammeerd, wij zijn de baas. Ik zie het nut van robots met emoties dan weer niet in. Sowieso omdat ik de kans dan groter acht dat deze robots veel zelfstandiger worden, maar ook hebben deze robots een doel/aspect wat de mens zelf al heeft.

Nee, ik ben daar totaal niet bang voor. Ik heb er juist (stiekem) wel zin in. :grinning:
Kan niet wachten tot we meer met elektronica kunnen. Dan hoeven we zelf ook bijna niks meer te doen en alles gaat vanzelf etc.
Alles wordt dan gewoon makkelijker

Dit precies. Ik heb ook altijd gezegd mocht het allemaal te ver gaan naar mijn mening, dan ga ik emigreren naar een land waar ze ver achter liggen met dit soort dingen.

Maar als robots alles voor ons doen, waar moeten wij ons geld dan mee verdienen?

Ik ben er wel bang voor ja. Alles ontwikkelt zich zo snel. Vandaag is mijn nieuwe smartphone bezorgd, geen idee hoe dat ding werkt, kan ook moeilijk meekomen. Maar kijk. Wat nou als over 30 jaar het al zó ver is dat robots ook de boodschappen moeten doen, de hond uitlaten etc. Dat zijn gewoon dingen die ik zelf wil doen. Daar wil ik helemaal geen robots voor. Mijn neefje van 8 heeft een iPod en zeurt om een iPhone 5. Toen ik acht was was ik bij met mijn nieuwe kleurpotloden. Ik vind dat het nu eigenlijk al ver gaat, stel dat het in de toekomst nog erger wordt, een leven waarin je afhankelijk bent van robots, vind ik echt ziek om me voor te stellen.