Een roze bril op.

Vaak vind ik jongens in het begin leuk, interessant, spannend, knap. Na een tijdje merk ik wel dat de jongen in ieder geval niet terugdeinst van mijn aandacht. Ik doe dan zelf niks, en na een tijdje is het zo dat ik mijn roze bril als het ware af zet, van het ene op het andere moment. Dat ik dan denk: Ieeew wat dacht ik. Hij is stom, hij doet dit, hij doet dat, hij is helemaal niet eens knap.
En dat heb ik nu altijd. Eerst denk ik dat ik wel iemand leuk begin te vinden, dan merk ik dat hij ook wel eens interesse kan hebben, en dan ren ik weg. Volgens mij is het gewoon om de aandacht, maar toch.
In het begin weet ik dan echt niet of dat het echt is, of niet.
Nu ben ik nog nooit verliefd geweest, denk ik. Hoe valt dat? Naja, ook een stomme vraag, want bij iedereen kan het wel eens een beetje anders zijn denk ik. Maar toch.

Hebben meerdere van jullie dit trouwens? Ik vind eigenlijk niet leuk. Ik geraak nooit verder in feite. Ik zal voor mijn gevoel altijd het meisje blijven die een jongen in het begin wel ziet zitten en dan afhaakt want hij is plotseling veel te negatief geworden…

Ik had dat ook altijd hoor! Hoef je niet bang voor te zijn. Die jongens vind je dan gewoon niet leuk genoeg. Je komt vanzelf iemand tegen waarbij je dit niet hebt. :slightly_smiling_face:

jupp heel herkenbaar!

Nee, dit herken ik totaal niet eigenlijk. Als ik een jongen leuk vind zal ik er echt voor gaan, en blijft dat ook wel.

Hhm, het is meer dat ik me er uiteindelijk van afkeer dan de jongen van mij…

ja heb ik ook hoor, dan ziet de jongen echt een toekomst met mij enzo maar ik vind altijd wel iets waar ik op afknap. heel irritant

Ook herkenbaar. Ben zo al in genante situaties gekomen omdat ik blijkbaar verkeerde signalen gaf, dus dat ik hem leuk vond, wat ook wel zo was, maar uiteindelijk haak ik altijd af… En dan moet je hem zeggen dat je toch gewoon vrienden wilt blijven… Zeer vervelend, kan me perfect jouw situatie inbeelden.
Wat helpt is er niet te veel over nadenken, gewoon alles op je laten afkomen en je gevoel volgen. Ik weet ook dat dit veel makkelijker gezegd dan gedaan is, maar meestal worden die negatieve reacties in je onderbewustzijn gevormd door invloed van anderen of gewoon omdat je alles te veel afweegt.
Maar je bent zeker niet alleen!

Dit herken ik heel erg, niet dan van dat extreme afkeer gelijk naar een jongen toe van; hoe de fuck heb ik daar ooit op kunnen vallen. Maar wel dat je na een tijdje, als de jongen ook signalen geeft, ik dan alles afkap. Een tijd geleden had ik dat ook, met al m’n dates tot die tijd heb ik ze allemaal afgewezen. Totdat ik mijn vriend van nu tegenkwam. Ik kon er niet snel aan toe geven maar op een gegeven moment merk je het echt wel als je duizend verliefd bent.

Juppp, dit herken ik heeeel erg. Had ik ook.
Tot je vanzelf iemand tegen komttt… die je leukt blijft vinden… (: wat ik nu eindelijk heb. hihi.

Ja precies Jolien!
Maar dan zal het wel zijn wat jullie zeggen, dat ik hun net niet leuk genoeg zal vinden…

Jaaaa dit heb ik heel vaak, en nou heb ik t niet, is 't een vriend van m’n broer, waar ik dus niks mee mag…