Een onvergetelijke zomervakantie

Mijn hand streelt over zijn arm. Even lijkt het of hij me keurend aankijkt. Maar zijn ogen dwalen al snel naar beneden. Bij mijn borsten blijft zijn blik hangen. Hij kijkt op.
Met zijn handen pakt hij mijn hoofd vast en ze gaan door mijn haar. Hij trekt me naar zich toe en kust me. Voor ik het weet glijdt zijn tong mijn mond binnen. Zijn mond proeft naar sigaretten. Ik voel zijn stoppels prikken.
Hij laat zijn lippen glijden langs mijn wangen naar mijn nek. Met zijn tong maakt hij draaiende bewegingen richting mijn borsten. Ik giechel. ‘Dat kietelt’. Hij kijkt op vanuit zijn positie en grijnst naar me. Zijn blauwe ogen staan zwoel. Zijn handen strelen mijn hals en gaan naar beneden. Daar blijven ze haken. Hij trekt mijn shirt omhoog en onhandig probeer ik de knoopjes van zijn hemd open te maken.
Hij brengt zijn lippen opnieuw naar mijn mond. Ze voelen zo teder, zo romantisch. Op de achtergrond klinken de stemmen van de televisie die aanstaat. Ik ga door zijn haren.
Ik giechel een beetje als ik een bobbel tegen mijn bovenbeen voel.
Zijn handen strelen langs mijn rug en met één hand knijpt hij zachtjes in mijn billen. Zijn andere hand glijdt naar beneden onder mijn rokje. Ik voel zijn hand mijn onderbroek binnenkruipen. Ik kreun.
Dan klinkt er gezoem vanaf zijn nachtkastje. Ik wend mijn hoofd van hem af en druk zijn hand uit mijn onderbroek. Verstoord kijkt Joost op. Ik kijk naast me en zie dat mijn mobiel trilt op het houten kastje. Ik pak het apparaat en zie dat ik 3 gemiste oproepen van Charlotte heb.
‘Shit’ mompel ik en probeer me ondertussen onder het lichaam van Joost uit te wurmen.
Hij staat op en gaat op zijn bed zitten. ‘Waarom belt dat kind altijd op het verkeerde moment’ zegt hij geërgerd. Ik kijk hem schuldig aan en pak ondertussen mijn shirt wat op de grond ligt.
‘Ik had beloofd om vanavond bij haar langs te komen.’ Ik wurm me in mijn shirt. Ik probeer hem een kus te geven maar nors wendt hij zijn hoofd. ‘Het spijt me liefje…’ zeg ik aarzelend en loop zijn kamer uit. Eenmaal buiten probeer ik haar meteen te bellen. De voicemail van Charlotte dreunt in mijn oren. ‘Verdomme’.

Charlotte was teleurgesteld toen ik haar vanmiddag belde. Ze zei dat ik steeds minder aandacht voor haar had doordat ik de laatste tijd alleen nog maar met Joost omga.
Ik weet dat ze gelijk heeft. Sinds ik 2 weken iets met Joost heb kan ik alleen nog maar aan hem denken. Hij is ook zó perfect. Hij is telkens in mijn gedachten. Maar ik kan mijn vriendinnen niet verwaarlozen.
Ik heb haar dan ook beloofd dat ik haar nooit meer zal laten vallen. Ze reageerde gelukkig ook een stuk enthousiaster toen ik het goed probeerde te maken door te vragen of ze vanavond zin had om uit te gaan samen met Lara en Bo. Zonder vriendjes, gewoon als vanouds met ons viertjes.

Ik hoop dat het wat is… Tips of commentaar zijn altijd welkom :grinning:

Onvergetelijk, niet onvergeetbaar xD

Nice verhaal though :3 Verder!

misschien vanavond een klein stukje nog. (:

up

up

Charlotte ken ik het langst van allemaal. We zitten al sinds de basisschool bij elkaar in de klas. We zijn sinds groep 3 onafscheidelijk. Charlotte is 17, net als Lara en ik.
Bo is 18, omdat ze is in het verleden is blijven zitten. Lara en Bo heb ik in de eerste klas leren kennen. Sindsdien vormen we een soort van groepje.
Sinds de vierde klas zitten zij alleen in andere clusters dan ik en Charlotte omdat zij een ander profiel hebben gekozen. Maar in de pauzes spreken we altijd af. Na de vakantie gaan we met z’n allen naar de zesde klas, het examenjaar.
Dat is ook de reden dat we hebben afgesproken met elkaar om deze zomervakantie hélemaal los te gaan.

Eenmaal opgemaakt vertrek ik naar Charlotte. Ik bel aan. Ik hoor hakken richting de deur komen. De deur gaat open en Charlotte verschijnt in de deuropening. Ze ziet er geweldig uit. Haar bruine halflange haar hangt nonchalant over haar schouders.
Ze draagt een zwart jurkje met vlinder mouwtjes waaronder twee dunne benen tevoorschijn komen. Het is een nog wat ongemakkelijke situatie na gisteren. Ik besluit te doen alsof er niks gebeurd is. ‘Char! Wat zie je er leuk uit!’
Charlotte twijfelt even, maar geeft me dan een knuffel. ‘Dankje, jij ook San!’ Ik glimlach naar haar. ‘Laten we maar gaan, volgens mij zijn we al een beetje te laat.’
Charlotte kijkt op haar horloge. ‘Ja, Bo en Laar staan al op ons te wachten bij de Koning.’

up ;p

verder of niet?

lijkt me wel leuk :slightly_smiling_face: verder! :3

Als we aankomen bij de Koning staan Bo en Lara ons al op te wachten. We worden begroet met een knuffel. ‘He, he, daar zijn jullie eindelijk dan. We stonden al een uur op jullie te wachten’ zegt Bo met een ietwat geërgerde toon. ‘Stel je niet zo aan Bo’ zegt Charlotte. Ze wuift de mopperende blik van Bo met haar hand weg. Net voordat Bo haar mond open wil trekken om Charlotte een tegenwoord te geven, oppert Lara om naar binnen te gaan. ‘Inderdaad jongens, laten we er een gezellige avond van maken’ zeg ik. ‘En het is echt fucking koud buiten’.
Voor de Koning staat een rij. Een vors gebouwde man in de deuropening stuurt drie meisjes weg die tevergeefs hun ID laten zien.
Het is een studentencafé waar heel de stad naartoe gaat. Zo komen wij er ook al jaren.
Eenmaal in het café komt een lucht van drank me tegemoet. Het is er benauwd en het staat er bomvol met jongeren. Na een aantal bekenden te hebben begroet, proberen we ons tussen de menigte wat meer naar achteren in het café te wurmen.
Daar is het wat rustiger. ‘4 bier?’ vraagt Bo. ‘Lekker’ zeg ik, maar ze is al onderweg naar de bar.
Een jongen wenkt een blik naar ons en komt dan naar ons toegelopen. Het is Bas, de jongen waar Lara al een tijdje een oogje op heeft. ‘Hee dames, hoe is het er mee?’
‘Bas! Ja gaat goed en met jou?’Haar gezicht straalt. Charlotte en ik knikken. ‘ Ja gaat prima met mij, willen jullie iets drinken?’ vraagt Bas. ‘Bo is al onderweg’ zeg ik. ‘Haha die 2 zijn echt helemaal in love dat zie je nu al’ grinnikt Charlotte op fluisterende toon in mijn oor.
Dan komt Bo aan met 4 biertjes in haar handen. Ik neem het biertje van haar aan. Ik neem drie grote slokken en veeg het schuim van mijn mond. ‘Dankje pop’ zeg ik. Bas en Lara zijn inmiddels helemaal op gegaan in hun gesprek. ‘Laten we die 2 maar even alleen’ zeg ik lachend. ‘Ik denk ook dat dat beter is’ zegt Charlotte.
Twee jongens naast ons gaan een gesprek met ons aan. De jongen met bruin haar stelt zich aan ons voor. ‘Hallo ik ben Matthijs.’ We stellen ons voor. Ik zie dat de andere lange blonde jongen naar mij kijkt. Ik moet toegeven dat hij er goed uitziet.
‘Hey, en jullie zijn?’ vraagt hij nonchalant. ‘Ik ben Sanne en dat is Charlotte’ antwoord ik. ‘En jij?’ vraagt Charlotte. ‘Ik ben Daan’. De jongen glimlacht. ‘Komen jullie hier vaak? Ik heb jullie hier nog nooit gezien.’ ‘Ja bijna elk weekend en jullie?’ ‘Wij zijn jullie hier ook nog nooit tegen gekomen’ zegt Charlotte. ‘Ja ook wel regelmatig. Grappig’ Een gesprek en meerdere biertjes volgen.

ik heb de indruk dat er geen lezers meer zijn…

uppppje

.

upjee

verdeeer!

ik ga nu schrijven!

We praten over alles en nog wat met de jongens. Misschien ligt het aan dat we al redelijk aangeschoten zijn.
Aan Charlotte’s gedrag merk ik dat ze Matthijs leuk vind. Het is een lief gezicht hoe ze moet blozen als hij haar iets vraagt.
Bo is inmiddels al naar een ander bekend groepje gelopen.
Ik schrik op als Daan plots iets tegen me zegt ‘Haha, wordt mevrouw moe of komt het door de alcohol’ Hij grijnst. ‘Ik denk beiden’ antwoord ik.
‘Wil je nog iets drinken dan?’
‘Ik denk dat een fanta nu verstandiger is’ lach ik.
‘Komt eraan’ antwoord Daan met een knipoog.
Als ik mijn fanta op heb voel ik dat er koppijn komt opzetten. Ik besluit naar huis te gaan.
‘Ik ga maar eens naar huis’ zeg ik midden in het gesprek door tussen Charlotte, Matthijs en Daan.
‘Nu al?’ vraagt Daan. Ik zie dat hun gezichten betrekken.
‘Ja ik krijg oppeens koppijn. En ik denk dat ik vanavond maar eens vroeg me bed in moet.’
‘Gaat het wel San? Ik fiets wel met je mee terug naar huis.’ Charlotte’s gezicht staat bezorgt.
‘Nee joh, het gaat heus wel. Jij hebt het bovendien veel te gezellig hier’ en ik wenk met mijn ogen naar Matthijs. ‘Je bent een schat. Ik bel je morgen oke?’ Charlotte omhelst me en ik neem ook afscheid van de jongens.
‘Tot volgend weekend misschien?’ vraagt Daan.
‘Zou kunnen’ zeg ik met een grijns. Nadat ik ook afscheid heb genomen van Bo en Lara stap ik de Koning uit.
Mijn koppijn is inmiddels nog erger geworden. Ik stap snel op de fiets en fietst door het donker naar huis.

upp.

leuk verhaal… nu al :wink:

Dankjulliewel (:
Ik ga vanavond naar de film dus morgen zo snel mogelijk een stukje!

uppp!