Een jaar.

Morgen is het een jaar geleden dat ik te horen kreeg dat mn broer overboord van een binnenvaartschip af was gevallen en het niet overleefde.
Morgen ga ik samen met mn ouders, zus andere broer en nog wat andere mensen die dichtbij hem stonden naar Pampus, de plek waar het gebeurde om bloemen in het water te laten zakken.
Aan de ene kant ben ik blij dat ik dit kan doen… Omdat het denk ik een beetje voor afsluiting zorgt. Maar aan de andere kant denk ik ; Wil ik de plek wel zien waar het gebeurd is? De overlijdens plek van mn bloed eigen broer. Degene die mij altijd beschermde no matter what.
Ik WIL het doen, maar ik weet niet of ik het aankan.
Het doet me pijn om te bedenken dat hij er niet meer is. Ik bedoel, ik ben tenslotte maar 17, en heb het verdriet al mee moeten maken om mn eigen broer te begraven.

Sorry voor de mensen die het niet wilden lezen, ik moet het even van me afschrijven. Ik ben zoiemand die het niet kan uiten door te praten met iemand, maar iemand die het op moet schrijven zodat het niet allemaal binnenblijft en uiteindelijk nog erger wordt…
xx

Heel veel sterkte morgen!

Het is ook moeilijk, maar ik denk dat als je gaat ondanks je angsten, dat het daarna een opluchting voor je zal zijn en dat je blij bent dat je bent geweest.
Dit is een verwerking voor jou, maar ook iets wat je tegelijkertijd deelt met je familie, ze zullen het fijn vinden als jij er ook bij bent :slightly_smiling_face:

Veel succes en sterkte…

Ik denk dat Essin gelijk heeft.
Achteraf zal het wel beter voelen. Heel veel sterkte morgen meid!

Precies wat Essin zegt :3

Ik snap het wel, ik zou ook niet graag weer naar de plek gaan waar mn pa is gestorven.(mede ook omdat ze hem slecht verzorgd hebben)

Heel veel sterkte morgen! Wat erg voor je…

Ik denk persoonlijk dat je je opgelucht zult voelen na morgen, het is natuurlijk niet te vergelijken, maar elk jaar gaan ik en mijn familie op de verjaardag van mijn overleden oma, met zn allen naar haar graf en vervolgens met zn allen nog wat drinken, het klinkt misschien raar met het eindigd altijd heel gezellig en we hebben veel schrik. Ik vind het altijd heel fijn om te doen elk jaar :slightly_smiling_face:

Nogmaals heel veel sterkte!

Ik ga er ook wel heen. Maar voel me er niet 100% gemakkelijk bij. Ik denk niet dat ik dit elk jaar met een bootje ga doen. Maar ik denk wel elk jaar naar de steiger waar hij aan land isgehaald en daar dan een bloemetje neerleggen.
Ik snap het nogsteeds allemaal niet… Het voelt mij als de dag van gisteren dat hij weg ging op maandag en zei tot vrijdag ik hou van je …

Bedankt allemaal trouwens voor de steun. (F)

Veel sterkte in ieder geval! (L).

helemaal mee eens
want misschien kun je je er dan meer bij voorstellen enzo… dan vult het gaten en kun je er ruimer over nadenken en het een plaatsje geven in je leven
succes!xx

Bedankt allemaal (L)

Ik vind het echt naar voor je, ik heb er kippenvel van, ik hoop dat je er morgen veel steun en rust in vind, en dat het je ook nog helpt verwerken, succes!

Het zou denk ik wel heel moeilijk zijn.
maar mischien dat je er daarna ook minder pijn van hebt. dat je het dan een soort van kunt afsluiten. het gaat natuurlijk nooit helemaal over.
sterkte & succes iig. (llll’)

Ik hoop dat ik hierdoor minder pijn ervan heb, en ik het kan afsluiten…
De afgelopen week herhaalt er steeds door mijn hoofd wat er vorig jaar allemala gebeurde… van tot hij zei tot vrijdag tot aan dat ik hem zag in het ziekenhuis… Zoals ik net al zei, het voelt voor mij als de dag van gisteren…

Het zal natuurlijk wel even moeilijk worden voor je, dat je op de plek bent waar je broer is gestorven, maar na de tijd zul je je heel opgelucht voelen dat je toch bent gegaan.
Ik hoop dat je er ook veel steun en rust in kan vinden morgen, en dat het je alles een beetje helpt verwerken.

Heel veel sterkte morgen (F)

heel veel sterkte & succes (F)

Xx

Ik vind het echt erg voor je, heel veel sterkte morgen.

-

Wens je heel veel sterkte en succes

pff dat lijkt me idd ook echt moeilijk!
heeel veel sterkte meid!!