Een goede vriend leuk vinden.

Ja het kan altijd anders gaan :frowning_face: Ik hoop dat het goed komt. Of dat het gevoel niet sterker wordt.

Ik had het omgekeerd… Een hele goede vriend, ik beschouwde hem al zo’n 6 jaar lang als mijn beste vriend, die biechtte op dat hij meer voelde voor mij, maar niet 1 keer, maar 2 keer… Eerst toen we elkaar ongeveer een half jaar kende… Hij dacht dat er meer was (we waren toen een stuk jonger) hij vroeg mij ‘verkering’ maar ik was niet verliefd. Hij was erg gekwetst en vriendschap was over… Later kreeg ik een relatie, en hij een relatie met mijn beste vriendin (stond ik natuurlijk wel achter :slightly_smiling_face: ) dus we werden weer goede vrienden en gingen altijd met z’n 4en om! Toen ging zijn relatie over, en mijn relatie ook, we bleven goede vrienden voor nog zo’n 2 jaar, maar weer dacht hij dat er meer was, hoewel het voor mij echt alleen puur goede vriendschap was… Hij vertelde het me, en ik heb hem weer moeten afwijzen, Ik ben direct natuurlijk eerlijk geweest, ook gezegd dat ik super veel geef om hem maar alleen als goede vrienden en dat dat nooit meer zal worden…

hij had er erg veel moeite mee en het contact werd moeizaam, hij was intussen ook goede vrienden geworden met mijn broertje, maar door alle drama ging hij het afreageren op mijn broertje, die kregen dikke ruzie en ik stond op voor mijn broertje, familie gaat dan voor mij altijd voor… Sindsdien is het contact voorbij, dat is ongeveer 1,5 jaar geleden… Ik vind het natuurlijk nog steeds jammer, maar zo werkte het helaas niet meer…

Ik denk dat het best wel kan werken, als het wederzijds is… maar je riskeert er wel een goede vriendschap mee… Ik denk dat er ook wel al veel mooie relaties uit zijn ontstaan, ik denk ook dat een relatie gebaseerd is op hele goede vriendschap erg stabiele relatie zal zijn… Als het wederzijds is…

Dat lijkt me echt lastig :frowning_face: Om iemand in die positie te brengen, alsof je hem/haar dan pusht omdat je vertelt dat je hem/haar leuk vind. En dat je dan ook nog iets moois verpest. Maar het kan inderdaad ook goed gaan. Het is 50/50.

Oh okee! Dan zou ik gewoon een datum afspreken wanneer jullie wat gaan afspreken. Ook al is dat pas over een paar weken! Zet gewoon een datum vast kun je daar naar toe leven en kun je ook wat regelen met vervoer of trein enz.

Ja gaan we wel doen :slightly_smiling_face: We hadden al een keer afgesproken met een groepje, maar dat ging niet door. Is het dan niet raar dat ik vraag of we met zn tweeën af kunnen spreken. Of zal ik eerst voorstellen met dat groepje.

Sinds de brugklas hele goede vrienden, we praatten nu al 5 jaar iedere dag om het zo te zeggen. Begin 3e gaf hij toe dat hij met wel ‘een leuk meisje’ vond. Daarvoor vond ik hem nooit leuk, als in leuk vinden haha. Maar vanaf dat moment is het niet meer uit mijn hoofd geweest. In de vierde kreeg hij iets met een vriendin van mij en toen baalde ik ZO hard dat ik daarna (toen het over ging tussen die twee) toch maar heb toegegeven dat ik hem ook leuk vond, durfde dat eerst niet omdat ik bang was dat het ‘niet zou werken’. Nu zijn we al een jaar samen. Soms beetje lastig omdat we elkaar eigenlijk té goed kennen soms maar ook wel heel leuk. :grinning:

Het lijkt me zo leuk :grinning: maar ook wel lastig dat hij al meteen mijn minpunten weet enzo

Ligt eraan wat je zelf wilt! Maar de eerste keer kun je met een groepje doen. Bevalt het goed dan doe je daarna nog met zijn 2e een keertje (:

Ja denk dat we eerst met een groepje doen :slightly_smiling_face: Is wat chiller haha

En tender, ik heb paar weken terug hetzelfde meegemaakt… Zomaar was het gevoel weg. Alleen ging hij mij bedreigen, dat was wat minder :grinning:

Ik heb het ook andersom meegemaakt en die vriendschap is nog 100% hetzelfde. Bij ons is het dus gewoon goedgekomen, maar ik zou zeker even kijken of hij jou leuk vindt en je moet zelf bepalen of je het verteld of niet. 50% kans

ik ga jou mijn andere kant laten zien, de leuke versie. Mijn huidige vriend en ik waren aardsvijanden in de onderbouw van de middelbare school, hij vond mij een b*tch… Ik vond hem egocentrisch. en onvolwassen. We hadden dagelijks ruzie op school, bladiebla… In de 3de klas raakte één van mijn beste vriendinnen bevriend met hem… Toen ik zag hoe hij met haar omging dacht ik: hij is eigenlijk best oke… Hij is niet zo’n etterbak als dat ik dacht (hij stopte altijd passers in mijn been, ging tegen mijn stoel aanschoppen tijdens toetsen). Toen mijn vriendin het verkeerde pad op ging raakte zijn vriendschap met hem een beetje van de baan… Ik had toen al een korte periode dat we met elkaar mailde over problemen die we hadden, maar op school zeiden we geen woord. Rond de 4de klas, werden we “vrienden”. We deden verder niks met elkaar, maarja… we waren wel gewoon vrienden. Ik kreeg toen met één van zijn beste vrienden en toen raakte wij natuurlijk ook iets meer in contact… Nou die relatie was van korte duur en het ging uit. Maar wij gingen steeds meer praten en praten. Ik kreeg al gauw een grote crush op hem. Ik ben toen ook 1,5 jaar single geweest omdat ik niet wist wat ik moest doen met mijn gevoelens. (dit was van de 4de t/m de 5de klas). Hij zei altijd tegen vrienden dat hij absoluut geen gevoelens voor mij had, dus daar raakte ik van overtuigd. Dus in de 5de klas zat er een jongen in mijn klas die super veel interesse in mij had. Dus we kregen toen ook een relatie. Maar ik wist niet hoe ik het mijn beste vriend moest vertellen. Toen hij erachter kwam, (dit heeft hij me pas veel later verteld, tijdens onze relatie), dat er iets brak in hem, en hij stiekem hoopte dat het niet waar was. Hij had geen idee waarom hij zo voelde, want hij riep ook altijd dat hij echt nog niet verlieft word en meisje niet leuk vind, en zijn eerste relatie pas op zijn 23ste wou. Dus ik had inmiddels een leuke relatie. Maar de eerste keer dat ik bij hem bleef slapen ben ik maar liefst 11x gebeld door mijn vriend 's nachts. Mijn vriend snapte dus niet echt waarom mijn beste vriend dat deed. Ik vertellen dat we op zich best close waren. Op een gegeven moment mochten we allebei iets eisen van elkaar. Maar toen werd zijn eis: elke keer dat je dag zegt tegen mij, moet je me een kus geven. Ik maakte er een kus op de wang van, omdat het anders gewoon echt niet kon. De eerste keer was nadat hij me thuis had gebracht van het feestje van mijn beste vriendin. Hij dacht dat ik het niet zou doen, maar ik deed het wel. Dus ik gaf hem in de auto een kus op zijn wang, en bam… daar waren mijn onderdrukte gevoelens weer. Hij ging langzamerhand mij steeds meer uitdagen (dit deed hij onbewust, want hij vond het eigenlijk gewoon niet leuk dat ik verkering had). En we werden closer en closer. En toen mijn vriend het uitmaakte met me, was ik toch wel gekwetst… Maar nadat mijn beste vriend me troostte was ik er wel weer overheen. We deden elke maand leuke dingen (want nouja, hij was van school af, en ik was blijven zitten en moest nog een jaartje). Meer konden we dus ook niet afspreken. We gingen toen met een groep vrienden naar de bioscoop (de 5 legendes). Hij wou per se naast mij zitten anders zou hij weglopen uit de bios. Dus ik zat naast hem en hij zat zich dood te vervelen. We gingen daarna met de trein weer terug naar huis. Mijn vriendin ging met de bus weer ergens anders heen, en hij en ik fietste (zoals we heel vaak deden) samen naar huis. Hij slaat dan op een gegeven moment af en daar nemen we altijd afscheid. Dus het sneeuwde, en het was gezellig. En toen zei hij plotseling: je kan ook op een andere manier afscheid nemen. Ik snapte niet wat hij bedoelde (ik wou het niet geloven). En hij gaf me een kus op de mond… en daarna ben ik naar huis gefietst. Totaal ontwetend omdat hij nouja, mij niet leuk vond. Dat heeft hij zo vaak gezegd. En ik zei: dat als ik verlieft op hem werd, en hem wou zoenen, hij keihard weg moest rennen. Want we mochten niet verlieft worden op elkaar, en onze vriendschap verpesten. Dit was donderdag, en we hadden zondag onze maandelijkse afspraak. Dus wij wandelen (waar we heel vaak wandelen). En we hadden afgesproken bij de uitkijktoren. Daar was ik al, het was super koud en hartje winter. We stonden tegen elkaar aan, lekker te babbelen. En hij gaf me weer een kus op de mond, en toen zoende ik hem… niks raarder dan je beste vriend zoenen! Dus wij allebei geshockeerd, en zo zijn we ook weer terug naar huis gegaan, nadat we een dag vol flirten hadden gehad. Ik was smoorverliefd en hij wist niet of hij klaar was voor een relatie. Super crazy was dit aangezien ik hem al 3 jaar leuk vond! Maar de dag daarna, nadat ik hem steeds erna vroeg, zei hij dat hij echt gek op me was… En toen kregen we een relatie, en nu ben ik nog steeds zielgelukkig met mijn beste vriend. Je moet gewoon tot ze doordringen, of dus gewoon maar vergeten. Want door hem te vergeten en verder te gaan, werd hij toch wat jaloers. Want hij wou mij voor zichzelf. Dus just go for it! Want gevoelens staan een goede vriendschap toch in de weg(:

Dit is zo mooi. :grinning: Leuk dat je zo’n ander beeld van hem had in het begin en dat het toch zo is geworden :slightly_smiling_face:

Maar helaas, ik ben te weten gekomen dat hij niks van de flirts meent en dat hij het niet eens wilt proberen door de afstand…
Jammer :frowning_face: :cry:

Ahh echt jammer… Ik hoop dat jullie in ieder geval nog vrienden kunenn blijven :sob::muscle:

Ik weet niet, ik voelde me afgewezen, want iedere keer als ik tegen hem praatte zei hij niks terug of negeerde me. Het is na drie jaar wel weer een soort van vriend geworden hoor, maar niet meer zoals hij eerst was. Erg jammer ):

Ja, ik ben blij dat ik het niet heb verteld :slightly_smiling_face: komt wel weer goed.

Ik was iets meer dan 2 jaar geleden op mijn beste vriend. Hij was mijn klasgenootje en had een vriendin die ook bij me in de klas zat. Hij begon met mij te flirten en ik vond dat not-done tegenover haar. Ik heb mijn gevoelens duidelijk gemaakt en heb hem een tijdje met rust gelaten. Na een paar dagen zei hij dat hij hetzelfde voor mij voelde en we zijn nu al 2 jaar samen!