Een goede vriend die het even niet meer ziet zitten

  • Weg, wil niet dat het op internet blijft staan.

Maar eigenlijk is het toch juist een heel positief bericht? Hij heeft weer contact met zijn tante! Probeer hem daarin te steunen. Ik neem aan dat van de rest al afwist, je kunt zeggen dat hij het wel verdient na zoveel meegemaakt te hebben, nu weer iets leuks in zijn leven te hebben. Oid.

Het is wel echt lief van die jongen dattie zn hartje lucht bij jou , alleen hij vertelt echt alleen jammere dingen , waar jij niet aan kunt doen. Het enige wat je kan doen denk is hem troosten , maar verder weet ik ook niets te zeggen … :blush:

Jeetje. Herkenbaar, alleen was ik iets ouder. Tja, wat kun je daar het beste op antwoorden? Misschien dat je kan zeggen dat je er voor hem bent als hij je nodig heeft en dat je heel goed kan troost knuffelen ofzo? Het is echt verschrikkelijk wat hem allemaal is overkomen. Maar het leven is nou eenmaal erg oneerlijk. Het enigste wat hij kan doen, wat iedereen trouwens kan doen… is het beste van je leven maken. Alles eruit halen wat erin zit.
Het is ook erg fijn dat hij contact heeft met zijn tante, dat zal er denk ik voor zorgen dat hij alles na een tijdje ook een eigen plekje kan geven. Ook is die stiefmoeder iets wat hij wel moet accepteren, anders maakt hij het alleen maar moeilijker voor zichzelf en zijn vader, waardoor ook de band tussen vader en zoon slechter wordt. Zijn vader voelt zich vast ook erg alleen, omdat zijn vrouw (moeder van de jongen) overleden is. Ouders kunnen ook veel verdriet hebben, ookal lijkt het soms alsof dat niet zo is. Misschien moet hij ook wel praten met zijn vader over hoe hij zich voelt. Dat heeft bij mij voor veel opluchting gezorgd.

Verwerken van de dood van iemand die je erg dierbaar is, heeft tijd nodig. Heel veel tijd. Denk daarbij aan jaren. Soms geeft iemand het snel een plekje dat kan na 3 of 4 jaar zijn, maar het kan ook zijn dat hij het pas na 10 jaar een plekje kan geven. Dat verschilt per persoon. Maar hij moet de tijd nemen om het te verwerken. Om er mee te leren leven. Terwijl hij dat doet, kan hij nog wel genieten van het leven. Alles eruit halen wat erin zit, zodat zijn moeder en grootouders trots op hem kunnen zijn.

Heel erg bedankt voor jullie reacties, ik ga hier zeker iets mee doen!

Iemand anders nog tips? ;$