een brief voor papa

Dit is een brief vor mijn papa maar ik durf hem toch nooit te geven :frowning_face:
Ik post het hier omdat ik dit echt even moet delen. Ik heb best veel details weggelaten en ik hoef eigenlijk niet echt reacties…

*casper is mijn tweelingbroer

Papa, hoe vaak heb ik dit niet al getypt. Papa, ik wil je een brief schrijven. Een hele lange die je precies kan vertellen wie ik ben en hoe ik over je denk. Ik zou het zo graag willen en ik heb het zo vaak geprobeerd, maar ik weet nooit de juiste woorden te vinden. De afstand lijkt te groot om te overbruggen, terwijl ik al mijn hele leven bij je in huis woon.
Vandaag probeer ik het opnieuw, omdat ik vind dat je het moet weten. Ik hou van je, met heel mijn hart. We hebben vaak ruzie en er zijn genoeg dingen waar ik me ontzetten aan kan ergeren, maar ik weet zeker dat dat ook wederzijds is. Het is niet altijd even gemakkelijk hier, maar we slaan ons er wel doorheen. Wat zeg ik, we? Sorry, ik heb je nooit echt goed geholpen. Ik hoop dat dat in de toekomst beter zal gaan, ik hoop het echt. Het is gewoon dat ik het niet makkelijk vind om te zeggen wat ik echt voel en denk. Maar ik zal nog één laatste poging wagen.
Vroeger dacht ik altijd als ik ruzie had met Casper en met jullie, ach mijn ouders hebben tenminste elkaar nog. Door die gedachte was mijn schuldgevoel na een van de vele ruzies net iets kleiner. Anderhalf jaar geleden stopte die gedachten, jullie hadden elkaar niet meer. Mama had iemand ontmoet in India, tijdens een lange vakantie terwijl we haar eigenlijk thuis nodig hadden. Ik had haar tenminste nodig. Drie dagen voordat ik 15 werd, vertelden jullie me een klein beetje wat er aan de hand was. Je zei dat mama lurrevedurre had, liefdesverdriet.
Ondertussen zijn we een boel ruzies en tranen verder binnen ons gezin. Casper heeft de diagnose van Asperger gekregen en daardoor is wel veel duidelijk geworden. Hij krijgt nu op een betere manier aandacht, maar nogsteeds val ik daardoor soms weg in de schaduw. Eerst kwam mama, daarna Casper en dan pas ik. Mama stond en misschien staat op de eerste plaats, je hoofddoel was je huwelijk redden. Natuurlijk begrijp ik dat, maar ze heeft je echt slecht behandelt. Ik snap niet dat jij haar moet smeken om te blijven, terwijl het eigenlijk andersom hoort te zijn. Ik schrijf deze brief ook aan jou en niet aan haar omdat ik sterk betwijfel of ik zelf nog van haar hou. Op het moment zeker niet.
Ik hoorde jullie net praten, zoals ik jullie zo vaak hoor praten. Het huis is gehorig, dat mag je inmiddels wel weten. Het eerste jaar nadat mama terug was uit India heb ik nachten wakker gelegen van het geroezemoes uit de kamer naast mij. Jullie kamer, en het geroezemoes was zacht geruzie waarvan ik af en toe een paar woorden meekreeg. Daarna leek het weer een tijdje goed te gaan, samen leuke dingen doen en er was weer meer geld. Ook met Casper gaat het beter, hij maakt niet iedere dag meer ruzie met mij maar nog wel met jou. Ik vraag me af wat er gaat gebeuren als mama weggaat, blijft Casper dan hier?
Want mama gaat weg, dat hoorde ik jullie net zeggen. Ik wist het al, want ik weet dat die man zelfs hier in huis is geweest. Ik heb zijn rug gezien, hij droeg een grote zwarte jas en was breed gebouwd. Heel anders dan jij bent, lieve papa.
Het is vreemd, de laatste dagen deed mama juist extra lief. Ik zag jullie elkaar zelfs nog een kus geven. Jij bent zo lief voor haar. Veel te lief.
Bijna kreeg ik weer hoop dat alles goed zou komen en dat jullie zouden doen alsof dit alles nooit gebeurd was. Bijna, totdat ik jullie stemmen net harder hoorden worden. Mama gaat weg, heeft ze gister bekend gemaakt bij jou. Ik weet niet of ik haar zal missen, waarschijnlijk wel. Ik weet niet of ik haar nog wil zien als ze ergens woont, waarschijnlijk niet. Dat heb ik haar ook gezegd toen ze anderhalf jaar geleden op het punt stond om weg te gaan. Ik weet dat ik met jullie allebei geen goede band heb, maar met jou mis ik die het meest. Puur omdat ik eigenlijk heel erg op je lijk en we de zelfde humor hebben, maar ook omdat ik liefde nodig heb. Ik vind het niet leuk om elke ochtend uitgescholden te worden en ik vind het niet leuk als jullie ruzie maken. Ik vind het niet leuk dat jullie mij niet kennen en ik vind het niet leuk dat mama weggaat. Ik vind het niet leuk om te huilen en toch kan ik niet ophouden. Asjeblieft papa, vertel me dat alles goed gaat komen. Vertel me dat je gelukkig bent of het in elk geval weer word. Vertel me dat dit alles nooit gebeurd is en knuffel me alsof ik je kleine meisje ben. Hou van me, want ik hou ook van jou.

Mooi geschreven… (:

Je kunt hem ook plaatsen in het ‘een brief die je nooit gaat verzenden topic’ :slightly_smiling_face:
mooi geschreven trouwens

nou meid, ik kan je zeggen heel mooi geschreven.

ik kreeg er tranen van, ik zit nu dus in een shit-periode

Is daar een topic van? hmm stiekem hoop ik dat ik hem toch durf te geven maar ik ben zo bang dat het dan realiteit word

Heel mooi geschreven, echt mooi.
Leg hem op zijn kussen ofzo, dan hoef je hem niet onder ogen te komen als je hem geeft zegmaar. En of het realiteit wordt kan jij, noch je brief iets aan doen. Laat je vader eens weten wat je denkt, dat zou best goed kunnen zijn voor jullie:)
Sterkte met deze situatie!

Hm misschien doe ik dat wel, maar zal ik dat die man langs is geweest er dan in laten of niet want ik weet niet of hij dat weet en straks maak ik het alleen maar erger

ik vind het echt super mooi geschreven! het is inderdaad misschien wel een mooi idee om de brief op z’n kussen te leggen! waarschijnlijk ziet je vader dan in dat hij ook tijd in jou moet steken! en het gedeelte met dat je die man zag zou ik er zeker in laten, want je zegt eigenlijk wel op een indirecte manier dat je vader beter dan hij is

Hele mooie brief. Ik vind dat je hem zeker aan hem moet geven. Als je niet weet of hij weet dat die man is geweest kan je dat misschien beter weg laten, maar verder zijn het allemaal dingen die je hem moet laten weten.

Ik denk dat ik het erin laat, want hoe graag ik ook zou willen dat dit alles nooit was gebeurd, mijn moeder moet ook maar is gewoon voor haar daden opdraaien …

ik weet trouwens niet 100 % zeker dat het die man was, maar wel 99,9%

Echt prachtig geschreven…
Ik denk dat het wel beter is om het aan je vader te geven of het hem ‘te laten vinden’… Hij is toch je vader en zal ondanks omstandigheden echt van je houden…
Het is misschien voor hem ook een goede wake-upcall, dat als hij jou niet ook wil verliezen, net als je moeder, dat hij wel wat meer positieve aandacht aan je zou moeten geven,
heel veel sterkte!

Wauw echt een super mooie brief. Ik zou hem zeker aan je vader geven hoe moeilijk dat ook is. Je wilt dat je vader je beter leert kennen en dit kan de eerste stap zijn. Je vader heeft het er vast ook moeilijk mee dat je moeder weggaat en door de brief te geven weet hij dat je altijd achter hem zult staan en hem wilt steunen. Succes meid!

je vader zal ook inzien dat je aan zijn kant staat, en dat is ook goed voor jullie band!

Wow, nu heb ik ook tranen in mijn ogen.
Echt heel mooi geschreven, en het lijkt me inderdaad eng het hem te geven, maar ik denk dat hij er heel blij mee zal zijn.

Supermooi geschreven zeg, zit hier gewoon met tranen in mijn ogen.

Ik zou die brief ook zeker aan je vader geven, ik weet zeker dat die dat erg zal waarderen.

Heel erg veel sterkte!

pff ik vind mezelf nu echt een schijterd nou ik heb de tekst in elk geval al naar mn mail gestuurd dus als ik zou willen kan ik hem morgen uitprinten…
wat zou een goed moment zijn om het te geven of iets dergelijks want ik wil eigenlijk niet dat mn moeder het ziet …

Ben er stil van… ik vind het een goed idee om 'm aan je vader te geven, dan zal hij zien hoeveel je van hem houdt en hoe je hem steunt. Sterkte!

En toen bedacht ik het me, ik kan het ook mailen… zal ik dat doen?