Echte vriendinnen?

[i]sorry, ik wil niet dat dit verhaal te lang zichtbaar bleef voor iedereen. Dus heb ik het eraf gehaald.

xx[/i]

Ten eerste: sterkte

Dit is echt heel vervelend voor je. Misschien hebben je vriendinnen zelf ook veel problemen, waardoor ze meer met zichzelf in de knoop zitten en weinig tijd hebben voor anderen. Bovendien geld het spreekwoord ‘uit het oog, uit het hart’ soms écht, en nu jij op een andere school zit is het contact natuurlijk wat minder…maar wat je vriendinnen nu doen vind ik absoluut niet goed. Probeer die meiden op je nieuwe school wat beter te leren kennen, misschien zijn dat hele leuke vriendinnen voor je. Succes!

Inderdaad, allereerst: veel sterkte!

Een beste vriendin is als een vriendje: je vindt er niet een twee drie eentje. Het moet iemand zijn die naar al je problemen kan luisteren, om je moet lachen, je altijd aardig vindt, etc. Het moet een meid zijn die er voor je klaarstaat in moeilijke tijden en je dan goed advies kan geven.
Wat je nieuwe vriendinnnen doen, is dom: je niet serieus nemen met je boulimia-probleem. Óf het interesseert hen niet óf misschien weten ze er wel geen raad mee.
Ik ken je gevoel heel goed: het alleen zijn terwijl je er niet eens gek uitziet en geen nerdje eersteklas bent. Ga op zoek naar nieuwe vriendinnen. Of, als je echt ten einde raad bent, kun je misschien een penvriendin zoeken en bij haar je frustraties van je af schrijven. Ga naar feestjes, festivals, activiteiten, disco’s, gewoon overal waar je mensen tegenkomt. En maak dan vooral contact, dus gewoon lachen en een babbeltje met de nieuwe mensen aanknopen.

Over je boulimia: ik weet niet of je al hulp gezocht hebt, maar zoek hulp! Ga naar de huisarts en praat erover.

bedankt !! (L)

jaah, ik ga volgende week naar ziekenhuis voor een onderzoek.
En ik moet ook naar iets waar ik therapie krijg =).

& ik ga morgen denk ik maar J. (bf) opbellen, en dan er over praten. Ik ben nooit zo goed in zeggen wat ik echt wil, en echt denk. Maar ik ga dat zeker proberen morgen.

[i]Hjee
ik vind het heel erg moedig vn je dat je je verhaal hier zo neer typt.
Ik zou niet zggn dat ik het ook al mee heb gemaakt, maar ik kan me best wel herkennen in zo’n situatie.
Ik ben dit jaar ook veranderd van school. Een hele moeilijke stap, omdat ik één van mijn beste vriendinnen moest achterlaten. En omdt ik bang was om haar kwijt te raken. Nu is ze nog steeds en blijft ze nog steeds men beste vriendin maar ik heb een probleem waar mee ik niet bij haar terecht kan. En in mijn nieuwe school kom ik ook wel overeen maar het zijn geen echte vrienden die voor je zullen vechten. Ik vind het heel erg voor je dat die mensen ofja je oude vrienden je zomaar in de steek laten. Het is wel een feit dat als je veranderd vn school dat het contact wat verbreekt, maar jij doet ng moeite en wil nog afspreken. Dusja…
Ik vind het dan wel wat laf dat ze je zou in de steek laten. Terwijl ze eigenlijk voor je klaar zouden moeten staan. Misschien is het dan wel beter om gwn eens een gesprek met hen te hebben. Ofwel om gwn nieuwe vrienden te zoekn? Misschien wel moeilijk, maar je moet vertrouwen hebben in jezelf. En niet metteen altijd het ergste denkn. Je zult zkr en vast ng een toffe beste vriendin voor het leven tegen komen!

Ik hoop dat je er iets aan hebt.
Liefs en veel succes , sterkte! [/i]

Ik heb ook niet echt een bf die me begrijpt. En dat is kut, ik weet het
Op school trek ik wel op met twee meiden en ze zijn heel aardig, maar soms sluiten ze mij (onbewust) uit en dan loop ik daar maar wat bij

Miss moet je er idd over praten, zeggen hoe jij erover denkt?

Sterkte in elk geval!
xx