Dyslexie / dyscalculie bij uni studenten, iemand ervaring?

Ik loop dit hele jaar al tegen studieproblemen aan, op de uni. Ik denk dat ik faalangst heb en daarnaast lukt het me niet om effectief te leren. Ik kom niet door de studiestof heen en mijn tempo ligt (te) traag.
Nu dat ik iets van een leerstoornis of een automatiseringsstoornis heb, omdat ik altijd al moeite heb gehad met dingen automatiseren (veters strikken, leren zwemmen, fietsen, die dingen duurden aanzienlijk langzamer) en heb ook nooit goed geleerd te rekenen, ondanks extra modules die ik meekreeg (ik kan nog steeds echt niet rekenen, draai af en toe getallen om) + autorijden gaat nu ook moeizaam (ik heb geloof ik al 60 lessen gehad…)

Nu ben ik op zoek naar een orthopedagoog in mijn stad die me kan helpen om te onderzoeken of ik iets van een leerstoornis heb en mij te helpen om mijn studie aan te pakken (1 op 1 begeleiding). Bij de uni hebben ze wel cursussen en trainingen, maar ik heb aan mijn studiecoach gevraagd om 1 op 1 begeleiding en die wist ze niet. Het uitgangspunt van de uni is namelijk dat je zelfstandig studeert en er zijn dus ook niet echt mensen volgens haar die vanuit de opleiding speciaal 1 op 1 begeleiding geven.

Ik kijk ook wel eens bij instellingen voor dyscalculie / dyslexie maar die zijn vaak gericht op middelbaar / basis / kinderen dus.

Weet iemand wat voor mij goede opties zijn om te overwegen / welke paden ik moet inslaan om iemand te vinden die me kan helpen met mijn studie?

:bored:

Ik ga dit topic even volgen. Ik heb zelf zowel dyslexie als dyscalculie en ik zit op het hbo (3e jaars). Ik merk ook dat ik in de les de lesstof makkelijk oppak, alle begrijp dingen snap ik eigenlijk altijd in een keer.
Echter het leren (stampen) van termen gaat vrijwel niet.
Ik heb hier echter ook helemaal geen begeleiding bij, en voor zover ik weet bestaat dat ook niet bij mijn hbo.

Het enige dat ik weet dat ze doen is dat als je aantoonbaar door een van deze problemen studievertraging hebt dat je een jaar langer stufi kan krijgen.
Ik ben dus wel benieuwd of dat er nog andere hier zijn die wel aanpassingen hebben of extra hulp.

Bij ons is het zo dat studenten met vb. dyslexie, meer tijd krijgen bij examens. Je kan . Als je gewoon op google ‘orthopedagogen *jouw stad*’ ingeeft, vind je er dan geen? :slightly_smiling_face:

Tijdens de bachelor was ik goed bevriend met een meisje die de aantekening dyslexie had. Ze heeft haar universitaire bachelor samen met mij zonder vertraging kunnen afronden, echter heeft het haar wel meer moeite gekost. Ze kreeg ondersteuning via het studiepunt, mocht onder andere langer doen over haar tentamens en kreeg uitstel op grote papers waar nodig. Ook waren alle docenten op de hoogte van haar dyslexie. Verder was ze er ook proactief mee bezig; ze was ook faalangstig maar zette zich daar overheen door haar werk na te laten kijken door onder andere mij en een andere vriendin, zodat ze met meer zelfvertrouwen dingen kon inleveren.

Zover ik weet zijn de meeste universiteiten daar op een soortgelijke manier mee bezig. Als jouw studiecoach het niet weet (wat ik ERG raar vind, want die hoort het te weten…) dan kan je vaak terecht bij zoiets als een helpdesk of studiepunt bij je op de universiteit/faculteit. Wel heb je een aantekening/indicatie nodig om bijvoorbeeld meer tijd te krijgen bij tentamens. Soms kunnen mensen je op zo’n punt doorverwijzen naar een universitair pedagoog/psycholoog die je verder kan doorverwijzen, maar zoals hierboven wordt gezegd kan je ook zelf zoeken naar een (ortho)pedagoog op het internet.

Het probleem met dit soort dingen is dat vaak mensen niet afweten van de hulp die mogelijk is via de hogeschool of universiteit, en dat daar ook niet genoeg reclame voor wordt gemaakt. Je moet zelf dingen proactief oppakken. Dus niet stoppen bij die ene studiecoach die je niet kan helpen, maar bombardeer gewoon meerdere punten met mails.

Inderdaad, ik krijg ook meer tijd op mijn tentamens (niet op verslagen) en ik zou vergroot schrift mogen krijgen als ik daar behoefte aan heb (maar dat doe ik nooit).
Ik heb trouwens wel één keer een verslag mogen herkansen zonder dat het als herkansing telde omdat er te veel taalfouten in zaten. Overigens was dat de enige keer, terwijl ik wel vaker verslagen terug gekregen heb die ik niet gehaald had door een te veel aan taalfouten die ik dan volgens de normale regels moest herkansen.

Verder is het me tijdens mijn opleiding wel opgevallen dat ik soms mijn docenten moest uitleggen waar ik last van had met mijn dyslexie en dyscalculie, ze leken niet allemaal op de hoogte te zijn wat het nou eigenlijk inhoud.

Hee ik herken je problemen wel! ben zelf bijna afgestudeerd op de uni maar heb zware dyscalculie. Ik had hier echt al bij de eerste rekenlessen in groep drie last van dus heb hiervoor veel bijlessen gehad. Daarnaast heb ik ook concentratieproblemen (adhd zit in de familie). Ook de rijlessen herken ik haha, ik ben pas bij mijn 4e x geslaagd voor mijn rijexamen. Ik had ontzettend veel moeite met inschatten van meters tijdens het rijden wat zorgde voor dramatische examens wat weer resulteerde in faalangst.

Anyways, op de uni heb ik wel aangegeven dat ik dyscalculie heb maar hier doen ze eigenlijk niets mee. Eigenlijk doen ze gewoon alsof ik dom ben. Ik heb t geluk dat ik bijna niets aan rekenen/wiskunde/inzicht enz enz hoef te doen maar zodra ik het wel krijg dan bieden ze me geen hulp aan. Zo heb ik eens een tentamen moeten maken met hoofdrekensommen die ‘makkelijk genoeg waren voor iedereen’, maar dat geldt voor mij natuurlijk niet. Pech dan. Ik denk dat een test toch wel fijn is om te laten doen ondanks dat dit voornamelijk bij kinderen wordt gedaan, er zijn best wel wat dingen die met dyscalculie/dyslexie samenhangen dus dan kun je alles daarop een beetje aanpassen. En ik zou inderdaad kijken voor 1 op 1 begeleiding heeft bij mij op de basis en middelbare ontzettend veel geholpen!

Ik zou eerst een naar een orthopedagoog gaan, want je denkt dat je faalangst,dyslexie en dyscalculie hebt, maar je hebt je hier nog nooit oplaten testen? Of begrijp ik het nu fout?

Ik heb dyslexie en ik heb precies de dingen gehad vroeger die jij beschrijft. Gelukkig heb ik wel al vanaf mijn 7e begeleiding gehad zodat ik het nu zelfstandig (wel met wat meer leren dan anderen) goed redt op de uni.
Op veel scholen bieden ze helaas geen een op een begeleiding, zelfs niet op basisscholen. Die zul je er dus particulier bij moeten nemen. Voor je faalangst kun je wel gratis met de universiteitspsycholoog praten. Dat kan je echt enorm helpen. Verder kun je een officiële test aanvragen waardoor je een verklaring van je functiebeperking krijgt. Hierdoor kun je extra tijd bij tentamens krijgen.

True.
Vroeger op mijn basisschool hadden ze wel door dat ik niet goed kon rekenen, maar ze hebben me alleen wat extra boekjes mee naar huis gegeven, zo van ‘oefen maar wat meer’, maar verder is er niets mee gedaan. Ik heb af en toe wel overwogen om ‘het’ te laten testen, maar op de basis en middelbare haalde ik (met moeite) het allemaal nog wel, alleen nu dus niet meer.
Mijn moeder heeft ook problemen met rekenen + getallen omdraaien en rijd geen auto.

Ik overweeg sterk om naar het HBO te gaan omdat het me dit hele jaar niet goed is vergaan en ik zo een beetje meer vertrouwen kan krijgen in mezelf omdat het met minder studiestof wellicht beter lukt + het voor mij echt niet leuk is om zulke dikke boeken te bestuderen omdat ik het gevoel heb dat ik erin verzuip.
Het probleem is dat ik op google niet veel in de buurt kan vinden waar ik woon, maar ik heb inmiddels een afspraak kunnen regelen met een orthopedagoog (een beetje een aparte man, maar hij is wel officieel erkend orthopedagoog). Ik heb zelf nooit gedacht aan dyslexie, maar toen ik mijn problemen noemde zij die man dat dat misschien iets is wat ik heb, omdat dyslexie ook in veel vormen kan voorkomen en ook pas op latere leeftijd duidelijk kan worden. Het is ook zo dat dyslexie en dyscalculie gemengd kunnen voorkomen.

Ik heb ook het idee dat ik verkeerde leerstrategieën heb. Het lukt mij ook niet om het aantal pagina’s wat ik volgens de studiewijzer zou moeten lezen te lezen en aan zelf samenvatten begin ik ook niet omdat dat me hoogstwaarschijnlijk te veel tijd kost. Ik zit steeds van
‘ik weet niet hoe ik dit moet leren / bestuderen’ / plannen / de stof goed in me op te nemen / hoe ik beter kan leren

Ik doe momenteel pedagogische wetenschappen en daar zit toch wel wat statistiek in, dus vroeg ik me af of dit ook wel verstandig is om te blijven studeren, en heel veel andere uni studies hebben ook statistiek

Ik zou je laten testen. Pas dan weet je welke maatregelen je kan nemen.

Laat je inderdaad eerst testen. Het is inderdaad zo dat dyslexie en dyscalculie vaak samen voorkomen, ik zit er zelf ook mee. Ook ik heb vroeger nooit aan dyslexie gedacht omdat ik wel kon lezen en ik altijd dacht dat het normaal was dat ik spelling erg moeilijk vond, maar zeker met de vreemde talen kwam dit wel duidelijk naar voren.

Hoe heb je op het vwo geleerd dan? Ik neem tenminste aan dat het daar wel goed ging aangezien je nu op de uni zit.

En de stap van de uni naar het hbo is niet vreemd om te maken. Het leren moet nog wel een beetje leuk blijven en je zal sowieso niet de enige zijn die de stap maakt.

Ik heb op het vwo altijd wel veel moeten doen / deed er volgens mij langer over dan anderen, maar door door te zetten is het me wel gelukt om zo’n beetje alles te halen. Het was natuurlijk ook wel minder stof en je werd meer begeleid / meer herhaling.

Wat is de reden dat je je niet laat testen dan?

Ik ga me nu wel laten testen, door een orthopedagoog.

Niet elke orthopedagoog kan jou niet diagnosticeren als het goed is. Regels zijn veranderd. Je hebt tegenwoordig een extra aanstelling hiervoor nodig. Een ‘normale’ orthopedagoog zou jou wel prima kunnen ondersteunen. De vraag is af je daadwerkelijk hulp krijgt zonder dat stickertje.

Ik vind het raar dat de school jou geen extra mogelijkheden bied. Bij ons is er altijd ruimte voor extra begeleiding. Meer tijd voor toetsen en aanpassingen etc.

De orthopedagoog waar ik heen ga zegt dat hij me wel officieeel kan diagnosticeren, en voor die aanpassingen die jij noemt heb je eerst bewijs nodig, oftewel moet er eerst iets worden vastgesteld (dat ik dyslexie / dyscalculie heb)

Heb het laten testen door orthopedagoog en krijg dyscalculie verklaring. Weet niet of ik er nu veel aan heb, maar voor de toekomst is het handig en ook gewoon om tegen mensen te zeggen.

En ga je er ook wat mee doen? (Late reactie maar was benieuwd.) Want alleen aan zo’n verklaring heb je niet echt veel.

Zie trouwens dat ik hierboven ik wordt heb gebruikt. Lekker typisch. :’)