Dyscalculie? Of gewoon slecht in wiskunde?

Hoi,

Ik heb altijd al moeite gehad met rekenen. Mijn basisschool-leraar werd meestal boos als ik de sommen na 3 keer nog niet snapte. Sindsdien ben ik bang om dingen te vragen.

Ik zit nu in VWO 2, en wiskunde gaat voor mij veel te snel. Ik leer voor proefwerken elke keer goed, maar als ik het dan eenmaal moet maken, heb ik een complete black-out. De vorige keer (zo’n week geleden) ging ik gewoon bijna/half huilen. Het liefst was ik weggerend en het later gemaakt, maar dat kon niet. Ik durf dingen vaak niet te vragen en ik ben bang dat mijn klasgenoten mij dom vinden en me gaan pesten.

Ik zit naast een vriendin die echt aardig is, maar vandaag moesten we sommen maken en ze keek met mij mee (ze had geen spullen mee). Ik pakte m’n rekenmachine, en ze zei:‘Pak je voor zo’n simpele som je rekenmachine?’ En ik werd rood, klapte totaal dicht (dat heb ik dan altijd) en stotterde dat ik best wel faalangst heb voor rekenen. Ze keek me heel begrijpend/medelijdend aan en hielp me toen alles te maken. Heel lief natuurlijk, maar ik wil eigenlijk geen medelijden.

Ik heb bijles van mijn soortvan-oom. Hij is heel aardig en bij hem snap ik het! Maar voor mijn proefwerken haal ik dan wéér een 2 en dan urf ik het amper thuis te vertellen. Mijn ouders worden nooit boos hoor, maar ik ben bang dat ik ze teleurstel, net als mezelf, mijn leraar en mijn oom. Soms denk ik weleens dat ik beter niet kon bestaan (maar dat is maar héél soms hoor)…

Het allerergste vind ik dat ik het wel WIL snappen, maar dat simpelweg niet KAN. Ik kan daar razend om worden, maar dat helpt niet. Ik ben bang dat ik naar de Havo moet, ookal sta ik voor alle andere vakken goed, behalve nask. Ik ben té bang om op 2 vakken te moeten wisselen van niveau, zo bang dat ik mijn toetsen voor wiskunde meestal dus verknal. Het liefste zou ik willen dat ik ook een speciale regeling voor mijn pw’s kreeg, net zoals dyslecten.

Heeft iemand ook zo’n probleem? Ik zou het heel graag horen als iemand hier tips voor heeft, want ik hou dit geen 4 jaar meer vol zo.

Dank je.

Als ik het zo lees denk ik dat je eerder flinke faalangst hebt voor wiskunde dan dyscalculie. Als je dyscalculie zou hebben, zou je het waarschijnlijk ook niet snappen als je oom het uit zou leggen. Ik zou je aanraden om een keer aan je mentor te vragen om faalangsttraining te volgen. Op heel veel scholen kunnen ze je dit gewoon aanbieden.
Ik herken mezelf best wel in je verhaal, al had ik het toen ik nog jonger was met rekenen op de basisschool. Bij mij kwam het vooral door faalangst dat het niet lukte! Succes :slightly_smiling_face:

Faalangst is het woord.
Ik kon ook geen wiskunde en dat was het dan ook.
De andere vakken was ik zekerder over.
Ik zou het kortsluiten met je wiskunde docent en bijles volgen als je dat durft.
Want het geeft niks dat je dingen niet meteen snapt. Als je de basis hebt, kan je alles.
En ik geef les aan groep 8 en dan moet ik soms ook eerst zelf de sommen berekenen wil ik het uit kunnen leggen.
Al zeg ik wel: oefening baart kunst, als je maar hulp accepteert.

Ja.
Het probleem is alleen: verder ben ik nergens bang voor op school. Ik voel me gewoon opgesloten omdat de dingen mij niet lukken en ik zie er enorm tegenop rekenexamens te moeten doen (zowel in VWO 6 als dit jaar).

Ik Heb een aantal dyscalculiesymptomen wel, andere weer niet dus ik eweet echt niet wat het nou is. Een faalangst zou ook heel goed kunnen. Meestal snap ik het ook bij mijn oom omdat ik bevestiging heb, maar ik heb bijna nooit zoiets van: Eureka! en dat ik dat onderwerp dan ineens begrijp. Mensen zeggen altijd dat ik daarop moet wachten, maar dat moment gaat gewoonweg nooit komen volgens mij.

Dyscalculie is dat je cijfers door elkaar haalt en simpele berekeningen niet eigen kan maken.
De basis van optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen.

Ik heb problemen met:

  • 'lastigere’keersommen
  • zo ongeveer alle deelsommen
  • breuken
  • vereenvoudigen
  • formules begrijpen
  • berekeningen voor bv. een parallellogram krijg ik maar niet in mijn hoofd
  • ik haat rekenen
  • ik heb geen moeite een digitale klok te lezen, wel om tijden ermee te maken

Je hebt er niks aan om te weten dat je dyscalculie hebt want er bestaat geen enkele methode die je dan kan helpen.

Wat je hebt klinkt eerder als faalangst.

@knakworstenboom:

Bij ons krijg je dan:

  • verlenging op proefwerken van bétavakken
  • of minder sommen
  • faalangsttraining
  • dicalculiebegeleiding

Wat ik ervan heb gehoord, is er van nog geen enkele methode bewezen dat het ook echt helpt. Het enige wat je dan hebt is een label en dat zou ik persoonlijk niet prettig vinden.

Hallo tweede ik. Nee, even serieus. Dit is précies mijn verhaal. Alleen ben ik na 2Atheneum naar 3Havo gegaan. Alleen vanwege wiskunde en natuurkunde…

@ MagicRebelFairytale:

Ik ben bijna elke dag bang dat dat gaat gebeuren. Mijn droom is om later journalist te worden, of geschiedkundige. Ik heb daar nooit meer wiskunde voor nodig (denk ik zo) en ik vind het oneerlijk van onze regering dat ze ons dwingt te kunnen rekenen. Ik ben gewoon goed genoeg voor vwo voor álle vakken behalve nask en wiskunde dus, idd.

@ knakworstenboom:

Het is ook niet echt een methode, het is meer verlichting van je problemen/ angsten. Ik heb er ook al met mijn leraar over gehad dat ik mogelijk dyscalulie heb, en eerlijk gezegd, ik wil geen label. Maar als het me zou helpen op VWO te blijven, zou ik het doen.

Trouwens, en dat moet ik er wel bij zetten:

Ik heb een heel aardige leraar voor wiskunde. Hij snapt mijn probleem natuurlijk niet helemaal, omdat hij zelf goed is in wiskunde. Hij helpt me altijd heel goed en heeft één keer zelfs een cijfer verhoogd (d of t??? hahaha)en ik ben echt blij dat ik tenminste een aardige leraar heb. Toch blijft het een probleem, want ik wil mijn klas niet ophouden met mijn (vind ik zelf) stomme vragen.

Overal moet tegenwoordig ook een etiketje op… :bored:

Zo te lezen is het echt vooral faalangst en kun je daar beter iets tegen doen. Hebben ze faalangsttrainingen op school? Dan zou ik daar eens naar informeren.

Klinkt idd als faalangst. Ik herken je verhaal, met wiskunde proefwerken krijg ik ook altijd totale black-outs en vergeet ik alles wat ik de dag ervoor nog heb geleerd, en ik heb faalangst. Mijn docente weet hiervan en helpt me dan, niet met de sommen maar met de regels. En dan haal ik meestal wel een 6je, waarmee ik echt mega-blij ben dan.
Ik zou als ik jou was hulp vragen aan je docent of mentor. Misschien kan je je laten testen, dan weet je zeker of het faalangst en/of dysalculie is. En dan kan je misschien gaan kijken of die faalangsttrainingen wat voor jou zijn, en of dat je kan helpen.

In ieder geval succes!

Zo voelde ik me vroeger met Frans, ik haalde overal 7ens, 8en en 9ens voor (ik zat op VMBO-t, had best gelijk HAVO kunnen doen, maar school wilde dat ik wat sterker werd tegen het gepest :slightly_smiling_face:), alleen voor Frans haalde ik nooit hoger dan een 6 (meestal een 5). Ik had dan ook echt bijles voor Frans. Iemand die mij hielp om die “stomme” woordjes te stampen.

Wiskundig ben ik veel beter, ik snap dan ook echt niet wat daar zo vreselijk moeilijk aan is. Als het nou ingewikkelde formules zouden zijn zou ik het snappen, maar in de onderbouw kun je de trucks nog wel onthouden :slightly_smiling_face: .
Ik weet alleen niet meer hoe ik in de onderbouw van de middelbare mijn formules leerde te onthouden.