Dwanggedachtes over afvallen.

Heey. Ik heb best lang nagedacht of ik dit zou gaan posten, maar toen besloot ik het toch maar te doen. Ik heb ongeveer sinds mijn dertiende last van dwangmatige gedachtes, over afvallen en niet eten. Ik was vanaf dat moment nog niet echt intensief bezig met echt afvallen, maar het zat wel de hele tijd in mijn hoofd, zowat elk moment dacht ik aan afvallen, dat ik dik was enz. Ik wist dat ik niet echt ‘dik’ was, ik ben heb nooit overgewicht gehad ofzo. Ik ben me er ook bewust van dat ik niet ongelofelijk breed ben, maar toch; nu nog steeds. Als ik in de spiegel kijk, valt meteen al het vet op, of de bredere stukken van mijn lichaam, waar ik ongelofelijk ontevreden mee ben. Ik heb rond de periode wanneer het ‘begon’, wel wat gerommeld met eten, dingen uitgeporbeerd( zoals overgeven enz.), en ik begon meer te bewegen etc. Toen was het niet heel erg sterk, maar op dit moment staat zowat mijn hele leven in het teken van afvallen, niet eten, controle hebben enz. Ik ben rond mijn dertiende, net voor mijn veertiende, veel afgevallen. Niet dat ik dat op dat moment echt door had, maargoed. Rond mijn veertiende ben ik weer wat ‘normaler’ gaan eten, omdat mijn omgeving veel dingen door begon te hebben. Vanaf dat moment ben ik niet echt veel afgevallen. Maar nu heb ik het weer heel sterk dat ik moet afvallen voordat school weer begint. Sinds mijn veertiende begon ik weer ‘normaler’ gaan eten. Nouja, niet echt normaal. Op sommige dagen veel vreetbuien, de dag daarna weer hoge eisen stellen en proberen af te vallen etc. Zegmaar, elke dag heb ik het gevoel dat ik faal, geen controle heb. En dit had ik zowat elke dag, en daarna voelde ik me zo schuldig dat ik mezelf steeds voornam dat ik de dag erna ging proberen af te vallen. Nu heb ik er genoeg van, ik kan niet elk moment, elke dag leven met het gevoel dat ik zwak en dik ben. Ik weet dat dit niet gezond is, daar ben ik me ook wel bewust van. Maar ik kan er niet mee ophouden, al ongeveer twee jaar zit de gedachte van afvallen en niet eten in mijn hoofd, en de wens mooi te worden, dun, en controle te hebben. Ik weet dat dit waarschijnelijk krankzinnig klinkt, en ik weet dat ik niet gezond bezig ben. Maar ik weet niet goed wat ik moet doen. Aan de ene kant vind ik het heel moeilijk dit te posten, en zou ik het zo graag willen verwijderen. Maar ik weet dat ik er misschien spijt van kan gaan krijgen, en nu is er nog een kant van mij die zo sterk is om dit aan te geven. Of in elk geval; nu is er nog een kant van mij die alle ellende wil voorkomen. (ik weet het niet, het zou kunnen.)

Oké, nou, dat was mijn verhaal, best veel ghehe. Maar ik wilde nu dus vragen; advies, suggesties? Of mensen die het zelfde hebben/ hebben meegemaakt?’
x’

Hmm, goed dat je zelf beseft dat het niet gezond is.
Misschien moet je proberen het aan je ouders/vertrouwenspersonen te vertellen? Ik begrijp dat het een moeilijke stap voor je is, maar zij kunnen je helpen om hierboven te kunnen gaan staan. Want hoe moeilijk het ook is, je moet echt proberen om er zo snel mogelijk mee te stoppen en daarbij heb je écht hulp nodig!
Goed van je dat je dit hier neer zet, hopelijk heb je hier wat aan!

ik zou hiermee naar een dokter gaan en professionele hulp zoeken :slightly_smiling_face: alleen geraak je hier niet van af.

Ik zou hulp zoeken, nu je nog bewust denkt. Praat met je huisarts de kan je vast verder helpen.

Geraak? ;d.

owja ik ben van België :grinning: hier is dat normaal! maar ik bedoel ermee dat ze hier alleen niet van af komt :grinning:

/

Vertel het in ieder geval aan íemand. Nu besef je nog zelf dat dit niet gezond is, nu is het nog niet te laat om hulp te zoeken. Als je hier langer mee door blijft gaan wil je waarschijnlijk geen hulp meer.

zoek zo snel mogelijk hulp

Ik heb nu ongeveer hetzelfde. Ik ben ook al 2jaar bezig met de gedachte van afvallen. Vooral in de zomervakantie. Op school heb ik dat weer niet zo zeer en ben ik niet zo veel mee bezig door school dus. Maar nu ben ik een boek aan het lezen van Milou van der Horst… en als ik daar lees wat het allemaal met je leven kan doen, voel ik me schuldig dat ik er zo over na heb gedacht. Maar ik wil nogsteeds afvallen en dun zijn. Maar ik weet niet of ik het durf door dat boek. Ik bedoel zegmaar, thuis heb ik altijd het gevoel dat ik er maar een beetje achteraan hobbel. En op school ook. Ik heb op het moment niet bepaald veel vrienden… Maar ik weet nu van mezelf niet of ik dit nu wil om af te vallen of om aandacht te trekken. dus als iemand mij nu kan helpen? Ik zie het nu niet meer zitten.

Is er niemand die mij kan helpen?

Het is in ieder geval al een heel groot ding dat je beseft dat het slecht is. Dat is al heel knap van je.

Maar ik zou profesionele hulp zoeken. We kunnen je nu wel heel veel advies gaan geven, maar wij kunnen je niet goed helpen. Ik zou het tenminste al met 1 iemand gaan bespreken in vertrouwen. Je ouders, vriendin, iemand op school. Maakt niet uit wie. Zodat je iemand je hart even kan luchten.
En ik zou daarna ook is een bezoekje brengen aan de dokter. Die kan je door verwijzen naar iemand die er meer vanaf weet en er wat meer aan kan doen. (:

ik herken me echt heel erg in jouw verhaal, iedereen zegt dat ik dun ben en zo.
maar ik voel me echt mollig/stevig. en ik ben nu ook helemaal bezig van ik moet het nieuwe schooljaar dun beginnen en zo.