Duisternis in het licht.

Dit is het eerste verhaal die ik schrijf in mijn leven, het is maar iets dat ik net in een uur heb verzonnen dus verwacht niet teveel, en wees alsjeblieft eerlijk, want van jullie kritiek kan ik alleen maar beter worden in de loop van de tijd.

Als mens heb je de macht om zelf te beslissen of je in dit leven gereincarneerd wil worden. Je heb de keuzen om zelf je lotsbestemming te bepalen. Ik zal nooit die macht hebben. Mijn leven bestaat niet uit keuzes maken, mijn leven bestaat uit overleven. Ik moet de levens vervullen die de hogere macht voor mij uitkiest. Ik zal moeten strijden, tegen alles wat hij ook in gedachten heeft.

Ik zal je mijn levensverhaal vertellen, zodat je misschien een kleine indruk van mijn leven zal krijgen. Maar wees gewaarschuwd, vanaf het moment dat je begint met lezen zal er geen weg meer terug zijn. Dan zou je de consequenties moeten dragen, net zoals ik doe.

Iets duwt me naar beneden,ik probeer me er tegen te verzetten, ik gebruik al mijn kracht maar het is te sterk. Ik ben omringd door duister. Om me heen hoor ik gegil, kreunen van pijn. Wat daar ook is, ik moet ervoor zorgen dat ik daar niet terecht kom. Wat ik er ook voor moet doen. Maar het is te laat, ik word meegezogen, verzetten heeft geen zin meer, ik ben te zwak. Ik bereid me mentaal voor, wat ik daar ga aantreffen zal alles behalve prettig zijn. Dan is het oppeens stil, het duister verdwijnt. Voorzichtig open ik mijn ogen, en zie ik een vrouw voor me. Ze kijkt dwars door me heen met haar pik zwarte ogen, ze lijken me hypnotiseren, ik kan mijn blik er niet meer vanaf houden, het voelt zo fijn.

Ik ben zojuist geboren.

Ja ik weet het, ik ben niet heel goed in nederlands, thuis heb ik spellings controle. Maar hier niet dus het was een beetje op gevoel gaan, wat niet echt goed is gegaan dus. Maar ik zal er op letten!

Ik zal het wel even aanpassen, bedankt!