Dromen. (kort)

Je roept me. Ik kijk niet om. Mijn tenen raken net het koude zeewater aan. Er gaat een rilling over mijn lichaam heen. In gedachten denk ik aan hoe wij het hebben gehad hier. Een paar dagen in een onrealistische wereld. Alleen jij en ik. Niemand om ons heen die over ons oordeelt, niemand die ons naar beneden haalt, niemand die ons niet samen wilt zien. Met mijn wijsvinger teken ik een hartje in het natte zand, wetend dat deze weggespoeld zal worden door de zee. Net zoals onze herinneringen weggespoeld zullen worden zodra wij dit paradijs verlaten. Van binnen voel ik een steek, eigenlijk wil ik hier niet weg. Het liefst zou ik hier bij jou blijven. Ik hoor je voetstappen naderen. Even sluit ik mijn ogen en hoop ik dat ik dit geluid ooit weer eens zal mogen horen. Zodra ik mijn ogen weer open, zit je al naast me. Lachend kijk je mij met je donkerbruine ogen aan. Je slaat je arm om mij heen. God, wat ga ik jou missen. Samen kijken we hoe de zon ondergaat. Met tranen in mijn ogen, besef ik, dat als de zon onder is, onze droom ook voorbij is. Een droom, waarvan ik nooit had verwacht dat deze zo zou lopen. Vooral niet met jou.

Mooi geschreven :slightly_smiling_face: