Dreams [verhaal]

Hey iedereen,
Ik ben nieuw op girlscene en ik dacht laat ik een verhaaltje schrijven…
Ik hoop dat jullie 'm leuk vinden:

[b]Met een schok werd ik wakker, ik keek bang om mij heen. Alweer dezelfde droom, die had ik deze maand al 6 keer gehad. Ik wist niet wat het betekende, ik had wel vaker zulk soort dromen en visioenen… ‘Jade wakker worden! Het ontbijt staat klaar!’ de stem van mijn moeder haalde mij terug naar de werkelijkheid. Ik kleedde me aan en ging naar beneden. Daar zat mijn kleine broertje Ivo met zijn brood te spelen, terwijl mijn moeder probeerde hem schoon te krijgen. ‘Ah, daar ben je, schiet eens op je komt nog te laat op school!’ Dus ik at iets, pakte mijn tas in en… ‘Hé Jade gaat het wel?’ dat was mijn tweelingzus Abby. Zij had het altijd door als er iets met mij was. ‘Ik had weer die droom vanacht…’ zei ik tegen haar, we vertelde elkaar altijd alles. Ze keek meelevend en zei: ‘Alweer? Wat zou het…’ ze werd abrupt onderbroken door mijn moeder die riep dat we weg moesten.

Op school ging het al niet veel beter, mijn vriendinnen vroegen steeds wat er was. En het werd ook niet beter toen mijn mentor, meneer Dijks, zei dat hij me na school even wou spreken. Na een lange vermoeiende dag liep in naar zijn lokaal. Door het raampje boven in de deur zag ik een geheimzinnige vrouw, ze was met meneer Dijks aan het praten. Ineens liep ze naar de deur en gooide die open. Ze keurde mij geen blik waardig en liep met grote stappen weg. Ik keek weer naar binnen, deze keer zag meneer Dijks me wel en zei: ‘O-oh Jade je bent er al! Kom binnen, ik moet met je praten…’
[/b]

tips zijn welkom!

mij zou ik in me veranderen, dat klinkt fijner (mijn mening)
en die zin zou ik eerder zo doen:
Alweer diezelfde droom, ik werd er gek van, dit was de zesde keer deze maand dat ik met een schok wakker werd.
of:
Alweer dezelfde droom, die ik deze maand al zes keer had gehad.

Met die eerste optie, maak je het verhaal meer vanuit de gedachten van iemand…

Ik heb ook nog een paar tips van mijn cursus verhalen schrijven:

Dingen die je kunt schrijven om het echter te maken (niet overdrijven!)

  1. wat ruikt de persoon
  2. wat ziet de persoon
  3. wat voelt de persoon
    4 wat denkt de persoon
  4. wat zegt de persoon

Asl je ze allemaal gebruikt, een beetje dan krijg je een echter verhaal…
voorbeeldje:

Ze liep door het donkere straatje heen. Bij elke stap voelde ze zich banger en banger. Het stonk zo erg naar kots en kattenpis, dat ze bijna moest overgeven. Toch dwong ze zichzelf om verder te lopen. Ze schopte per ongeluk tegen een steen. ‘‘Kut!’’ riep ze uit, haar stem galmde door het straatje.De pijn in haar teen negeerde ze en ze begon te rennen. Ze moest hier weg…

Niet zo’n goed voorbeel, even snel getikt, maar maakt het misschien wel duidelijk, bij jou lees ik vooral punt 5, en denken doet ze ook niet echt. Je legt meer de dingen gewoon uit.

Voorderest vind ik het een goed verhaal, ga maar verder@!
x

Ik ben het eens met beazies, je moet proberen iets meer gevoel in je verhaal te leggen.
Maar verder niets op te merken.
Ga door!

Verder . ^.^

Goed verhaal!
Verder

Vet goeie tips trouwens!

inderdaad goede tips, die kan ik zelf ook gebruiken :angel:

ik vind het een leuk verhaal btw :grinning:

Tanx voor de tips en reacties morgen verder!!
(Dit is een upje:P)
xx

ik ben vereerd met de reacties, kijk bij het topic : tips van schrijvers voor meer :slightly_smiling_face:

Ik heb een idee, omdat ik niet zo’n plannende schrijver ben… Moeten jullie allemaal helpen met ideeën, tips en verzoekjes. Schrijf in een reactie wat jij in het verhaal wil, en ik zal kijken of het lukt!!
Alvast bedankt!

misschien als eerst nu dat ze er achter komt ,dat de dromen uitkomen. Dat zou wel een leuke twist zijn, denk ik?

oh oh en het heeft iets met de mentor te maken!! Ohh, krijg net een geweldig idee:
de mentor heeft ook visioenen en heeft in een visioen gezien dat zij ook visioenen heeft!!!
Oké misschien toch een beetje vaag, als je het opschrijft…
x

Leuk idee! ik zal kijken wat ik kan doen. Ik had dit stukje als geschreven.

‘Jade, je bent vast nieuwsgierig waarom ik je wou spreken.’ zei meneer Dijks zenuwachtig. Bah, wat stonk die man naar zweet! Meneer Dijks ging verder: ‘Jade wat doen je ouders voor de kost?’ Wat een rare vraag voor een mentor… ‘Nou mijn moeder die werkt in een lab en mijn vader zit in het leger.’ was mijn antwoord. Eigenlijk was mijn vader gedood in de oorlog een half jaar geleden. Altijd als ik als ik aan hem dacht voelde ik me alleen. We waren vroeger altijd samen. Mijn gedachtegang werd onderbroken door Meneer Dijks die onzeker lachte en zei: ‘Aha, en zijn er dingen over jou die niemand weet? Waar je iets over wilt vertellen aan mij?’ ‘Ja en nee’ Ik zag aan zijn gezicht dat hij me niet begreep. Hij herstelde zich snel en vuurde weer een vraag op mij af: ‘Heb jij verbogen talenten?’ Ik schrok toen ik die vraag hoorde, hij zou toch niets weten van mijn gaves? Alleen Abby en mijn vader wisten daarvan, hoe kon hij dat weten? Nee, kalmeer, hij weet het toch niet, niemand weet het… Dus ik antwoordde met een vraag: ‘Waarom wilt u dat weten?’ Hij keek angstig en verward om zich heen en mompelde iets over een schoolonderzoek. Nu waren de rollen omgedraaid, ik stelde de vragen en hij gaf antwoord, nou ja… als je het antwoorden kan noemen. Steeds als ik een vraag stelde, bijvoorbeeld over die vrouw of dat `onderzoek`, dan gaf hij stotterend en mompelend een vaag antwoord. Zoals, ‘Uhmm, een eh… onderzoek v-v-voor ehm, d-de de talentenjacht van dit jaar!’ en ‘Die vrouw? Oh díé vrouw! Die, die wil w-weten eh, *ahum*… hoe het i-is om uhm, om hier te eh werken…’ Dus na anderhalf uur zei hij paniekerig: ‘Oké Jade, je mag nu gaan.’

volgende stukje doe ik iets met de dromen!!

Up
(I’m upsessed:P)

up

Ok iedereen nu word het spannend, hou je vast hier komt het!

Toen ik thuiskwam was er niemand. Vreemd, Abby hoorde al thuis te zijn… Alsof mijn gedachten haar riepen stormde Abby de hal in. Snel rende ze naar onze kamer, wat zou ze gaan doen? En waar kwam ze vandaan? Ik riep naar Abby: ‘Hey Ab, waar kom jij vandaan?’ Ik kon haar antwoord niet goed verstaan dus zei ik: ‘Wat zeg je?’ Ik was inmiddels boven en hoorde Abby zeggen: ‘Ik was nog op school…’ ‘Maar je was toch al om tien voor half drie uit?’ Abby keek ongemakkelijk naar mij en antwoordde: ‘Je mentor, meneer Dijks wou je spreken’ ze keek verward ‘hij weet van je dromen…’ ‘Huh, maar hoe kan dat? Jij bent samen met papa de enige die het weet!!’ Mijn gedachten sloegen op hol, ik dacht aan van alles tegelijk: aan papa, Meneer Dijks, mijn laatste droom, en die vrouw… Abby antwoordde: ‘Nou kijk dit is het lastige deel ervan,’ ‘Waarvan? Wat is er?’ onderbrak ik haar vreemde antwoord. Ze ging verder: ‘Nou meneer Dijks die, ehm hoe zal ik het zeggen…’ Wat zeggen?! dacht ik maar ik liet haar uitpraten. ‘Eh… Meneer Dijks die heeft ook zulke dromen…’ ‘WAT?:face_with_raised_eyebrow:’ Ik voelde me raar, hoe kon dat? Ik was toch gewoon een uitzondering?

Die gedachtegang was het laatste wat ik me herrinner…

Ik laat de spanning erin en ga morgen verder…

up

kheb geen tijd gehad om verder te gaan maar morgen komt er weer een stukje

upp.

Verder!