Doorgaan of niet?

Nou, het is al zon halfjaartje bezig tussen een jongen en mij. We hadden een keer gezoend bij mij thuis, ik was toen wel helemaal van de kaart maar ik vond hem wel leuk.

Daarna wilde hij al weer snel afspreken, maar toen begon de ellende. Dan denk ik: ja gezellig. Maar al snel ga ik er teveel overnadenken en hoeft het het van mij niet meer. Ik maak me er dan teveel druk om.

Ik heb bindingsangst, dat weet ik nu wel zeker. Dat heb ik ook tegen hem gezegd. Gelukkig heeft hij daar heel veel begrip en geduld voor. Later gewoon met vrienden erbij afgesproken en dat ging goed. Niet altijd, de twijfels komen telkens terug, ook al vind ik hem zo leuk. De angst overheerst, heb geen zin meer in het gedoe. Maar als ik hem dan weer zie mis ik hem wel, wil ik wel bij hem zijn. Gaan we een stapje verder(vaker samen afspreken en dat soort dingen), dan is het echt supergezellig, op het moment zelf dat ik bij hem ben kan ik wel genieten.

Nou was het anderhalve maand geleden dat het echt slecht ging tussen ons. Hij was er vanuit gegaan dat het niks meer werd en ging al weer op zoek naar een andere vrouw(hij is 25). Toen zag ik hem bij het uitgaan en ik wilde bij hem zijn, maar dat kon gewoon niet, dat klopte niet.

Dus toen ben ik na gaan denken. Ik miste hem. Dus toen ben ik met hem gaan praten en heb ik verteld dat ik het weer wil proberen, was op dat moment echt zeker van.

Een maand lang is dat goed gegaan, ik was zekerder over ons. Sinds kort hebben we iets. Daar was hij heel blij mee en ik ook. Spreek ik hem later weer, verteld hij dat hij weer wat verder wil gaan(wat meer dan zoenen) en wilt hij me voorstellen aan zijn ouders enzo. Op dat moment had ik nog zoiets van oke, is goed.

Maar daarna begon het weer, het bekende kutgevoel, die twijfels en dergelijke. Later besefte hij ook dat hij dat niet moest zeggen. Ik vind het heel goed dat hij dat is gaan beseffen, maar nu voel ik me dus zo rot. Hij wil me wel even rust geven.

Op dit moment heb ik er allemaal genoeg van. Het liefst wil ik het uitmaken zodat ik er vanaf ben, geen gedoe, geen onzekerheid meer, gewoon lekker happy single door het leven gaan. Maar van de andere kant zijn we ook al best ver gekomen. Ik ken geen jongen die zoveel geduld heeft enzo. We praten ook heel veel, dat vinden we wel erg belangrijk.

Het eerste overheerst toch. Misschien ben ik er gewoon nog niet aan toe en kan ik beter nog even een jaartje of meer wachten.

Wat denken jullie? Ik weet het allemaal niet meer en loop als een kip zonder kop rond.

Hij voelt meer voor mij dan ik voor hem. En als het niks word zal het in het begin wel even moeilijk zijn als ik hem zie. Dan weet ik dat ik wel weer bij hem wil zijn en zo gaat dat heen en weer.

Wel of niet doorgaan?

Dankjewel voor het lezen :slightly_smiling_face:

Dat is iets wat alleen jij kan beslissen, want ik weet niet hoe erg je hem mag.

Maar ik zou doorgaan:

  1. Straks vind je geen geduldige jongen meer, en krijg je spijt
  2. Het komt waarschijnlijk door je angst, en dat verdringt je gevoelens voor hem, geloof ik

precies!

[i]Ik zou er met hem over praten! Hij klinkt als een hele lieve jongen die er wel begrip voor heeft. Ik zou absoluut niet bij hem weggaan als ik jou was, want dan mis je hem weer en dat is ook geen fijn gevoel…

Succes![/i]

Ik zeg wel doorgaan,
okee, misschien zijn er wat momentjes dat je gaat twijfelen, maar dat heb ik ook altijd!
Ik denk dat, als het uiteindelijk toch niks wordt, toch heel blij bent dat je het geprobeerd hebt!
Succes.

Oja, en veel praten helpt ook altijd. Met hem, of met vriendin/zus/moeder ofzo?

Dankje ^^

Ja praten doen we ook al veel. Dat is toch een van onze sterke kanten van onze relatie.(heb ik ook even in het eerste bericht gezet)

Maar ik weet het niet. Iedereen vind ons een leuk stel, maar ik heb geen zin meer in al die twijfels en dat rotgevoel

Ik heb me echt nog nooit zo kut gevoeld. Gisteren zat ik gewoon lekker wegkijkfilm te kijken, zat ik bijna te janken om niks…

Iemand nog? :thinking:

ik weet hetniet
maar up voor jou!

in ieder geval succes!

ik zeg ook doorgaan,
zoals je beschrijft lijkt hij mij wel een goede jongen, geduldig, aardig enzo.
zo’n iemand vind je niet zo snel.

je kan het altijd proberen, maar ik zou het doen. =)

Waar ben je bang voor, dat hij je gaat vervelen? Dat het niks word op een afspraakje, dat hij je gaat dumpen? Waar twijfel je aan?
Dat wordt niet echt duidelijk.

Een relatie werkt pas als je jezelf echt goed kent.
En daarmee bedoel ik weten wat je wilt, en niet constant twijfelen. Want op een gegeven moment raakt het geduld op.
Denk goed na over wat je echt wilt, waarom je zo bang bent, waarom je twijfelt. Ik weet zeker dat je je druk maakt om niks.
En hiermee bedoel ik niet dat je nu meteen uit moet gaan maken, want daar heb je dan niet goed over nagedacht. Ga eerst nadenken over je twijfels wat je ermee bedoelt. Je moet weten wat je wilt, niet twijfelen.

Het is toch fijn een lieve jongen die begrip voor je heeft en geduld heeft. Ja er zijn altijd foute jongens er tussen. Maar hij hoe jij vertelt lijkt het me echt een goede jongen die ook voor jou wilt gaan en je niet gebruikt ofzo! Dus je hoeft daar niet bang voor te zijn. Je zegt zelf dat die zo geduldig is etc.
Ik zou doorgaan. Ooit moet je je over die angst zetten ook al is het moeilijk. Ik vind dat je het goed doet zo stap voor stap en als je iets te snel gaat of moeilijk wordt is hij er voor je om met jou te praten. Maak geen overhaaste beslissingen en denk goed na als je overweegt om de relatie te beeindigen want dan heb je grote kans dat je een fout maakt en dan is het te laat zoals je zelf zegt mis je hem toen je niet bij hem kon zijn etc.

ik zal door gaan :slightly_smiling_face: zoals je zegt vind hij je super leuk en hij meent zijn gevoelens ook echt omdat hij op je wilde wachten enz.
misschien kan je voor je “probleem” naar de docter gaan die je doorstuurt naar iemand die je met je bindingsangst kan helpen? ik weet natuurlijk niet of je dit wilt of echt wel nodig is of zo, maar je kan het altijd even aankijken misschien of het wat is?
en ik zal er zeker met je vriend over praten, probeer zo goed mogelijk uit te leggen wat je dwars zit en hoe je je voelt (het is inmiddels een jongen, die voelen niet dat soort dingen aan xD)
veel succes, en alles komt wel goed =)

ik zou doorgaan, en er toch mee leren omgaan. En je vriend moet er ook leren mee om gaan. & praten over je gevoelens

Ik zeg doorgaan! Je vind niet snel een jongen die zoveel geduld met je heeft, ik zou er echt voor gaan…

doorgaan en het niet meer over het woord relatie hebben.
vriendin van me heeft hetzelfde meegemaakt, maar dan kwam het van zijn kant zeg maar. sinds kort hebben ze iets officieels en gaat het beter dan ooit, maar ze hebben het wel heel rustig aangedaan, veel gepraat en veel fijne dingen samen gedaan/tijd gehad, zonder druk op elkaar of op dingen te leggen.

ik wil je wel verder helpen, of advies geven, dan moet je me even een berichtje sturen!

Wow, wat een reacties! Bedankt allemaal.

Ik sta er van te kijken dat iedereen zegt dat ik moet doorgaan. Ik zit er juist aan te denken om er allemaal even mee te wachten. Misschien gaat het over een jaartje weer beter, want die downs zijn echt te erg nu. Ik wil liever nog even wachten. Dan heb ik nu weer wat meer rust.

Nu ben ik ook even bij mijn gezond verstand, wat ik een paar dagen geleden niet echt was. Hij is een hele leuke lieve jongen, maar mijn gevoel is nu weg. Ik denk dat ik hem beter te vriend kan houden, voor zover dat hij dat wel kan en wil.

Maarja zo denk ik er dan weer over. Ik heb trouwens al eerder nagedacht aan een psycholoog. Hij heeft zelf vroeger ook een psycholoog gehad en dat heeft hem wel veel geholpen. Een paar maanden geleden stelde hij al voor dat ik dat ook moest doen. Daar is eigenlijk niks meer van gekomen. Ik krijg al vertrouwensgesprekken op school, moet naar de fysio en heb daar al niet veel tijd meer voor. Dus ik weet het niet.

Voor degene die het willen weten: Het is uit.

Maar hij had zelf ook zoiets van dit gaat niet werken. Dus we stonden allebei achter onze beslissing en gaan nu gewoon als vrienden door het leven. Het zal voor ons niet altijd makkelijk zijn als we elkaar zien, want we willen wel bij elkaar zijn. Maar helaas werkt het op dit moment niet.
Later zien we wel weer hoe het gaat, de tijd is nu nog niet rijp.

Ik heb ook heel lang twijfels gehad bij mijn ‘serieuzere’ relaties en heb het door dit ook beindigd (wel al na langere maanden geprobeerd te hebben).
Maar sinds kort heb ik weer een nieuwe vriend en ik twijfel er niet eens een seconde meer over dit heb ik in 3 maanden nog geen 1 keer gedaan,
ik denk het zo; je moet iemand vinden waar je je gewoon op je gemak voelt en zal je denk/hoop ik ook minder over de negatieve dingen nadenken zoals het beindigen van de relatie.

Ja, het blijft lastig.
Maar wij stonden allebei achter onze beslissing en nu gaat het gewoon goed! We praten gewoon met elkaar, er is niks meer aan de hand. We maken gewoon lol en daar ben ik blij mee. Ook dat we zo gewoon nog met elkaar om kunnen gaan