Doorgaan of niet? New Start, New Challenge Baby

Hii Everybodyy,
Ik ben bezig met een verhaal, mijn 1e.
Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden en of ik door kan schrijven,
Dus tips en kritiek welkomm!
maar als je kritiek geeft wel graag dan erbij hoe ik het beter kan doen he :grinning:

Hier het 1e stukje:

[b]New Start, New Challenge Baby

Inleiding[/b]

‘Chris, ben je er klaar voor?’ Fiore klopte me op m’n rug. ‘Ik denk het…’ zei ik, ik voelde de zenuwen die uit m’n stem kwamen. ‘Het is niet zo eng hoor, dat vliegen’ zei ze. ‘Ik denk niet dat ik daar bang voor ben, hoor’. ‘Waar voor dan wel?’. ‘Voor wat me daarna te wachten staat’. ‘Kindje toch, we zullen je heel goed helpen hoor’ probeerde Fiore me gerust te stellen. ‘Het is echt helemaal een nieuwe start hoor’, Mompelde ik tegen. Ze keek me diep in mijn ogen aan en zei: New Start, New Challenge Baby.

Als er niks was gebeurt was zat ik nu ook niet op een vliegtuig die naar Amerika ging te wachten. Dan zou ik heerlijk in Nederland kunnen blijven, samen met mijn vader en moeder… Jaah, kon ik de tijd maar terug draaien dacht ik terwijl ik prikkels in m’n ogen kreeg.

Het begon op een vrijdag. Ik ging me samen met mijn beste vriendin Kim klaarmaken voor een schoolfeest. Mijn broertje was jarig, maar gelukkig mochten we nog wel naar het feest toe. Toen ik me moeder knuffel gaf overviel me een raar gevoel. Treurigheid, eenzaamheid. Ik probeerde het weg te denken toen we wegfietsten, en dacht er niet meer aan toen ik m’n vriendje zag, Rick. We vermaakten ons prima totdat ik een telefoontje kreeg… Meteen kreeg ik het rare gevoel weer…

Ene Dalia, zij vertelde mij het vreselijke nieuws. Het nieuws waardoor ik een heel nieuw leven kreeg. Een grote, maar heel pijnlijke uitdaging… ‘Er was gas vrijgekomen uit de brander, koolstofdioxide. Als dat vrijkomt, en je ademt het in dan loopt het niet best met je af. Sommige gelukkige mensen merken het dankzij duizeligheid, maar mijn familie jammergenoeg niet.

Die schok was al super erg. Maar ik kreeg ook nog een nieuw mes in m’n hart door Rita. Altijd had ze een oogje op Rick gehad. En het moment dat ik in paniek naar huis fietste zag zij haar kans schoon om Rick in te nemen. Het was al een wonder dat hij, de hunk van school, zolang met iemand ging. Maar gelukkig kreeg ik hulp van Dalia, zij begeleid mensen in zulke situaties als de mijne. Ze probeerde alles zo goed mogelijk voor mij te zorgen en regelen. Maar het was moeilijk. Ik mocht voor zolang bij kim blijven, totdat ik pleegouders kreeg.

‘Kom Chris, we gaan het vliegtuig in’. We stonden op. ‘Heb je al je spullen mee?’ Vroeg Fiore. ‘Jah’, zei ik terwijl ik nog gauw zoekend rondkeek of ik alles bij me had. Ik keek naar mijn Chanel tas. Waarschijnlijk tot nu toe de duurste tas die ik ooit in mijn leven aangeraakt heb. Maar Fiore had alleen die tas mee voor me, zei ze. Gauw ging ik achter haar aan, want ik raakte haar bijna kwijt in de grauwe mensenmassa. Gelukkig was ze wel opvallend met haar chique Prada pakje en haar superhoge Gucci’s.

Ik hoop dat het niet zaai wass,

XXX

Ga maar verder!

joahh ga maar us verder:)

xoxox

Lijkt me een mooi verhaal.

Thnxx, dan schrijf ik verder <33

1

‘Hier baby, neem wat kauwgum’, Ik keek naar haar hand en pakte de Bubbelicious. Wat houd ik toch van die kauwgum. Het vliegtuig steeg op en nam me mee naar Amerika. Onderweg was het zaai, heel zaai. Ik keek naar de vrouw voor me, waar Fiore mee aan het kletsen was. De vrouw had een klein meisje naast zich. ‘En dit is Christal’ zei Fiore tegen haar terwijl ze naar me keek. ‘Maar ze vind het fijner als we gewoon Chris zeggen’ ging ze verder. De vrouw keek me keurend aan. Het viel me op dat in dit gedeelte heel veel bekakte mensen zaten. Waarschijnlijk gewoon omdat dit 1e klas was. Mijpart zate we gewoon normaal, maar Fiore had zeker weer zo’n tik dat het weer chique moet. ‘Onze soort meisje, probeer er bij te horen want doe je dat niet, dan zal niemand je zien’. Ik keek haar ongelovig aan. Hoe kan ik, een boeren meisje nou ineens naar zo’n keurig net meisje veranderen?

Ik weet nog goed dat ik Fiore en haar man Richard voor het eerst ontmoet had. Ongelovig keek ik ze aan. Ze zagen er… voor mij Fake uit. Ik kwam uit een boeren dorp. Dicht bij een iets grotere stad. De enige kans dat je deze mensen voorbij komt is in ‘hun’ gebied. De villawijk, of in de winkelstraat waar de duurdere winkels staan, die wij de gewone mens niet konden betalen. Maar back to the meet, Ik voelde dat ze me keurend aankeken, wat iedereen van hun stand zou doen. ‘En Christal, hoe doe je het op school?’ vroeg Richard al gauw. ‘Heel goed’ zei ik. Verder praatte we nog over vanalles en nog wat. Ze bleken best gezellig en van hun buitenkant af waren ze heel gewoon en leuk. Iets wat ik niet verwacht had, maar toch klopte. Ik bedacht het me dat ik er gewoon het beste van moest maken, een nieuwe start.

‘Ik bemerk dat je nu geen eigendommen heb?’ Opende Richard een nieuw onderwerp. ‘Nee’ zei ik somber naar beneden. Maar ik keek gauw weer op en zei; ‘Ik heb alleen nog iets kleren’. ‘Dan gaan we gauw shoppen meisje’ zei Fiore. ‘Máár’, zei Richard. ‘Je moet natuurlijk wel je best op school doen’. ‘Jaah tuurlijk’, zei ik gauw. ‘En met verantwoordelijke kinderen omgaan’ voegde Fiore snel toe. ‘Jaah hoor, ik heb altijd al m’n eigen groepje gehad’. ‘Ohkey, ik denk van de middenklasse he?’ zei Richard. Ik keek hem raar aan, ‘Hoe bedoelt u?’ ‘Hoe ik zeg, de middenklasse, of je daar je groepje in hebt’. ‘Ja, natuurlijk’. ‘Oke, maar let er wel op dat je ook wat hogere contacten gaat onderhouden’. ‘Oke dan’ zei ik gauw. Ik kreeg er een beetje raar gevoel over, zou ik moeten veranderen? Ik hoorde nooit bij de popu’s. ‘Hoe kan ik daarmee omgaan?

‘Chrissie, we zijn er’ Fiore stootte me aan, om me uit m’n slaap te halen. ‘Ohkee’, mompelde ik terwijl ik m’n spullen pakte. ‘Welke kant moeten we op?’ ‘Die kant’, Fiore duwde me rechts naar de uitgang. ‘Zoek maar naar het bordje Welcome Chris’ Zei ze. Ik keek naar de Chauffeurs, allemaal met een bordje. Totdat ik een knalroze tegen kwam waar de 2 woorden opstonden.

uppj

Nog een upjee

Paar dingen die vervelend zijn ;
1 Dat je na hooguit 5 zinnen een enter doet
2 Dat je je eigen topic upt, als het gelezen wordt, wordt het gelezen
3 Sommige zinnetjes net niet met de juiste (aanhalings) tekens maar dat vind ik niet het allerergste
4 De engelse titel ben ik geen voorstander van
5 Dat je aan mensen vraagt om door te gaan, als schrijven je passie is dan wil je doorgaan ongeacht wat iemand anders er van vind, lijkt mij
6 Je schrijft niet in spreektaal maar in schrijftaal bijv. Jah is gewoon Ja