Donorbaby's

Oke net zag ik het bij Grey’s anatomy maar bijv ook in My sisters keeper komt het concept donorbaby’s naar voren.

Wat is een donorbaby?
Een van de motieven voor een baby op maat wordt geadviseerd door de Nederlandse Gezondheidsraad: een echtpaar heeft een kind met een bepaalde ernstige ziekte. Een tweede kind dat voldoet aan bepaalde genetische eisen kan de ziekte verhelpen of verminderen, doordat uit de navelstreng stamcellen worden gehaald die als donorcellen kunnen dienen in de behandeling van de ziekte. De Gezondheidsraad vindt wel dat zo’n donorbaby zelf ook welkom moet zijn en bovendien moet het gezin intensief begeleid worden. Daarnaast is een voorwaarde dat er geen alternatieve therapie voor de ziekte beschikbaar is.
(bron wikipedia)

Wat vinden jullie hiervan?
Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zullen denken van ja wtf kun je hier van vinden het is idioot. Maar daar is het een discussie topic voor.

Persoonlijk vind ik het enorm apart. Hoe moet dat donor kind zich dan wel niet voelen? Wetende dat ze gewoon een reservedoos is voor zijn/haar zus/broer…

Ik vind het heeeeeeeeeeeel moeilijk. Als je als ouders dit donorkind 100% geeft wat het verdient en niet behandeld als reserve en de gezondheid van het donorkind gelijk stelt aan dat van het zieke kind dan kàn het ja. Maar ik denk dat zo’n donorkind zich heel snel, en vaak zelfs niet onterecht, minder belangrijk zal voelen.

Ik vind dat het moet kunnen, maar enkel als de ouders sowieso een 2e kindje wilden krijgen. Anders is dat kind nooit helemaal gewenst. Misschien dat het uiteindelijk wel gewenst gaat zijn, maar bij de bevruchting gaat het toch meer zijn van “ik wil m’n kind redden door een nieuw kind te kweken”.

ja precies
ik kan me niet voorstellen dat hoe erg ze je ook verwennen en weet ik veel wat nog meer dat je je er niet altijd bewust van zult zijn dat je alleen goed bent voor je organen en bloed en beenmerg en zo.

Plus dat het ook allemaal nog eens pijn doet en zo’n kind moet heel voorzichtig zijn… En vaak mogen ze het nog niet zelf bepalen ook.

Dit vind ik niet de juiste reden om een kind te ‘nemen’.

Als de ouders toch een tweede kindje wilden vind ik het alleen maar een mooi en goed idee, als je als zusje voor jou grote zus kan helpen zorgen zou dat kindje zich alleen maar trots moeten en kunnen voelen.
Als de ouders het tweede kindje nemen enkel en alleen om het eerste in leven te kunnen houden vind ik het niet oké.

Ik vind het ook erg moeilijk. Enerzijds begrijp ik dat je als ouder elke mogelijkheid aangrijpt om je kind te redden. Dat zouden we allemaal wel doen.
Anderzijds lijkt het me zo moeilijk voor dat ‘andere’ kind, hoeveel leed moet hij/zij wel niet hebben, zowel psychisch als lichamelijk gezien.

Ik snap het ‘als de ouders toch al een tweede kindje willen’ niet.
Het zal vast per situatie verschillen, maar op het moment dat jouw kind (levensbedreigend) ziek is, zal jij toch niet denken ‘goh had ik maar nog een zoon/dochter’? Dan ben je daar toch helemaal niet mee bezig.

En al zouden ze wel een tweede kind willen, maar dit ‘on hold’ hebben gezet vanwege het (eerste) zieke kind, en beslissen ze het alsnog te doen, dan is het toch álsnog met de reden om als donor te dienen (of de doorslaggevende factor iig)

Oke krom verhaal, hoop dat iemand me snapt :grinning_face_with_smiling_eyes:

Ik zou het in ieder geval nooit willen weten als ik een donorbaby zou zijn, zelfs al was ik uiteindelijk wel gewenst. Ik zou me hoe dan ook ‘gebruikt’ voelen zegmaar

met dit ben ik het eens :slightly_smiling_face:

Ik denk niet dat er een optie is om het niet te weten.
Vaak is het om beenmerg en dergelijke te gebruiken, dus dat zal op latere leeftijd ook nog wel gebeuren.

Besides, als jij een oudere broer/zus hebt die ernstig ziek geweest is, al is het voor je geboorte, dan weet jij hier toch vanaf?
Denk niet dat dit ‘verborgen’ te houden is voor het donorkind.

Ik zeg niet dat het een juiste reden is om voor een kind te gaan, maar ik vind het wel te begrijpen. Als je een kind met een ernstige ziekte hebt, ben je volgens mij echt zowanhopig om dat kind te redden dat je soms onethische dingen gaat doen. waarmee ik, nogmaals, absoluut niet wil zeggen dat ik hiermee akkoord ben.

Oh, ik dacht dat het enkel om cellen uit de navelstreng ging, want dat zou je best verborgen kunnen houden. Maar ik heb dan misschien iets over het hoofd gezien.

Wat ik ook nog een bezwaar vind, is dat er vaak meerdere eitjes bevrucht worden en degene met de beste eigenschappen (die dus nodig zijn) wordt vervolgens teruggeplaatst. Dus er worden ook nog een hoop weggegooid…

Maar wat nou als het kind organen moet afstaan? Alle ingrepen zijn pijnlijk, het kind moet vaak naar het ziekenhuis voor extreem pijnlijke beenmergpuncties. En het heeft ook nog eens geen keus, het is daarvoor geboren dus je het moet maar

Ik snap er werkelijk geen malle moer van. Maar misschien komt dat omdat ik niet zo helder kan denken nu :’) Ik zoek er morgen wel wat over op.

Ik vind het walgelijk, sorry. Het komt op mij over alsof je alleen maar een tweede kind erbij produceert om je eerste kind te redden. Ik heb ook My Sisters Keeper gezien, misschien is mijn mening hierdoor beïnvloed.

Als het pijnlijke ingrepen zijn, vind ik het écht niet kunnen. Ik weet ook niet precies wat ze net doen. Ik zou ook nooit een kindje bijnemen enkel en alleen daarvoor. Maar als ik toch eentje bij wil, sowieso, en hij of zij kan zijn oudere broer/zus helpen zonder teveel pijn (Dus geen organen afstaan of weet ik wat.) zou ik het wel doen.

Ik dacht dat dit alleen in films gebeurde :flushed: Ik ben net wakker en ik weet nog niet wat ik ervan vind