♥ Doei goed humeur.

.

Ik denk dat iedereen dat weleens heeft…

ja, vandaag nog haha.
leuke dag gehad op school (ja iknow, op school wtf?)
en dan kom ik thuis, gelijk bekken op mn broertje omdat hij kut doet.
dan komt mn moeder thuis en die wordt ook boos.
zeg maar dag met je handje dan.

ja heel vaak, echt vervelend maar later als ik weer na buiten ga of in het zonnetje zit ben ik weer vrolijk.

Ja, heel vaak. Heb er echt een hékel aan. Maar wat ik dan doe is als het goed weer is naar buiten gaan en mijn MP3 meenemen, en dan muziek afspelen :] De laatste tijd word ik echt helemaal vrolijk van I want to hold your hand van The Beatles. Dan heb ik al helemaal zin om mee te zingen (: Muziek kan dus wel helpen! n__n

ja dan ga ik slapen

-

mij twee.
ik kan zoiezo niet tegen opmerkingen.
ben te gevoelig :’)

ik ook,

is het leuk op school geweest,
krijg je je moeder en broertje op je hoofd.
maar ik ga dan altijd muziek luisteren en dan gaat het wel.

ik heb het dagelijks…

stomme kut ouders!

ja ^^

Heb ik ook heel vaak…:frowning_face:.

Maar ik voel me dan wel gelijk schuldig als ik ruzie heb met mijn moeder XD Dat maakt het nóg kutter…

komt niet vaak voor aangezien ik geen moeilijke ouders heb ! (:

wat zijn moeilijke ouders dan volgens jou?
@beddensloop.

Awh hahah ik weet echt hoe je je voelt XD.

Ik maak het na een ruzie altijd goed (met veel kusjes en knuffels T___T)

Heb dat elke dag wel als ik eerlijk moet zijn.
Zodra ik een goed moment heb geniet ik daar dan ook 100% van, want elk moment kan iemand het weer verpesten.
Wat ik dan denk is ‘morgen weer een nieuwe dag’.

Nou, niet echt dat iemand het verpest, maar wel doordat er gewoon iets gebeurt.
Laatst was ik echt písnijdig omdat ik geen boterham met kaas kon maken (had me er de hele middag op verheugd), omdat niemand brood uit de vriezer had gehaald. Hehehe. Maar ik ben gestopt met roken, dus ik ben permanent chagrijnig…

Ja ik heb het ook, de laatste tijd ben ik echt súpervrolijk, zo erg dat zelfs leraren vragen wat er in godsnaam met me aan de hand is… En iedere keer als één van m’n ouders dan begint te praten denk ik: houd op met zeuren, laat me gewoon ff blij zijn. En vervolgens beginnen ze dus weer te roepen dat ik eens gezellig moet doen (terwijl ik dan echt wel m’n best doe om m’n goede humeur niet te laten verpesten)
Ach, het zal wel zo’n ouder-trekje zijn ofzo, komt wel weer goed xD

Wow, ik voel me dus net zwaar kut, kijk ik op het forum en zie ik dit.
Ben blij dat ik niet alleen ben!! Als ik een goed dagje achter de rug heb begint mijn moeder ook soms te roepen waardoor het weer om zeep is…
Maar nu zit ik echt al enkele weken in de put, elke dag gebeurt er iets anders, maar niets is positief :frowning_face: Hier thuis lopen we allemaal gestresst rond, wat we op elkaar uitwerken waardoor ik me alleen nog slechter voel…