Dit is mijn verhaal

heee!
ik wil even mijn verhaal kwijt, want ik weet niet bij wie ik het kwijt kan… ik durf het aan niemand te vertellen :blush:

al zolang als ik me kan herinneren, was mijn vader als agressief en snel boos. de eerst keer dat die mij in elkaar sloeg, was ik nog maar een kleuter. ik weet nog dat ik een liedje zong, terwijl ik eigenlijk moest gaan slapen en dat die helemaal flipte. dit gebeurde vaker, niet elke dag, soms een paar keer per week, als mijn broers en ik geluk hadden gebeurden het zelfs een paar maanden niet. mijn moeder kwam er gelukkig altijd tussenin (als ze thuis was), want anders waren mijn broers en ik en mijn broers vaak in het ziekenhuis beland… maar natuurlijk was mijn vader sterker dan haar en ze was er ook niet altijd. mijn vader was en is bijna altijd chagrijnig, vooral met onze verjaardagen en feestdagen. het leek wel alsof hij die expres wilde verpesten. mijn moeder en hij hebben elke dag wel ruzie. hij zegt altijd: ik vertrek.
dit gaat al mijn hele leven zo, er komt geen verbetering in. aan de ene kant haat ik hem, maar ik wil hem niet haten en hou ik toch wel van hem ik geef hem elke keer, elke week, elke dag, elk uur weer een nieuwe kans, maar ik word elke keer weer teleurgesteld…

dit is niet het enige wat er mis gaat, ik heb op het moment heel veel problemen en ik heb best veel meegemaakt in mijn leven en ik weet niet meer wat ik moet doen 0:
ik wil gewoon dat het verandert
x

kindertelefoon kan helpen

Misschien moet je hulp zoeken? Neem mensen in vertrouwen op school misschien? Sterkte! :heart:

Praat erover. met je moeder, mensen van school. Maar blijf niet zitten. Geloof me, probeer iets te doen. Ga anders samen met je broers, samen sta je sterker.

Stay strong!!

Demi lovato - For The Love Of A Daughter

Ik herken jouw verhaal hier een beetje in, misschien jij ook.

heh wat naar zeg! :frowning_face:
Heb je er al eens over nagedacht om met bureau jeugdzorg te praten of bellen? Het klinkt heel eng, maar ze kunnen echt helpen. Meestal gaan ze dan samen met jou kijken voor een oplossing. Wie weet hier nog meer vanaf? Heb je er al eens met iemand over gepraat? Misschien kun je met een vertrouwenspersoon praten op school of een familielid die je aardig vind?

Veel succes meid!!!

Ik vind het echt heel goed van jou dat je je verhaal hier zet, dat is al een stap. Maar als je het nou eng vind om een twee stap te nemen door bijvoorbeeld met iemand anders erover te praten, denk dan maar terug aan het dik gedrukte hierboven! :slightly_smiling_face:

Ja het is inderdaad als een stap in de goede richting om het er uit te laten… mensen denken altijd dat als hele erge dingen gebeuren ze het maar weg moeten stoppen, maar je MOET echt door het bos heen, zegmaar… het komt altijd terug en dan kan je zoiets geen plaats geven.
Echt heel erg vervelend voor je, kan mij dit niet eens voorstellen.
Is school niet iets? Een leraar die je vertrouwd? Een ouder van een goede vriendin die je al lang kent en vertrouwd?..Heel erg veel sterkte, en je KAN het. Denk maar aan het licht aan het einde van de tunnel, en probeer je echt te visualiseren hoe het zou zijn als dingen veranderen. Niet in het verleden proberen te blijven hangen en denken van ‘ik WOU dat het zo was geweest… maar eerder; ik WIL dat het NU zo wordt!’

Succes meid. En t is echt niet vreemd dat je je vader steeds nieuwe kansen geeft. Kinderen zijn geneigt om trouw aan hun ouders te blijven…

sterkte

Hooi,
Sterkte !!
Je kan ook op www.kindertelefoon.nl en daar kan je ook (anoniem) chatten en erover praten !