[Discussie] Een scheiding is slecht voor een kind

‘Scheiden doet lijden.’
‘Kinderen zijn altijd de dupe van een (v)echtscheiding.’

‘Om maar meteen met de deur in huis te vallen: kinderen zijn eigenlijk nooit beter af na een echtscheiding. Vaak wordt gezegd dat een echtscheiding voor kinderen minder erg is dan voortdurend te moeten leven met ruziënde ouders, maar dat idee wordt niet gesteund door wetenschappelijk onderzoek. Recent Nederlands onderzoek laat zien dat dat scheiden alleen maar voordelig is voor de kinderen wanneer de ruzies zeer frequent en zeer ernstig zijn (met huiselijk geweld, etc.)’

Bron: http://www.ouders.nl/artikelen/scheiden-doet-lijden-vooral-bij-de-kinderen

Ik heb zelf gescheiden ouders met daarbij een jaren lange vechtscheiding. Daarnaast ben ik erg benieuwd naar jullie mening.

Stelling: Een scheiding is slecht voor een kind.

Geen ervaring mee gelukkig, maar ik denk niet dat een scheiding altijd slecht is voor een kind. Als ouders 24/7 ruzie maken etc. denk dat een scheiding ook voor heel veel rust kan zorgen bij een kind mits er na de scheiding een goede regeling is getroffen.

Het kan slecht zijn voor een kind maar ik vind het geen reden om als koppel bij elkaar te blijven voor het kind.

Natuurlijk is een scheiding slecht voor een kind, het kind ziet een van de ouders niet meer zo vaak en dat doet gewoon pijn. Maar je kan er niks aan doen als kind, als het niet meer werkt tussen de ouders ja dan is het gewoon over. Maar achteraf is het wel beter als je ouders gescheiden zijn als ze lang ruzie hebben gehad.

Niet mee eens. Op de lange termijn is het juist goed voor het kind naar mijn mening. Mijn ouders zijn in totaal drie keer uit elkaar gegaan. De laatste keer was definitief en hoewel het in het begin pijn deed, is het alleen maar beter dat het is gebeurd. Als kind voel je het ook wel als de sfeer thuis kil is en de spanning om te snijden, je maakt ruzies mee en ziet dat het niet goed gaat. Ik geloof er dan ook in geen geval in dat het slecht zou zijn voor een kind en ik vind niet dat ouders bij elkaar moeten blijven ‘voor de kinderen’. Kies voor je eigen geluk en dan komen de kinderen er uiteindelijk ook beter uit, ook al is het in het begin naar.

Ik vind het een rare stelling, natuurlijk is het niet altijd slecht voor een kind. Er zijn genoeg stellen die scheiden omdat ze dagelijks zoveel ruzie hebben. Dan lijkt het mij voor het kind alleen maar beter dat de ouders uit elkaar gaan en het kind niet meer dagelijks word belast met ruzies.

Zie ook het lotgenoten topic over scheiding.

Ik vind het niet slecht, maar wel pijnlijk. Hoe je het ook wend of keert, een kind gaat er verdriet van hebben.

Een goede scheiding is beter voor een kind dan een slecht huwelijk.

Een scheiding is slecht voor het kind wanneer 1 van beide ouders niet in de picture blijft. Dan houd een kind er vaak een slechte ervaring aan over, of wanneer een ouder zwart word gemaakt door de andere ouder. Wanneer een stel scheidt omdat ze ruzie maken of omdat de sfeer slecht is, dan is een scheiding goed voor het kind. Dan is het een verbetering van de situatie.

Ik heb er niks aan overgehouden. Voordeel bij mij was wel dat het geen vechtscheiding is geweest. Mijn ouders bleven ook nog normaal tegen elkaar doen na de scheiding

Bedankt voor jullie reacties tot nu toe. Interessant om te lezen.

Het kan slecht zijn, als je ouders elkaar de tent uitvechten en daar lekker mee door gaan als ze uit elkaar zijn.

Mijn ouders zijn ook gescheiden en eigenlijk is dat de beste beslissing ooit geweest. Mijn ouders zijn uit elkaar gaan voordat het helemaal kapot ging en nu doen ze gewoon normaal tegen elkaar als ze elkaar zien (wat niet zo vaak is, want ik ben al volwassen). Ik heb ook een prima contact met mijn vader (en zijn echtgenote).

Maar je hoort de verhalen wel veel en veel erger. Natuurlijk vond ik het jammer, want ik denk dat elk kind liever zijn/haar vader en moeder bij elkaar heeft. Maar als dat niet houdbaar is… Dit is echt voor iedereen beter. Maar goed, ik zal wellicht ook eerder de uitzondering dan de regel hebben meegemaakt :slightly_smiling_face:

gelukkig geen ervaring mee, maar ik ken wel mensen van wie de ouders zijn gescheiden. en tot nu toe gaat het overal erg goed dat ik weet, dus nee er hoeft niet altijd een vechtscheiding te zijn. ik ken zelfs ouders die gwn als vrienden doorgaan, en ook gwn bij elkaar op de verjaardag komen bv.

Mijn ouders zijn al 12 jaar gescheiden en nog steeds is er gedoe. Ik en mijn broertjes hebben alle drie een litteken hiervan over gehouden. Scheiden is soms echt wel de beste oplossing, maar dat betekent niet dat het geen verdriet en pijn veroorzaakt.

Wil er ook nog even bij zeggen dat onder kind dus ook 18+ kan vallen. Zelf heb ik er na een jaar nog steeds veel last van. Of het slecht voor me was, vind ik kort door de bocht, want ik heb er veel van geleerd ook. Wel weet ik dat het me veel pijn heeft bezorgd.

Scheiden is een vorm van verlies. Je rouwt dus ook.

Ik ben dan misschien één van de weinigen, maar ik was zo blij toen mijn ouders eindelijk gingen scheiden en ik heb er dan ook 0 trauma’s aan overgehouden. De sfeer in huis was zo kut de laatste jaren (geen erge ruzies o.i.d., maar juist gewoon helemaal niks meer) dat ik het fijn vond dat mijn ouders weer allebei lekker zichzelf konden zijn, los van elkaar. Maar ik moet ook zeggen dat mijn ouders niet moeilijk hebben gedaan tijdens de scheiding of erna. We vieren bijv. nog steeds samen kerst en ze komen beiden op onze verjaardagen, maar ze zouden nooit meer samen kunnen zijn en als wij (ik en mijn zusjes) er niet waren, hadden ze vermoedelijk ook nooit meer contact gehad.

Maar ik ben alsnog heel erg opgelucht dat ze toen gescheiden zijn, dat heeft ons pas een hoop lijden bespaard. Ik had het ook verschrikkelijk gevonden als ze bij elkaar bleven voor ons, maar zichzelf ondertussen superkut voelden.

Ik denk dat een scheiding in principe wel slecht is voor een kind, maar dat een ruziënd gezin nog veel slechter is.

Je kunt ook op een normale manier scheiden zonder de hele tijd ruzie te maken. Als de ander bijv. vreemd is gegaan begrijp ik best dat je alleen maar wil schreeuwen en diegene nooit meer wil zien, maar dat kan nu eenmaal niet als je kinderen hebt. Daar zul je wel rekening mee moeten houden en ik vind dat veel scheidende ouders dat te weinig doen.

Ik denk dat je gewoon als ouders tot een conclusie moet komen wat het beste is voor je kinderen. Als je toch maar heel de tijd ruzie maakt tijdens je huwelijk dan nja is het ook niet persé beter om samen te blijven.

Mijn ouders hadden een vrij zware vechtscheiding en hoewel ik ‘al’ 17 was, heeft het me toch heel wat pijn gekost en ben ik nog altijd best pist over hoe egoistisch mn ouders waren.