Discussie: De medische wereld gaat veel te ver.

Allereerst: dit is volledig theoretisch. Niemand kan nu al weten hoe ze in zo’n situatie zullen reageren.

Oké ik wist niet zeker of ik hier een topic over moest maken maar ik doe het toch :’)

Ik persoonlijk vind dat de medische wereld veel te ver gaat. Denk aan donoren en mensen zo lang mogelijk behandelen met medicatie, er alles aan doen om een baby die met 23 weken geboren wordt te redden etc.
Ik persoonlijk heb zoiets van als je hartfalen hebt dan stopt je lichaam ermee.
Het hangt dan ook wel af van de situatie natuurlijk. Een hart die er gewoon mee ophoudt is wat anders dan een hoge bloeddruk en daarvoor medicijnen slikken.

Zoals ik al zei, dit is allemaal puur theoretisch. Wat vinden jullie? Gaat dit inderdaad te ver of mag het nog wel verder gaan om nog meer levens te kunnen redden?

dit is de meest waardeloze beginpost ooit, ik wou een hele lange maken met allemaal goede argumenten enzo maar ja ik faal :’)

De medische wereld gaat wel ver op bepaalde punten, maar ik denk dat het in de menselijke natuur ligt om een soortgenoot te willen helpen. Uiteindelijk is het natuurlijk ook een bedrijfswereld, en wordt er heel veel geld mee verdient, maar het belangrijkste is dat er mensenlevens gered worden.

Ik snap wat je bedoelt, en bij bepaalde dingen denk ik ook ‘Dit zou ik niet doen’ maar het is een mogelijkheid om deze technieken toe te passen, geen verplichting. Ik denk dat als jij als ouder een kind van 23 weken wilt laten sterven, dat dat perfect mag. Net zoals een persoon met hartfalen ervoor mag kiezen om geen medicatie/transplantatie te krijgen.

Vanuit een menselijk oogpunt denk ik dat we alles moeten blijven doen om mensen te redden. De natuur zal op haar eigen manier altijd ‘nieuwe’ ziektes uitvinden en zo blijven we bezig, dus of we er veel aan hebben, weet ik eigenlijk niet. Maar het zou onmenselijk zijn om tegen mensen te zeggen ‘Ja, je hebt een ziekte, maar die gaan we niet onderzoeken, ookal zouden we perfect een geneesmiddel voor je kunnen vinden.’ (Al wordt dat soms nog wel gedaan, als de kosten te hoog zijn, zoals ik al zei, het blijf een bedrijfssfeertje hebben.)

Zolang er personen beter gemaakt worden, ben ik voor het verder uitwerken van behandelingen. Het enige wat ik écht niet vind kunnen, zijn dingen zoals de oogkleur veranderen enz. maar dat is ook niet echt medisch.

Ik vind de ontwikkelingen in prentale onderzoeken zelf te ver gaan, de onderzoeken brengen heel veel risicos mee en zijn vaak niet eens betrouwbaar

Sommige dingen gaan te ver. Dan heb ik het over mensen maanden in leven houden als ze bijvoorbeeld in een coma liggen. Als iemand echt niet meer te redden is, vind ik dat ze het gewoon moeten laten gaan. Alleen bijvoorbeeld een hartaanval of hartstilstand, dat hoeft naar mijn idee niet meteen te betekenen dat diegene niet meer te redden is.

Ik vind het te ver gaan als ze Genetische manipulatie gaan toepassen op de mens.

Maar als we gewoon met onze techniek mensenlevens kunnen redden, vind ik dat heel waardevol. Maar dan wordt de vraag natuurlijk waar je de grens trekt (bijvoorbeeld prins Friso.)

Ik wacht geduldig op het moment dat ik als bionisch mens door het leven kan.

Nee maar seriously, ik vind niet dat het te ver gaat, ik vind het zeer waardevol. Sterker nog, ik vind dat het nog niet ver genoeg gaat. Kom maar op met een manier om blinden weer te laten zien, alle ziektes te genezen en onze kwaliteit van leven nog beter te maken.

tsja, wat is te ver? ik vind het mooi dat er zoveel mogelijk is. als mensen wíllen leven, moeten ze daar de kans voor krijgen. Maar bejaarden die het wel hebben gehad en wel dood willen gaan, moet je niet in leven proberen te houden. het is nauwelijks mogelijk om euthanasie te krijgen als je gezond bent. tevens komt het soms ook wel voor dat mensen die hun hele leven hebben gerookt longkanker hebben en donorlongen nodig hebben. deze mensen roken vaak nog steeds. ik vind niet dat zij donorlongen verdienen, geef ze dan aan iemand die er alles aan doet om gezond te leven. maar dit is misschien wat te ver van de stelling af.

aan de andere kant begrijp ik je ook wel. in de duizenden jaren dat wij hier op aarde leven zijn er meerdere ziektes en epidemieën geweest. er gingen veel mensen dood, maar uiteindelijk was de ziekte ook uitgeroeid. momenteel worden ziektes bestreden en onderdrukt, maar dan blijft de ziekte in de samenleving aanwezig. je werkt in principe tegen de natuur in. zonder de medische wereld zouden veel mensen doodgaan, maar overleven de sterkeren. er zou dan een populatie ontstaan met een ideaal genenpakket. Maar het zit niet in onze aard om het grote plaatje te bekijken, vooral niet als een naaste doodziek is en gered kan worden.

moraal van mijn verhaal: de medische wereld gaat ver, maar het zit in de aard van de mens om de medemens te redden (en natuurlijk miljarden euro’s ervoor op te strijken)

Ik ben van mening dat als je een leven kan redden, je dat moet doen. Maar op sommige punten gaat de medische wereld te ver. Maar dan heb ik het over nutteloze operaties die mensen willen hebben omdat ze het leuk vinden. En zoals het klonen van hersenen of wat ze nu ook maar konden. Dat vind ik gewoon creepy worden.

@Disaronno, dus als jij ernstig ziek wordt heb je liever dat ze niks proberen en je meteen dood gaat dan dat je in ieder geval nog een kans hebt om te overleven maar je ook wat langer in het ziekenhuis ligt?

Als ik er van een afstandje naar kijk, zeg ik “ja dat gaat te ver”.
Maar als ik dan denk dat mijn vader of moeder een donororgaan of hartklep oid nodig zou hebben, zou ik het niet te ver vinden gaan…
Dus daarom vind het het vrij lastig om echt een mening over te vormen.

Als een Hyperdyne Systems 120-A/2 zeker?

Deze waren nogal nerveus en vertoonden kuren, maar door gedragsremmers toe te dienen zijn ze héél ‘‘veilig’’ geworden.

Zijn er echt dokters die zo ver gaan voor iemand? Daar al volgens mij dan toch geld tussen zitten geloof ik hoor, ze doen zoiets niet voor niks denk ik.

Ik vind dit altijd zo’n lastig onderwerp op de studie, worden bekogeld met medische ethiek :’)
Maar goed, te lang doorbehandelen met allerlei medicijnen of er heel wat kuren tegenaan gooien vind ik ook onnodig. Maar volgens mij is dit een onderwerp wat vooral bij de huidige studenten neer wordt gelegd, dus voornamelijk pas meer over een paar jaar echt meer gaat leven, om daar rekening mee te houden. Een oude vrouw die nog geniet van haar leven allemaal operaties laten ondergaan terwijl ze het zo wel prima vindt, vind ik dus inderdaad ook te ver gaan.

Het redden van een leven begrijp ik verder, als in een baby van 23 weken, reanimatie e.d. Best veel van die mensen die succesvol gereanimeerd zijn zie ik nog echt een leven hebben, hun levensstijl veranderen en dan alsnog gelukkig door het leven gaan. Kan natuurlijk ook de andere kant op, dat iemand juist alleen maar aan de medicijnen moet en enorme hypochondrie ontwikkelt wat hartfalen betreft bijvoorbeeld. Maar dan vind ik dat dit altijd nader nog bepaald kan worden in overleg met de patiënt, hoe hij/zij dan verder wilt gaan in het leven. Dat zij in het vervolg bijvoorbeeld dus niet meer gereanimeerd willen worden. Bij het kind ligt het natuurlijk lastiger en weet eigenlijk ook niet hoe het zit als je als ouder zegt ‘nee, het is wel goed zo’.

Levens redden zie ik als een primair doel van de geneeskunde, maar waarbij ik wel vind dat er rekening gehouden moet worden met de behoefte van de patiënt. Dus niet onnodige doorbehandelen ten koste van de patiënt. Er moeten nog keuzes liggen bij de patiënten zelf. Zo bijv. de HPV vaccinatie waarbij veel meisjes hem niet hebben genomen. En tja, dingen als oogkleur laten veranderen e.d. zie ik niet als iets medisch, maar een ‘luxe ding’ voor een individu. Daar kies je uiteindelijk zelf voor, dus dan zie ik er het probleem niet helemaal van in.

Ah oke, dat stond er nog niet bij toen ol mijn reactie schreef :wink:

Hmm, ziektes zijn er zodat overpopulatie word tegengehouden/vertraagd en de sterkste van de soort overleven, natuurlijke selectie zou je dat kunnen noemen. Maar door de nieuwe technologieën en medicijnen valt die natuurlijke selectie een soort van weg, je hebt nog wel een ‘selectie’ natuurlijk anders zouden er geen mensen overlijden, maar deze vorm is selectief, geforceerd en niet meer natuurlijk.

Ik denk uiteindelijk dat door de komst van al deze ontwikkelingen mensen steeds ouder worden(logisch), en er na enkele (honderden, tientallen) jaren een ernstige vorm van overpopulatie op de aarde zal zijn. Wat als gevolg heeft dat de natuur en aarde de druk niet meer aankunnen en er zeer grote kans is op grotere en ernstigere natuurrampen.

Aan de ene kant vind ik niet dat de medische wereld te ver gaat, omdat ik het onethisch vind om zieke/oude mensen te laten creperen. Als we ze kunnen redden, dan is het toch verschrikkelijk om te zeggen, nee jij bent te oud of te ziek, we helpen je niet.

Maar aan de andere kant hebben we mede doordat we tegenwoordig heel veel ziektes tegen kunnen gaan, een enorm grote populatie. De aarde begint behoorlijk vol te raken en op een gegeven moment zal het mis gaan. Ziektes en epidemieën zijn er voor bedoelt om overpopulatie tegen te gaan en om de mensheid sterker te maken. Maar door al die medicijnen gaat dit dus niet, waardoor je supervirussen enzo krijgt en we straks niks meer kunnen genezen.

Ik vind het een moeilijke keuze, die je naar mijn mening niet kunt maken. Je kan niet als overheid zeggen, we gaan ernstig zieken/ouderen niet meer helpen. Ik denk dat het aan de persoon en zijn familie zelf is om daarover te beslissen.
Maar mensen die jaren lang in coma liggen en met een computer in leven worden gehouden toch echt te ver gaan(vb. Prins Friso, Ariel Sharon)[font=Verdana]

Ja zo denk ik dus ook. Heel leuk allemaal op de korte termijn maar op de lange termijn gaat dit fout. Ik zie ziektes en falende organen en dingen zoals te vroeg geboren baby’s gewoon als de natuurlijke selectie. Daar moet je niet teveel mee gaan prutsen want over tientallen jaren leven we met 1000 mensen op één vierkante kilometer en is er geen stukje natuur meer over.

Maar als je nu zou stoppen met de vooruitgang, krijg je echt een serieuze crisis volgens mij. Iedereen die werkt in het onderzoek, alle bedrijven die nieuwe medicijnen maken enz. Allemaal weg? Ik denk dat het trouwens makkelijk is om te zeggen dat de natuur het nu eenmaal zo wilt dat er mensen doodgaan, wat ook wel klopt, maar langs de andere kant is het eigen aan de mens om te willen overleven. Zo blijft het tenminste iets of wat in evenwicht. Als wij niets zouden doen, zouden we neervallen als vliegen. En de natuur vindt toch wel nieuwe ziektes uit om aan natuurlijke selectie te kunnen doen. Denk maar aan aids, kanker, enz. Allemaal ziektes die vroeger niet bestonden/bijna niet voorkwamen. Of gewoon een simpel griepje dat evolueert waardoor de bestaande medicamenten/vaccinaties niet meer helpen. Uiteindelijk sterven mensen toch, gewoon met een tragere ratio.