Dirty little secrets

[b]Twee grote geheimen, en maar één persoon die ze allebei kent… Casey Laurent staat erom bekend altijd alles van iedereen af te weten.
Madelons vader is niet zo heilig als hij lijkt, ziet Madelon als ze hem betrapt met het kindermeisje van haar zusje.
Lana’s liefdesleven staat ook op zijn kop… Wat zouden de mensen wel niet zeggen als ze wisten dat ze het deed met een leraar?

Madelon en Lana waren al vriendinnen vanaf de kleuterschool. Hun derde vriendin, die tegelijkertijd hun leidster en idool was, was de enige die de geheimen wist die de twee meisjes met zich meedroegen.
Als ze zou willen kon ze de twee meisjes in één keer breken.
Toen ze van het toneel verdween, waren de meisjes opgelucht. Niemand zou de geheimen ooit te weten komen.
Maar nu was ze terug.
Zomaar.
Casey Laurent.
En wie wist wat ze zou uithalen.[/b]

Uhm, bestaat hier niet ongeveer al een boek van? Dat ‘‘pretty little liars’’ heet ofzo? Het is echt bijna precies hetzelfde.

En nu?

idd.
En dirty little secrets is ook een liedje x]

i keep you my dirty little secret (dirty little secret, dirty little secret)

sorry, is een leuk nummer

Is dit niet zo een Pretty Little Liars achtig iets ?
Maarja, ik gun t je wel om verder te gaan ofzo :wink:.

Mm, ja, het idee komt idd van Pretty Little Liars.
Maar ik hoop dat jullie het toch leuk vinden… Hier is het eerste stuk proloog.

[b]Proloog

Lana[/b]

Zachtjes klopte ze op de deur. ‘Meneer? Bent u er nog?’
De deur ging open. Meneer Dahl glimlachte naar haar. ‘Kom binnen, Lana.’ Ze glimlachte terug. ‘Dank u.’
Hij sloot de deur achter haar. ‘Wat is er?’ Vroeg hij. Hij liep naar zijn bureau toe, wat aan het andere eind van de kamer stond, tegenover de deur, en ging op het puntje van het eikenhouten blad zitten. ‘Ga daar maar zitten, hoor.’
Ze nam plaats op de stoel die hij had aangewezen en sloeg haar benen over elkaar. Haar korte rokje bedekte niet bijzonder veel van haar slanke bovenbenen, en ze zag hoe hij er eventjes naar keek. Dat vond ze niet erg. Ze had zich altijd al tot hem aangetrokken gevoeld.
‘Nou,’ begon ze. ‘Ik wilde nog even met u praten over dat werkstuk wat we moeten maken.’ Terwijl ze praatte nam ze hem goed in zich op. Hij droeg sjofele pakken en nep-Italiaanse designschoenen. Waarschijnlijk had hij niet zo veel geld als de rest van de docenten, zijn collega’s. Dat vond ze wel wat hebben. Zo’n artistiek kunstenaarstype. Hij sprak de ‘s’ op een heel schattige manier uit, had ze tijdens zijn lessen gemerkt, en had warrig zwart haar.
‘Wat is daarmee?’ Vroeg hij.
‘Ik vroeg me af of u misschien nog een idee heeft. Ik weet niks.’
‘Oké, laat me even denken…’ Zei hij. Hij fronste zijn voorhoofd. ‘Zeg maar ‘je’, trouwens. En je mag me ook wel Aiden noemen, als je wil.’
‘Dat wil ik wel,’ zei ze met een speelse glimlach. Hij grinnikte. ‘Nou, Lana, de opdracht is dat je een werkstuk maakt over de verschillen tussen vrouwen en mannen. En dan niet lichamelijk, maar dat wist je al.’ Ze giechelde. ‘Dus,’ ging hij verder, ‘je hoeft alleen maar iets te kiezen en het uit te zoeken. Bijvoorbeeld het rijgedrag van mannen en vrouwen. Wie wordt het meest bekeurd?’
‘Ja, maar dat is zo sáái.’ Zei ze. ‘Helemaal niet uitdagend.’
‘Dus jij houdt van een uitdaging, Lana Reynolds?’ Hij keek haar met opgetrokken wenkbrauwen en een ondeugende flonkering in zijn ogen aan.
‘Zeker.’ Ze boog zich voorover en zette haar ellebogen op zijn bureaublad, precies naast zijn heupen. Hij rook lekker.
Even bleven ze zo zitten en zeiden ze niks, maar toen stond hij op en begon door de kamer te lopen. ‘Nou, dan moeten we maar iets leukers voor je verzinnen.’ Hoorde ze zijn stem van achter haar. Ze draaide zich om zodat ze niet meer met haar rug naar hem toe zat en keek naar hem. Hij ijsbeerde door de kamer, wat ze ook heel schattig vond. Ze stond op en legde haar hand op zijn arm. ‘Het maakt niet uit hoor, als je niks weet, ik vraag wel wat aan Casey. Die weet altijd wel wat.’
‘Ah, ja, Casey Laurent.’ Zei hij. Er verschenen pretlichtjes in zijn ogen. ‘Leuk meisje. Ze heeft pit.’
Lana beet op haar lip. Was er ook maar íémand in dit hele universum doe Casey niet scheen te mogen?
‘Hé, wat is er?’ Vroeg hij bezorgd. Ze keek op. Een rilling schoot langs haar ruggengraat. Hij stond al zo dichtbij dat ze recht in zijn donkere ogen keek. ‘Hebben jullie soms ruzie?’
Ze schudde haar hoofd. ‘Nee hoor.’
‘Mooi.’ Zei hij. Hij zette een stap in haar richting. Zijn lichaamswarmte straalde af op haar lichaam en ze zette nog een klein stapje naar hem toe. Nu stonden ze tegen elkaar aan. Ze voelde zijn armen om haar middel en gaf zich eraan over. Rillingen schoten over haar lichaam. Dit was het moment. Ze drukte haar volle rode lippen op die van hem en kuste hem voorzichtig. Met hun voorhoofden tegen elkaar aan staarden ze even in elkaars ogen. Hij beroerde met zijn lippen weer de hare en kuste haar stevig. Opgewonden drukte ze zich tegen hem aan en legde ze haar armen om zijn nek. Gretig begon hij haar in haar hals te zoenen, en ze wist alleen nog maar dat ze niet wilde dat hij zou stoppen.

Hey leuk, jij hebt weer een verhaal :slightly_smiling_face:

Ja, het is een beetje typische bitchlit, maar het is in ieder geval goed en intrigerend geschreven. Van mij mag je verder gaan!

Je schrijft geweldig, maar ik vind dit net Pretty Little Liars. en dat boek had een kuteinde, echt niet normaal. dus ik weet niet zo geod wat ik hier vanvind[a]

Dit is serieus echt hetzelfde als een ander boek dat ik gelezen heb, zelfs de affaire met de leraar die dan vervolgens met het populairdere meisje gaat (in dit geval dus dat Casey kind).
Je moet wat meer inspiratie uit jezelf halen en wat minder letterlijk overnemen.

Mariss (L)

je schrijft zo mooi schatje.

en iedereen die maar blijft zeuren dat het op het boek lijkt:
Maris heeft gewoon dezelfde stijl en misschien is het er een beetje op gebaseerd, maar dit is nog maar het proloog. dus ik zou maar ff wachten met je mening

Je schrijft in ieder geval goed, dus als het verhaal niet precies PLL wordt zeker verder gaan :slightly_smiling_face:

Daar ben ik het helemaal mee eens :wink:

Aaah leuk, je bent weer begonnen ^^
En dat boek Pretty Little liars, ofzo.
Ken ik niet dus, schrijf gerust verder (a)

Mensen mensen,
het word écht geen PLL. En ja, ik heb het idee ervan.
Maar het is wel de bedoelig dat dit toch wel een chicklit word, btw. (En Casey gaat er niet met de leraar vandoor… Dat is letterlijk De IT-girl)

Hier het tweede stukje van de proloog:

Madelon

Madelon streek met één hand haar glanzend blonde haren naar achter en bond ze samen tot een hoge, volle staart. Ze zette grote, onschuldige ogen op en stak haar hand in de lucht. Het duurde maar een paar tellen voor meneer Johnson haar opmerkte.
‘Ja, zeg het maar?’
‘Mag ik misschien even een aspirine halen?’ Vroeg Madelon. ‘Ik heb een beetje hoofdpijn.’
‘Natuurlijk, ga maar snel,’ zei meneer Johnson. Hij had nooit weerstand kunnen bieden aan Madelons grote groene ogen, en hij was niet de enige.
‘Bedankt,’ zei ze, terwijl ze opstond. Ze schonk haar leraar een charmante glimlach, gooide haar tas over haar schouder en richting de gang. Op haar weg naar de deur hoorde ze het geroezemoes om zich heen.
‘Ze heeft dus écht geen hoofdpijn.’
Snel sloot ze de deur achter zich. Haar elegante marineblauwe ballerina’s maakten haast geen geluid op de marmeren vloer.
Vederlicht, alsof ze zweefde, liep ze de school uit. Ze wist dat ze bij meneer Johnson alles kon maken, ze hoefde echt niet terug naar de les. Haar paardenstaart zwierde vrolijk achter haar aan. Ze rook een heerlijke geur en ademde die diep in. Het was de zomer.
Zomer rook naar licht, zoet, fris en wolken.
Voor haar gevoel was ze veel te snel bij haar huis aangekomen. Ze viste de sleutel uit de zak van haar strakke spijkerbroek, stak die in het slot en duwde de deur open. In de grote hal was het koel en geurde het naar de witte rozen die haar moeder altijd kocht. Ze liet haar tas van haar ranke schouder glijden en zette hem neer naast het tafeltje met het rode kleedje erop wat al zo lang als ze zich kon herinneren op dezelfde plek stond.
De keuken was de eerste kamer die ze betrad. Niet dat ze honger had, dat had ze bijna nooit. Toch pakte ze een cracker en stak die in haar mond. Kauwend, en met de cracker in haar hand, liet ze zich door haar voeten meevoeren naar de eerste verdieping, en vanaf daar naar de kamer van haar zusje.
Zachtjes duwde ze de deur open en schopte ze haar ballerina’s uit, zodat ze op blote voeten door het zachte, hoogpolige tapijt kon lopen. Er was geen kindermeisje in de buurt, en met één snelle blik op de babyfoon op het nachtkastje zag ze dat die niet aanstond. Haar zusje Vivian lag niet te slapen, zoals ze gedacht had, maar zat rechtop in haar ledikant. Zodra ze Madelon in het oog kreeg begon ze te stralen. ‘Dudududu!’ Kraaide ze, en ze stak haar armpjes uit. Madelon lachte vertederd en knuffelde haar zusje. ‘Moet je niet slapen?’
Haar zusje maakte een paar vage geluidjes waar ze geen touw aan vast kon knopen, dus besloot ze haar zusje maar weer op haar ruggetje in haar bedje te leggen. Ze trok het lakentje met de initialen van Vivian erop gestikt over haar babyzusje heen en streek zachtjes over haar hoofdje. De ogen van haar zusje hadden dezelfde mooie smaragdgroene kleur als die van haar en, ook al was ze een baby, je kon nu al zien dat ze een heel leuk meisje zou worden.
Haar zusje zag er totaal niet moe uit, dus Madelon besloot haar zelfgemaakte liedje voor haar te zingen. Vivian werd er altijd heel rustig van en zou binnen de kortste keren in slaap vallen.

[i]Slaap maar zacht, lieve Viv
Doe je groene oogjes dicht
Morgen is er weer een mooie dag
Helemaal speciaal voor jou

Slaap maar zacht, lieve Viv
Ben je niet een beetje moe?
Hoe lang je ook slaapt, je mag nooit vergeten,
Dat ik altijd van je hou.[/i]

Ze zong het liedje twee keer, hoorde de ademhaling van haar zusje langzaam en regelmatig worden, en voordat ze het wist lag Vivian diep te slapen.
Glimlachend liep Madelon naar het raam en keek naar de zon die op het water schitterde in de gracht voor haar grote herenhuis. Een bekende, zwarte auto kwam aanrijden en parkeerde. Haar vader stapte uit, maar hij zag haar niet kijken. Hij bleef veel te lang bij de auto staan, en liep naar de andere deur toe. Soepel opende hij de deur en een blonde vrouw die absoluut niet haar moeder was stapte uit. Met één hand op de heup van de vrouw trok haar vader haar naar zich toe en zoende haar in haar nek.
Geschrokken keek Madelon toe. Was die vrouw niet het kindermeisje van haar zusje?

Leuk, verder (:

verder (:

Leuk ben benieuwd hoe het verder gaat!

Oeh wat leeeeeeeeeeuk.
Ik ga het volgen!

ook al ga ik maandag op vakantie, ik zie het verhaal over 10 dagen wel weer!

LEUK CHICKLITS ZIJN ECHT IETS VOOR MIJ~!!~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~