dillemma??

Ik heb al 1.8 jaar een vriend…
Toen het niet zo lekker liep tussen ons, leerde ik een andere jongen kennen.
het was gezellig etc, en ik begon te twijfelen tussen m’n relatie. Of die echt nog wel zo leuk was…
Kortom ik zat in een flinke dip, en die andere leuke jongen hielp mij er niet echt mee uit komen.
Ik had er met mijn vriend over gehad en hij stemde toe toen ik vroeg of ik mocht afspreken met die andere jongen. (hij baalde natuurlijk flink toen ik met hem af wou spreken, maar zo kwam ik wel van mijn twijfels af, dat was echt de enige oplossing!)
Zo leer ik die jongen kennen, en wist ik of ik hem echt leuk vond.
Gelukkig, vond ik hem niet leuk en koos ik voor mijn vriend.
Het gaat weer super tussen mij en mijn vriend, maar die jongen bleef sjansen en flirten. Opeens vertelde hij dat hij verliefd op mij was.
Ik flirtte af en toe terug (wat natuurlijk erg fout was!!), maar ik vond die aandacht wel leuk. Het voelde gewoon even weer dat ik ook weer mee telde.
Ondanks dat ik 50 keer gezegd heb tegen die jongen dat ik een vriend heb en dat ik voor hem wil blijven gaan, flirtte ik af en toe nog wel eens met hem.
Maar dat kwam grotendeels omdat hij met mij flirtte en ik wist niet hoe ik daarmee om moest gaan.
Ik zie hem nog op het werk (we zijn collega’s) en voor het eerst vond ik hem irritant (dus dat betekent al dat ik hem nogmaals echt niet leuk vind!)
Maar moe tik me nu schuldig voelen dat ik met hem geflirt hebt (onschuldig,en hij weet dat ik voor mijn vriend ging!)
Nu is die jongen boos op mij, omdat hij zich aan het lijntje voelt gehouden, maar ik snap niet helemaal waarom. ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik een vriend heb en dat ik het niet uit wil maken, en dat flirten is gewoon onschuldig…
Betekent niks. Ik had het niet mogen doen, maar ik kan de tijd niet meer terug draaien.
En des ondanks bleef die jongen flirten en proberen, terwijl ik heel duidelijk had gemaakt dat ik van mijn vriend hou en dat ik voor hem blijf gaan!

Tja, je bent wel duidelijk geweest,
maar ik snap ook weer dat die jongen zich een beetje aan het lijntje gehouden voelt.
Misschien kan je je excuses aanbieden? Zeggen dat jij dacht dat het flirten onschuldig was en je duidelijk was geweest in je keuze? Dan hoef je je tenminste niet meer schuldig te voelen. Succes!

Ik heb mijn excuses aangeboden…
Maar ik had idd gewoon niet mogen flirten… al was het onschuldig, ik kan me voorstellen dat hij zich aan het lijntje voelt gehouden…
Maar zou ik mij onschuldig moeten voelen tegenover mijn vriend?

Als je zeker weten dat het flirten niks betekende, dan hoef je je tegenover je vriend natuurlijk niet schuldig te voelen.
Maar ik betwijfel of dat bij jou het geval is, omdat je flink hebt getwijfeld over je relatie en flirten is niet iets wat je doet als je je 100% fijn voelt in een relatie en je er dus voldoening bij hebt (lijkt me). Schuldgevoel heeft natuurlijk geen zin, maar ik zou toch als ik jou was nog eens goed over nadenken of dat geflirt echt zo onschuldig was.

Ik heb net gepraat met die jongen… ik heb hem gezegd dat ik inderdaad op het begin gevoelens voor hem had, en mischien zit dat ook nog wel…
maar aan de andere kant… zeg ik dit misschien wel, omdat ik hem niet verdrietig wil doen.
Ja het zit heel raar in elkaar, maar ik kan niet tegen iemand zeggen; nee donder op!
Ik heb iets voor die jongen gevoeld, gelukkig is dat weg… maar ik zei net al… als ik teveel met die jongen op ga schieten, dan bne ik bang dat ik iets ga voelen… maar daarnaast vind ik hem niet leuk genoeg om met hem af te spreken, of contact met hem te zoeken…
Of als ik hem op werk tegen kom, heb ik ook niks met hem…
Maar mischien zeg ik dit wel, dat geflirt… om hem niet verdrietiger te maken…
Ik maak mijn keus duidelijk, maar doe dat op een flirterige manier… zeg maar
Net sprak ik hem, en ik zei dat ik hem misschien wel leuk ga vinden, dat moet ik niet zeggen… wnat ik vind hem gewoon niet leuk!!
zucht… wat zit ik soms ingewikkeld in elkaar!!
ik hou van mijn vriend, en mijn gevoelens zjn echt voor mijn vriend en niet voor die jongen!! echt niet (gelukkig niet!)