Dilemma

Hi meiden,

Sinds kort zit ik met een probleem. Ik heb al heel wat maanden contact met een jongen, en uit de manier waarop we contact hebben kun je wel opmaken dat we serieus met elkaar zijn. Als we bij elkaar zijn gaat het altijd goed, voelen we ons beiden op ons gemak en we verheugen ons dr altijd op. Hij heeft ook vaak gezegd en laten merken dat hij mij speciaal vindt, om mij geeft en niets met andere meiden wil. Toch ben ik heel onzeker van mezelf, heb ik steeds de bevestiging nodig dat hij écht voor mij gaat en door die onzekerheid van mij heeft hij het gevoel dat hij (na zich al vele keren bewezen te hebben) zich nóg meer moet bewijzen en hij dus niet goed genoeg voor mij is. Hij is juist wél goed genoeg voor me en heb het hem ook laten merken. En laten weten dat ik aan mijn eigen onzekerheid moet werken.

Nu is alleen het probleem dat ik vind dat ik hem te weinig zie. Als ik hem weinig zie (soms zit dr 1 of zelfs 2 weken tussen), word ik juist onzeker, omdat ik het idee heb dat hij niet écht voor me gaat, me niet zo nodig hoeft te zien en alleen als het hem uitkomt. Hij zegt echter dat dit absoluut niet het geval is . Hij wil me juist zien, maar zijn fulltime werk (van 9 tot 6), de problemen van zijn vrienden en familie en de tijd die hij soms voor zichzelf nodig heeft om bij te komen van de drukte en vaak ook stress, belemmeren hem om mij te garanderen wanneer hij me weer kan zien. Ik snap dit ook wel, maar ik word hier heel onzeker van. Alleen heeft hij me al zo vaak diep in de ogen aangekeken, gerust gesteld, en gezegd dat het goed zit. En dat hij ook niet alleen met me afspreekt als het hem uitkomt, maar vaak ook dingen niet door laat gaan om zo met mij af te spreken. En dat hij na een drukke werkdag soms zo moe en gestresst is, dat hij niet te genieten is en mij dat niet aan wil doen als ik dan bij hem ben.

En verder, áls we bij elkaar zijn is het echt geweldig, en merk ik dat ik ook zo goed mezelf bij hem kan zijn en heel goed met hem kan praten. De band tussen ons wordt steeds sterker.

Ik weet nu dus niet wat ik moet doen. Zou ik dit moeten opgeven omdat ik die zekerheid niet van hem krijg, ondanks al zijn goede bedoelingen? Want die onzekerheid maakt me echt gek, maar ik kan me hier ook overheen proberen te zetten, want hij heeft goede bedoelingen. Ik zou dus ook kunnen doorgaan, me eroverheen zetten en 100% genieten van de (zeldzame) tijd die ik met hem heb? Wat zouden jullie doen? Ik zit hier heel erg mee en ben benieuwd naar jullie mening.

Liefs

Dat heb ik ook en je kan er vrij weinig aan doen vrees ik. in ieder geval het zeker niet opgeven want dan heb je echt de kans dat je iets heel moois misloopt.

Ik denk dat je eerst aan jezelf moet werken
Anders gaat het vroeg of laat toch mis hoeveel hij ook van je houdt
Het is ook niet niks als je jou vriendje pas na 2 weken ziet
Maar de onzekerheid is jou probleem wat offcourse opgelost kan worden

Heey,
ik had ook met een jongen die ik soms maar 1x in de maand zag maar dat was omdat hij verder woonde maar ik kon hem al 5 jaar (want hij woonde vroeger gewoon in het zelfde dorp) dus wist ik dat hij niet vreemd zou gaan maar soms had ik ook wel zo’n gevoel…
ik zou maar eerst gewoon ff kijken hoe het gaat enzo en als je er heel erg gestrest
van word enz is het niet goed, dan is het wel beter dat je het uitmaakt…
maar geen overhaaste beslissingen nemen daar krijg je echt spijt van…
Maar ik zou gewoon eerst kijken hoe het verder gaat…

Succes ! :slightly_smiling_face:

Thanks meiden! Ik ga denk ik blijven afspreken (als het goed blijft gaan), ook al zal ik hem voorlopig niet zo heel vaak zien. Die onzekerheid daar moet ik idd aan werken. Alleen blijft in mn hoofd zitten, dat als hij me écht leuk had gevonden, hij nog meer moeite zou doen om tijd te maken. Maar hij blijft zeggen dat hij mij leuk vindt en niemand anders, ervan geniet om bij mij te zijn en ernaar uitkijkt. Hoe denken jullie erover? Zou het zo zijn dat als een jongen weinig tijd heeft om af te spreken, het automatisch zou bedenken dat hij niet echt voor je gaat? Of kunnen jullie uit mijn verhaal opmaken dat hij dat wel doet?

Hey Tessa, ik herken je probleem wel een beetje… ik ben zelf ook erg onzeker en wat een jongen ook tegen me zegt, hoe lief ook, ik zal altijd een beetje twijfelen. Ik snap dus ook hoe ontzettend moeilijk het is om je daar overheen te zetten!

Misschien kan je een keer met hem praten over waarom hij zoveel stress heeft, en over de problemen met zn vrienden en familie. Toon interesse en probeer samen zijn problemen op te lossen. Dan krijgt hij misschien het gevoel dat hij ook bij je kan zijn als ie gestrest is, omdat je snapt waarom dat is, en hem daarin steunt.

succes!