Dilemma voor levensbeschouwing

Voor levensbeschouwing moet ik een opdracht maken over een dilemma. En ik heb een paar mensen nodig die hier dan antwoord op kunnen geven. Alvast heel erg bedankt als je me kan helpen! :]

Dilemma:
Ik heb een vriendin en die heeft een eetstoornis. Ze eet heel weinig en alles wat ze eet kotst ze weer uit. Dit is natuurlijk al een groot probleem maar het is ook zo dat ze zich er niet voor schaamt of het niet verbergt. Het is bijna alsof ze er trots op is. We hadden een slaapfeestje en toen heeft ze mij en andere vriendinnen verteld dat ze dus al haar eten er weer uit gooit nadat ze het heeft gegeten. En daar bleef het niet bij. Ze vertelde ook hoe je dat het beste kon doen! We wisten allemaal totaal niet hoe we moesten reageren en wat we met haar moeten. We geven allemaal heel veel om haar maar we weten niet hoe we haar moeten helpen en of we dat überhaupt wel kunnen!

  1. Geslacht
  • Meisje
  • Jongen
  1. Leeftijd

  2. Religie

  • Christendom
  • Islam
  • Jodendom
  • Hindoeïsme
  • Boeddhisme
  • Anders, namelijk …
  • n.v.t.
  1. Wat zou jij doen als je in zo een situatie zat als het hierboven beschreven dilemma? En heeft de manier waarop je dagelijks leeft daar invloed op?

Nogmaals, heel erg bedankt! :grinning:

BAM *kick*. Niemand die een oplossing heeft :'D

Meisje, 16, religie: geen

Ik zou met mijn vriendin gaan praten en zorgen dat ze hulp zou gaan zoeken. Als ze dat niet wil zou ik het er eerst met mijn ouders over hebben en dan met of zonder haar naar een vertrouwenspersoon op school gaan.
Ik heb door gezondheidsproblemen ernstig ondergewicht gehad en weet dus hoe gevaarlijk dit is. Het is niet een risico dat je zomaar kunt lopen. Het is nu eenmaal te gevaarlijk.
Wat wel raar is is dat de vriendin in het bovenstaande stukje er zo makkelijk over schrijft wat je meestal hoort is dat mensen die hun eten uitkotsen zich hier voor schamen en het voor zich houden… maar toch het risico kun je niet lopen tijd voor actie

Ik heb een vriendin en die heeft een eetstoornis. Ze eet heel weinig en alles wat ze eet kotst ze weer uit. Dit is natuurlijk al een groot probleem maar het is ook zo dat ze zich er niet voor schaamt of het niet verbergt. Het is bijna alsof ze er trots op is. We hadden een slaapfeestje en toen heeft ze mij en andere vriendinnen verteld dat ze dus al haar eten er weer uit gooit nadat ze het heeft gegeten. En daar bleef het niet bij. Ze vertelde ook hoe je dat het beste kon doen! We wisten allemaal totaal niet hoe we moesten reageren en wat we met haar moeten. We geven allemaal heel veel om haar maar we weten niet hoe we haar moeten helpen en of we dat überhaupt wel kunnen!

  1. Geslacht

    •Meisje
    •Jongen

  2. Leeftijd
    17

  3. Religie

•Christendom
Ben gedoopt etc, maar of ik het nou echt geloof?
Tja, het is denk ik ook weer niet echt van toepassing.
•Islam
•Jodendom
•Hindoeïsme
•Boeddhisme
•Anders, namelijk …
•n.v.t.

  1. Wat zou jij doen als je in zo een situatie zat als het hierboven beschreven dilemma? En heeft de manier waarop je dagelijks leeft daar invloed op?

Ik hád daadwerkelijk zo’n vriendin, alleen vertelde ze niet ronduit hoe je het het beste moest doen enzo.
Sowieso had ik, hoe aardig ik haar ook vond, gereageerd als iets van: Ben je wel goed bij je hoofd?!

Wat wij toen hadden gedaan is naar onze mentrix gestapt en het hele probleem voorgelegd. Die heeft er met haar ouders over gepraat en werd ze naar zo’n schooldokter/therapeut gestuurd.

Ik had sowieso altijd naar iemand gegaan die boven je staat; op school/of naar haar ouders.
Okee, in het begin was ze kwaad op ons dat we het hadden verteld, maar achteraf is ze er blij om, omdat het op een gegeven moment zo erg was dat ze niet meer ongesteld werd en ze heeft er zelfs schildklierproblemen aan overgehouden.

Ik weet niet of hoe ik dagelijks leef er iets mee te maken heb. Ik leef best wel van dag tot dag en zie wel wat er op mijn pad komt, hoewel ik ook wel idealen heb waar ik naar leef. Ik weet dat alles in het leven ineens voorbij kan zijn, en ja, daarom als ik doorheb dat er iets is met een vriendin van mij, reageer ik daar zo snel mogelijk op. Ik bedoel, je laat niet iemand vallen als er iets mis is met diegene. Ik zal inderdaad naar iemand gaan die er iets aan kan doen, maar zal haar ook blijven steunen.
Mochten we door deze gebeurtenis toch uit elkaar groeien als het ware, sta ik die persoon tóch bij totdat ze alles op eigen houtje weer kan.

@LiekeMarieke:
Er zijn echt heel veel mensen die er trots op zijn. Op pro-ana sites bijvoorbeeld geven ze elkaar tips hoe snel ze het best af kunnen vallen en zijn ze er helemaal trots op als ze er uitzien als een skelet.

Heel erg bedankt voor de reacties! Ja er zijn mensen die er trots op zijn. Ik vind het ook nogal merkwaardig maar ik heb dit dilemma gebaseerd op iets wat ik ook echt heb meegemaakt.