(dierbaren met) Alzheimertopic

[ten eerste wens ik je sterkte toe als je dit topic aanklikt, omdat je dan waarschijnlijk met deze ziekte bekend bent/er mee te maken hebt (gehad)]

Ik weet niet precies hoe ik dit topic moet beginnen, maar hai.

Waarschijnlijk heeft iedereen wel eens van de ziekte van Alzheimer gehoord, en anders wel van dementie. Ik heb alsnog even in mijn eigen woorden en een snufje Wiki een korte uitleg in elkaar geflanst over hoe en wat;

De ziekte van Alzheimer is een vorm van dementie die vooral voorkomt bij ouderen van 65+ en die vaak wordt vastgesteld door geheugentests. De eerste fase bestaat uit het weigeren van nieuwe informatie (door de hersenen), die daardoor niet opgeslagen of onthouden wordt. Later in het proces wordt ook het langetermijngeheugen aangetast, zoals herinneringen van vroeger. Vervolgens ontstaan er een reeks andere problematische verschijnselen, zoals problemen met spreken, het verrichten van simpele of vertrouwde handelingen, het uiten van emoties of karaktertrekken. Alzheimer gaat bij een groot aantal getroffenen gepaard met depressie of andere stemmingswisselingen.
Het is een ziekte die gevoelig is voor een groot aantal factoren, die acute verslechteringen kunnen veroorzaken. Tot nu toe is er nog geen direct medicijn beschikbaar gesteld, maar in de toekomst lijkt dit mogelijk te zijn.

Van Wiki heb ik dit lijstje gestolen met veelvoorkomende punten van cognitieve (qua kenvermogen) achteruitgang:

• het steeds stellen van dezelfde vragen;
• hetzelfde verhaal woord voor woord herhalen;
• eenvoudige taken, die men vroeger makkelijk aankon, niet meer kunnen uitvoeren, zoals koken, kaartspelen, dingen repareren, etc.;
• problemen met betalen van rekeningen of bijhouden van de administratie (terwijl men dat vroeger wel kon);
• in een bekende omgeving de weg kwijtraken, of gedesoriënteerd raken;
• de persoonlijke hygiëne verwaarlozen, zoals aantrekken van schone kleren, douchen;
• beslissingen die men vroeger zelf nam aan anderen overlaten, bijvoorbeeld wat er in de supermarkt gekocht moet worden, of waarheen men nu moet gaan.

Een persoon met Alzheimer zal uiteindelijk zijn of haar dierbaren niet meer herkennen.

Zelf heb ik een oma die deze ziekte met zich meedraagt en de laatste tijd voel ik, en misschien anderen ook wel, de behoefte om het er met iemand over te hebben die begrijpt waar ik het over heb, buiten mijn eigen familie. Dat is dan ook de bedoeling van dit topic. Misschien is het zelfs wel een idee om jou en/of je situatie even kort neer te pennen (typen). Ook als je niet direct in zo’n situatie zit, maar er wel een vraag over hebt, kan je hier terecht.

Dus lucht je hart, uit je frustraties, luister naar elkaar of wees simpelweg (stilletjes) aanwezig. Ik ga echt geen topicregels opstellen, maar behandel elkaar en elkaars situatie of waar iemand het wel/niet over wil hebben met respect :slightly_smiling_face:

(sorry dat het zo’n lap tekst is, ik ben een enthousiaste typer :’))

En nu typ ik nog even heel snel en heel awkward dat ik de zoekfunctie wel gebruikt heb en niets gevonden heb, maar dat als er al zo’n topic bestaat, deze natuurlijk verwijderd kan worden :grinning:

Wow heftig, als dit al de tweede grootouder is die dit heeft… Dat met ‘de echte hem’ vergeten; wij hebben dit jaar een ‘levensboek’ gemaakt, niet alleen een soort van Wikiboek over mijn oma, maar ook heeft iedereen er typische trekjes of herinneringen ingeschreven, waardoor je haar echt direct kan/kon herkennen. En een ander pluspunt dat ermee verbonden was, was dat als ze er zelf in las (naja, we lazen haar voor haha), ze echt dingen herkende of er later nog eens op terugkwam. Dat was enorm leuk en bijzonder om te zien gebeuren en het gaf ook wel wat ‘vertrouwen’ weer zeg maar :slightly_smiling_face: Misschien een idee om uit te voeren :grinning:

Mijn opa heeft het gehad. Hij had geen alzheimer maar waarschijnlijk vasculaire dementie. Hij heeft ook veel tia’s gehad voor dat hij dementerend werd. Maar het is alweer z’n 8 jaar geleden dat hij overleden is.

Ik doe nu de opleiding ergotherapie en daar is dementie ook vaak een onderwerp. Ergotherapie kan voor de dementerende en mantelzorgers echt wat betekenen. Ik vind het belangrijk dat de kwaliteit van leven van de dementerende goed blijft, het is en blijft en mens. Ook ondersteuning van de mantelzorger is erg belangrijk. Ik ben een keer voor mijn vrije studieruimte voor school naar een alzheimer café geweest. Het was erg indrukwekkend en ik vond het leuk om met die mensen daar te praten. Dementerenden hebben zeker baat bij contact.

Had zelf een oud oom met dementie, maar is al weer lang geleden. En nog een paar oud tantes. Een daar van is helaas pas overleden. Heb er een paar colleges over gehad, wat het precies is, hoe je er mee om moet gaan. En zeg nooit ‘dementerenden’. Ze vertelde ook verhalen dat er iemand met dementie agressief werdt, maar dit kwam dus omdat de verzorgers er niet goed mee om gingen.

Lijkt me echt een verschrikkelijke ziekte om te hebben. Maar zeker ook voor familie en vrienden.

Mijn tante is er helaas aan overleden.

Zo naar. En het komt nog zo vaak voor :’(

Mijn overgrootoma (ik heb nog het geluk gehad haar jarenlang meegemaakt te hebben!) had Alzheimer.
Moeilijk was het vooral om te zien hoe mijn altijd zelfstandige oma, die op haar 89e nog boodschappen op de fiets deed, opeens in een verzorgingstehuis moest en niet meer zo zelfstandig werd.
Heel pijnlijk was ook het moment dat ze mij niet meer herkende en tijdens een bezoek meerdere malen aan mijn vader vroeg wie dat leuke meisje was die met hem mee was (ik dus). Of de momenten waarop ze opeens vroeg wanneer haar man nou thuiskwam, terwijl hij al 25 jaar dood was.

Gelukkig heb ik ook hele mooie herinneringen aan mijn overgrootoma, maar het is een nare ziekte om mee te maken.

heel veel sterkte, mensen die een dierbare hebben die eraan lijd.
wat ik eigenlijk zeggen wil; misschien kennen jullie het liedje of doet het jullie goed, maar ed sheeran heeft hier een liedje over, afire love, het is opgedragen aan zijn overleden opa! echt mooi!

x

Goed initiatief van je om dit topic te openen. Er worden denk ik meer mensen mee geconfronteerd dan we denken…
Mijn moeke (grootmoeder) had het ook en is hier intussen al aan overleden. Ik vond het echt erg om haar te zien aftakelen en het moeilijkste waren nog de momenten waarin ze zelf besefte wat er met haar aan de hand was… Ik heb het nog altijd moeilijk als ik daaraan denk… Mijn peter (haar man) heeft thuis altijd voor haar gezorgd terwijl hij kanker had. Toen hij overleden was, is ze naar verschillende rusthuizen gegaan en daardoor enorm achteruit gegaan. Het klinkt misschien raar, maar tegen het einde is het eigenlijk echt beter als ze overlijden, want het is gewoon geen menswaardig leven meer… Allé, dat denk ik er toch van. Veel sterkte aan iedereen! x

De tekst daarvan is zooooo mooi, echt een lied dat je niet één keer kan draaien, maar altijd weer moet replayen. Hij zingt het ook zo geweldig (maar oké fangirlingmodus Ed uit haha)

Ah dat is behoorlijk vervelend als je familie er op die manier mee omgaat, dan kun je er echt niet makkelijk over praten zeker? Graag gedaan in ieder geval :slightly_smiling_face:

Ik ben er verder niet bekend mee, maar het lijkt mij vreselijk om te moeten rouwen om iemand, die lichamelijk gezien wel leeft maar mentaal helemaal weg is…

Heel herkenbaar helaas

Mijn oma heeft ook de ziekte van Alzheimer en dat viel eerst nog niet echt zo op maar nu gaat ze steeds verder achteruit. We waren een keer bij een familiereunie en ik had mijn oma al een halfjaar ofzo niet gezien dus ik liep meteen naar haar toe. Ik tikte haar aan op haar schouder, ze draaide zich om en ze keek echt naar mij van wie ben jij? Niet dat ze dat zei maar ze keek heel verbaasd en het leek wel of ze me gewoon nu al niet herkende… Ik gaf haar een knuffel en daarna zei ze wel: ‘Oh Miriam!’. Maar ik besef me steeds dat het alleen nog maar erger wordt tot op een moment dat ze me écht niet meer herkent… :frowning_face:

Mijn oma had het ook, maar toen ze overleed was ik 6-7 jaar oud en heb dus niet veel mee gekregen, helaas. Ze heeft nog een aantal jaar in een verpleeghuis gewoond. De verhalen wat ik heb gehoord, zijn best heftig.

Zelf werk ik ook met mensen met verschillende dementies. Ik moet toegeven, dat het wel raar/apart is om te zien, hoe zij verder achteruit gaan. Daarin heb ik ook veel meegemaakt.

Mijn opa is en aantal jaar geleden overleden aan Alzheimer.
Met zijn overlijden zelf had ik nog maar weinig moeite, hij was er al lang niet meer.
Ik was 8 toen het geconstateerd werd, hij overleed toen ik 17 was.
Ik vind het jammer dat ik me nog maar weinig kan herrineren van zijn echte persoonlijkheid…
Sterkte voor iedereen die hier mee te maken krijgt!

Mijn oma is sinds twee dagen gestopt met eten en ik ben best bang om eerlijk te zijn. ‘Gelukkig’ roept ze wel nog steeds dat ze met de burgemeester gaat praten om haar uit het tehuis te halen (wat ik wel echt nog steeds een teken van haar levenslust vind, hoewel het natuurlijk nergens op slaat haha)
Weet echter niet hoe ik onze afwezigheid ivm vakantie moet oplossen, omdat we normaal twee keer per week langshoppen…?

Die ga ik uitprinten, supermooi!

Mijn oma heeft er heeft het sinds dat mijn opa is overleden. Ik heb het er echt heel moeilijk mee omdat ik echt heel graag bij mijn oma kom als sinds dat ik klein ben. Ik kom nu nog steeds wel bijna elke dag in de week maar het word moeilijker omdat ze uit het niks boos word op mij dingen vergeet en al dat soort dingen. Het is mijn oma gewoon niet meer.