depri in het leven staan.

@check de titel
Ik sta de laatste tijd nogal ‘‘vreemd’’ in het leven. Opzich ben ik best wel vrolijk maar soms kan ik opeens wel janken terwijl er niks aan de hand is. Misschien komt dit doordat ik best wel veel moeilijkedingen meemaak (?) mijn ouders gaan scheiden, mijn opa staat op het punt te overleiden nou ja dat soort shit en Vorig jaar en het jaar daarvoor voelde ik me heel vaak erg verdrietig en onzeker toen sneed ik me ook. En dacht ik soms aan zelfmoord. Nu gaat het beter ik snijd me niet meer. Maar ik heb nog wel dat als ik bijvoorbeeld aan de toekomst denk ofso en dan denk ik bijv; ALS het niet goed zou gaan dat ik geen baan krijg ofso en niet rond kan komen en een slecht leven hb zeg maar kan ik ook nog altijd zelfmoord plegen. Ik denk gewoon; als iets toch niet lukt of het gaat slecht kan ik altijd nog zelfmoord plegen (ik zou dat niet heel snel doen hoor) maar ik heb zelf ook wel door dat dit niet echt een goeie gedachte is. Weten jullie misschien hoe ik weer een beetje positiver kan denken??
Help please!

Ik denk dat je hulp moet zoeken. Praat er met iemand over. (Psycholoog, mentor, iemand van de kerk, vertrouwenspersoon op school.)

Zou ook hulp zoeken moest ik van jou zijn.
Ik sukkel zelf spijtig genoeg al maanden met een depressie en al die shit, en echt ook al lijkt het nu niet zo heel erg, het kan super snel bergaf gaan ( eigen ervaring)
Over die “ALS het niet goed zou gaan dat ik geen baan krijg ofso en niet rond kan komen en een slecht leven hb zeg maar kan ik ook nog altijd zelfmoord plegen.”
Ik weet niet of het zo goed is , maar zelf heb ik al heel lang dezelfde gedachte .
Voor mij is het niet negatief, eerder een houvast en troost, van als het slecht gaat is er nog altijd een oplossing (=zelfmoord).

Doe de dingen die je leuk vind, en vind iets waar je gelukkig van word.
en geef het niet op, want je hebt nog zoveel om mee te maken…
Je zit misschien gew00n ff vast in een dipje

Zoek aub hulp…hoe eerder,hoe beter.Blijf onder de mensen komen en blijf leuke dingen doen.

Hulp zoeken inderdaad…

Ik herken mezelf echt supererg in dit verhaal. het enige verschil is dat ik eigelijk geen problemen kwa scheidingen ofzo heb…

Tja, ik snap hem wel hoe je denkt.
Maar je moet t maar zo bekijken, het leven heeft ups en downs en als je dat niet kan accepteren kan je net zo goed nu al opgeven… Maar later in je leven, als je gelukkig bent met je leven zoals het is ben je blij dat je niet hebt opgegeven. Ik vind dat er heeel veel moois uit t leven is te halen, en als je dan een paar tegenslagen krijgt is dat het waard. Dus ga eens goed bedenken waar je gelukkig van wordt :slightly_smiling_face: als je uit die moeilijke periode bent ziet het er hopelijk al beter voor je uit.
Natuurlijk zijn er mensen die in de problemen komen, of die schulden krijgen of ontslagen worden en niet makkelijk meer aan een baan kunnen komen, maar er zijn gelukkig ook altijd mensen die je kunnen helpen.

ik ken het meisje… echt! het is heel moeilijk maar zoek hulp…
ik wilde het in het begin allemaal zelf oplossen. want HOE BEDOEL je ik ben niet sterk genoeg om er zelf uit te komen? maar als je zo met je zelf in de knoop zit en thuis gaat het dan ook niet lekker… dan is hetgewoon heel lastig. maar praat er met iemand over… een vriendin of desnoods iemand hier (mij mag je ook noten) maar het beste is wel een psycholoog. het helpt mij echt :slightly_smiling_face:

Ik stel nu constant doelen voor mezelf op om maar geen zelfmoord te plegen. En als 't me echt weer eens teveel wordt, ga ik mezelf pijn doen.

): ): don’t. ik weet zeker dat er mensen zijn die niet zonder je kunnen. denk daaraan.

^ Ja vast… Ik denk, dat ze eerder een optocht zullen houden ipv een stilletocht. De wereld zal toch beter zijn zonder mij, weer iemand minder om te voeden en 1 iemand meer om te begraven/cremeren. Zo krijgen anderen ook weer wat geld.

ik weet hoe je je voelt. echt. maar het is geen uitweg. al lijkt het zo zo fijn soms ):

Dit zou zo van mij kunnen zijn, zelfde problemen gehad, door de scheiding van mijn ouders. Het is een periode waar je door gaat, proberen sterk in je schoenen staan, als het mis gaat heb je vast steun van je vader of moeder, of familie! Je kunt het (: