Depressieve vriend

[Had het al ergens gezet maar heb er toch maar een topic van gemaakt, er zullen vast ook meer mensen zijn met zo’n vriend en die kunnen dan ook hun verhaal kwijt. :slightly_smiling_face: ]

Ik heb een lange afstandsrelatie, mijn vriend woont in Amerika. We hebben een paar maanden iets en kennen elkaar al langer. Zien elkaar ongeveer om de 3 maanden en iedere dag wel op skype. Ik wist van zijn depressie af en dat hij vervelende dingen meegemaakt heeft.

Soms weet ik totaal niet wat ik met mijn hem aanmoet. Hij is depressief, daar kan ik wel mee om gaan. Maar vaak wisselt dat tussen gewoon down zijn naar bot doen. Eerst klaagt hij over zichzelf en zijn leven, daarna zet hij al zijn emoties als het ware uit. Dat vind ik het naarst, dan is het niet meer zeuren maar ook niet meer aardig doen, alleen maar bot en neutraal uit de hoek komen.

Natuurlijk wil ik dan lief voor hem blijven en helpen waar het kan, maar dat lijkt altijd nutteloos. En als ik hem gewoon maar even met rust laat zoekt hij zelf toch contact.

Krijg altijd wel weer excuses enzo en ik weet dat het iets is wat gewoon bij hem hoort maar toch word ik er soms gek van. Ga er ook ongelofelijk door twijfelen, me afvragen of hij nog wel wat in mij ziet als hij weer eens afstandelijk en bot doet. Ik probeer van alles, maar kan het niet helpen dat ik zijn buien te persoonlijk opneem en denk dat ik dan iets fout doe. En vooral met zo’n afstand voel ik me machteloos.

[Het gebeurd lang niet altijd dat hij zo’n periode heeft, maar het is wel een herhaaldelik iets wat gewoon bij zijn karakter hoort. Buitenom dit is het een lieve, rustige, grappige jongen. Als we samen zijn is het ook echt supergezellig en zijn we allebei gewoon gelukkig eigenlijk. Maarja die afstand is er nou eenmaal.]

Heeft iemand ook in zijn relatie last van deze problemen of misschien gewoon tips over hoe je er mee om kan gaan? Of dat je zelf depressief bent en hoe dat gaat met vriendschappen en/of relaties?

Herkenbaar. Maar helaas, kan je niet helpen. Ik ben de ‘‘depressieve.’’

Wat heeft hij meegemaakt, als ik vragen mag?

Ik herken je situatie wel. Mijn vriend heeft een periode gehad dat hij zelfmoord wilde plegen (1 keer tijdens ons relatie en 2 keer toen ik hem nog niet kende)
Zelf heb ik dat ook gehad en van ons beiden is dat voortgevloeid uit trauma’s uit onze jeugd.

Hoe ontstaat zo’n situatie? Uit het niets of omdat je hem er naar vraagt?

Probleem is dat ik hem niet ken zodat ik kan zeggen wat de oorzaak is en wat je er tegen kan doen. Misschien moet je hem dan inderdaad gewoon eventjes met rust laten, wat je zelf al zegt/Als hij terug komt is er geen probleem toch? Hij is vast hartstikke gek op je, alleen zit hij een beetje in de knoop met zichzelf. Geef hem daar de ruimte in. Maar let wel, het moet wel voornamelijk leuk blijven natuurlijk.

Wees een keer niet aardig als hij klaagt, of bot doet. Zeg gewoon eerlijk dat hij je kwetst, niet achteraf maar op het moment zelf. Dan kan hij inzien waar hij mee bezig is, en dat hij jou pijn doet.

En ik ben zelf ook depressief, maar bij mij slaat het juist volledig de andere kant op bij vrienden(lief doen tegen anderen, iedereen willen helpen, mezelf helemaal vergeten), maar ik in relaties heb ik ook gemerkt dat ik het deed, dat botte, afstandelijke, mijn gevoel ‘uitzetten’. Pas toen mijn vriend daar iets van zei, besefte ik me dat ik dat deed, en toen probeerde ik er meer op te letten. Maar zoiets kan je nooit helemaal ‘afleren’, dus ik denk dat je je moet beseffen dat dit niks met jou te maken heeft, maar met hem. En dat het niet betekent dat hij je niet leuk vindt, maar dat dit gewoon zijn manier is om met dingen te dealen…

Daardoor ga ik juist nog botter doen en afstand creëren. Dat helpt bij mij echt niet. Aardig doen helpt niet maar bot reageren ook niet.

Onder anderen ouders gescheiden wat niet allemaal rustig gelopen is, en beste vriendin waar hij gevoelens voor had verongelukt. Beste vriend was aan het stuur met te veel alcohol op en hij heeft hem ook nooit kunnen vergeven. Daarnaast heeft hij Intermittent Explosive Disorder (IED). Periodieke explosieve stoornis in het Nederlands. Dit houd in dat hij als de emmer vol is woede uitbarstingen krijgt, wat ook voor veel problemen heeft gezorgd. En er zijn ook nog dingen die hij me nog niet wil vertellen.

Meestal als er iets misgaat zorgt dat er meteen voor dat zijn hele stemming naar de knoppen is. Bijvoorbeeld zijn laptop die kapot gaat.

@Kloot Daarom. Het verschilt heel erg per persoon. Tegen mij moet je juist heel lief doen anders ga ik me nog meer afzetten inderdaad. Dat is bij mijn vriend ook zo.

Je kunt hem er wel op aan spreken als hij gewoon normaal is. Dat dat je kwetst en je het moeilijk vindt. Niet zijn depressie, maar de manier waarop hij dan tegen jou doet.

Oke, dat kan inderdaad ook. Bij mij is het af en toe nodig om even flink bot te doen, voor ik inzie wat ik aan het doen ben. Maar idd, mensen verschillen…
Ik bedoelde trouwens ook niet zo zeer ‘niet aardig doen’, maar meer eerlijk zijn, en aangeven dat je het naar vind als hij zo doet.

Dat is inderdaad een veel slimmer idee. Het ligt inderdaad ook aan de persoon maar zo werkt het in ieder geval bij mij. En bij Peppermint en d’r vriend ;p

Ik heb het ook gezegd tegen hem dat ik er wel moeite mee heb. [Achteraf niet tijdens] Hij heeft toen ook gezegd dat ik er niks aan kon doen en hij zelf gewoon zo stom is zich mee te laten slepen door negatieve dingen. Heeft ook gezegd dat hij in het verleden mensen kwaad heeft gemaakt/gekwetst hiermee en dat hij het waardeert dat ik er goed mee om probeer te gaan. Vind het wel fijn om te weten dat hij doorheeft dat ik wel moeite doe voor hem in die tijden. Toch blijft het naar.

Oh dan is je situatie misschien lichtelijk anders dan die van mij persoonlijk, maar ik herken mijn vriend er wel een beetje in. ALs hij een off-day heeft is hij echt niet meer in staat lief te doen. Ik weet precies wanneer dat is want de toon van zijn stem veranderd dan. Het wordt gevoelloos, monotoon. Ik weet dat ik er niks aan kan doen, dus ik probeer altijd heel lief te blijven, ook al voel ik me op dat moment niet goed genoeg. Na een tijdje trekt het dan weg en zegt hij sorry. Ik heb ook geen oplossing, ik heb er maar mee leren leven.

Ik ben ook zoals je vriend. Ik ben niet depressief maar soms kan ik echt down zijn en dan reageer ik alles af op hem. Hij kon er niets aan doen, want ik was koppig en niets hielp. We hebben er gewoon eens over gepraat en hij zei hoe erg hem dat kwetste, en dat hij altijd alleen maar wilt dat ik niet verdrietig ben.
Dus als ik nu nog eens zo’n moment heb probeer ik de koppigheid van me af te zetten en gewoon met hem te praten, en proberen vrolijk te worden van het feit dat hij zo lief doet.
Een gesprek kan dus wel helpen denk ik (:

We hebben er vandaag wat over gepraat, maar niet echt een goed gesprek. Misschien toch slim dat te doen.

^Wat is er gebeurd dan?

Niet goed als in beetje kortaf en niet erg diepgaand. Ging ook over sms, sowieso niet handig want ik moet verminderen op mijn telefoonrekening haha.

bij mij werkt dat ook zo ja :stuck_out_tongue:

Mijn beste vriend heeft ook depressieve uitbarstingen soms. Dan ga ik ongewoon vriendelijk doen en na de bui ga ik hem wat meer aandacht geven zodat hij weet dat hij altijd bij mij terecht kan, maar het verschil zit er in om te weten hoe je ermee moet omgaan, aangezien de ‘trauma’ van je vriend wat erger is. Moest jullie relatie al wat serieuzer zijn ofzo, zou ik voorgesteld hebben om naar een relatietherapeute te gaan samen, maar, jullie komen om de 3 maanden pas bij een… :s Misschien kan je via psychologiefora te weten komen hoe je met die specifieke stoornissen moet omgaan. Veel succes.

Ik denk dat de dingen die je hij je niet verteld heeft de main reason zijn. Zodra jij er een beetje op in gaat, wil hij het wegduwen, want hij wil blijkbaar niet geconfronteerd worden met wat er gebeurd is of hij wil niet dat jij het weet om 1 of andere reden. Ik denk dat het een soort van afweermeganisme is. Als hij bot gaat doen tegen jou, ga je niet verder vragen is zijn redenering volgens mij. Blijf gewoon zorgen dat hij begrijpt dat hij alles bij je kwijt kan, wat dan ook. Dat is belangrijk, dat vertrouwen. Misschien wordt het beter als hij het verteld, misschien veranderd het niets. Sowieso is persoonlijk contact hier geschikter voor.

Hij is weer thuis, kunnen via skype nu gewoon praten. Ga denk ik proberen het hier toch even over te hebben/

Moeilijk, ikzelf heb het vaak, dan probeert mijn vriendje mij ook te helpen.
Begrip tonen is niet genoeg meer. Vooral niet van een afstand. Hoe flauw dat nu ook klinkt.
Hij zal hulp moeten zoeken in zijn woonplaats.